⬛ HR Insight

ซื้อผลสำรวจค่าจ้างมาทั้งเล่ม แต่ยังตอบไม่ได้ว่าบริษัทจ่ายสู้ตลาดไหม

ตัวเลขตลาดมีไว้ให้เราตัดสินใจอย่างมีข้อมูล ไม่ใช่มีไว้ให้เราทำตามทันที

---

มีความเชื่อหนึ่งที่ผมเจอบ่อยมากเวลาคุยกับผู้บริหารเรื่องเงินเดือน นั่นคือ พอบริษัทเข้าร่วมหรือซื้อผลสำรวจค่าจ้างมาแล้ว ก็เท่ากับรู้แล้วว่าตัวเองจ่ายสู้ตลาดได้หรือเปล่า

เมื่อไม่นานมานี้มีผู้บริหารคนหนึ่งโทรมาหาผมด้วยน้ำเสียงมั่นใจ บอกว่าปีนี้บริษัทเขายอมจ่ายหลายแสนซื้อผลสำรวจของเจ้าใหญ่มา ได้รายงานเป็นเล่มหนา แล้วถามผมว่า ทีนี้ก็รู้แล้วใช่ไหมว่าบริษัทเขาจ่ายสู้ตลาดได้หรือเปล่า

ความเงียบตรงนั้นบอกอะไรหลายอย่าง เพราะการมีข้อมูลตลาดอยู่ในมือ กับการรู้ว่าจะใช้มันยังไง เป็นคนละเรื่องกัน

---

ซื้อข้อมูลมา ไม่เท่ากับได้คำตอบ

คนจำนวนมากเข้าใจว่าการสำรวจค่าจ้างคือการกดปุ่มแล้วได้คำตอบ จ่ายเงินเข้าร่วม รอรับรายงาน เปิดดูตัวเลข แล้วก็รู้เลยว่าบริษัทตัวเองอยู่สูงหรือต่ำกว่าตลาด

จริงๆ แล้วรายงานสำรวจเป็นแค่ข้อมูลดิบ มันบอกว่าในตลาดมีคนจ่ายเท่าไรสำหรับงานแบบไหน แต่ไม่ได้บอกว่าบริษัทคุณควรทำอะไรต่อ ระหว่างตัวเลขในเล่มกับการตัดสินใจของคุณ ยังมีงานอีกหลายขั้นที่ต้องทำเอง ตั้งแต่จับคู่ตำแหน่งให้ถูก อ่านตัวเลขให้เป็น ไปจนถึงเลือกว่าจะยืนตรงไหนของตลาด

ผมชอบเปรียบรายงานสำรวจกับผลตรวจเลือด มันบอกค่าต่างๆ ออกมาเป็นตัวเลขก็จริง แต่ถ้าอ่านไม่เป็น หรือไม่รู้ว่าคนไข้มีพื้นเดิมยังไง ตัวเลขชุดเดียวกันก็แปลความได้ผิดเพี้ยนไปคนละทาง

ตัวเลขตลาดจะมีความหมาย ก็ต่อเมื่อรู้ค่างานในบ้านตัวเองก่อน

คำถามที่ผมถามผู้บริหารคนนั้น ว่าตำแหน่งไหนเทียบกับตำแหน่งไหน ไม่ได้ถามเพื่อจับผิด มันคือหัวใจของเรื่องนี้ทั้งหมด

เวลาเราเอาเงินเดือนของบริษัทไปเทียบกับตลาด เราต้องจับคู่ก่อนว่าตำแหน่งของเราตรงกับตำแหน่งไหนในตลาด งานขั้นนี้เรียกว่า job matching และมันคือจุดที่ทำให้ตัวเลขทั้งหมดเชื่อได้หรือเชื่อไม่ได้

ถ้าเราจับคู่ตามชื่อตำแหน่ง เราจะพลาดทันที เพราะชื่อเดียวกันในคนละบริษัท ขอบเขตงานต่างกันลิบ ผู้จัดการฝ่ายขายของบริษัทหนึ่งอาจดูแลทั้งประเทศ อีกบริษัทอาจดูแค่เขตเดียว ถ้าเอาเงินเดือนสองตำแหน่งนี้มาเทียบกันเพราะชื่อเหมือนกัน ตัวเลขที่ได้ก็ไม่มีความหมาย

การจับคู่ที่ถูกต้องต้องจับตามค่างาน คือดูว่าตำแหน่งของเราหนักเท่าไร อยู่เกรดไหน แล้วไปเทียบกับงานที่หนักพอกันในตลาด ซึ่งแปลว่าเราต้องประเมินค่างานและจัดเกรดในบ้านตัวเองให้เสร็จก่อน ถึงจะสำรวจได้แม่น ผมถึงบอกเสมอว่า การสำรวจค่าจ้างที่ไม่มีฐานค่างานรองรับ ก็เหมือนเอาตัวเลขไปวางข้างตัวเลข โดยไม่รู้ว่ากำลังเทียบอะไรกับอะไร

แล้วถ้าอย่างนั้น จะสำรวจไปทำไม

ถึงตรงนี้บางคนอาจคิดว่า ถ้าค่างานในบ้านสำคัญขนาดนั้น เราดูแต่ภายในก็พอไหม คำตอบคือไม่พอครับ

เพราะการจัดค่างานภายในบอกได้แค่ว่าตำแหน่งไหนหนักกว่ากันในบริษัทเรา มันเป็นลำดับ ไม่ใช่ราคา ส่วนคำถามที่ว่าเกรดนี้ควรได้เงินเท่าไร คำตอบอยู่ข้างนอก อยู่ที่ตลาด เราต้องรู้ว่างานระดับนี้คนอื่นเขาจ่ายกันเท่าไร ถึงจะตั้งกรอบเงินเดือนที่ทั้งเป็นธรรมภายใน และดึงคนไว้อยู่ได้

การสำรวจค่าจ้างคือเครื่องมือที่ตอบคำถามนั้น มันคือการไปดูราคาตลาดของงานแต่ละระดับ เพื่อเอามาเป็นข้อมูลในการตั้งโครงสร้างเงินเดือน คนเก่งในสายที่หายาก ตลาดให้เท่าไร เราจ่ายห่างจากนั้นแค่ไหน ข้อมูลพวกนี้หาจากในบ้านตัวเองไม่ได้ ต้องมองออกไปข้างนอก

สำรวจเป็น คือใช้มันเป็นข้อมูลประกอบ ไม่ใช่คำสั่ง

ข้อมูลตลาดเป็นแค่ข้อมูลครับ มันไม่ได้สั่งให้เราทำอะไร

ผมเจอองค์กรที่เปิดรายงานมา เห็นว่าตำแหน่งหนึ่งของตัวเองจ่ายต่ำกว่าค่ากลางของตลาด ก็ตกใจ รีบจะขึ้นเงินเดือนให้ทั้งกลุ่ม ทั้งที่ยังไม่ได้ถามตัวเองสักคำว่า จับคู่ตำแหน่งถูกหรือเปล่า ตัวเลขในเล่มเก่าไปแล้วแค่ไหน และที่ว่าจ่ายต่ำกว่า เป็นการเทียบแค่เงินเดือนหรือเปล่า ทั้งที่สวัสดิการตัวเองอาจดีกว่าจนรวมทั้งก้อนแล้วไม่ได้เสียเปรียบเลย

ตัวเลขตลาดมีไว้ให้เราตัดสินใจอย่างมีข้อมูล ไม่ใช่มีไว้ให้เราทำตามทันที เราต่างหากที่เป็นคนเลือกว่าจะยืนตรงไหนของตลาด จะให้น้ำหนักกับตำแหน่งไหนเป็นพิเศษ และจะมองผลตอบแทนของเราทั้งก้อนยังไง รายงานสำรวจช่วยให้การตัดสินใจนั้นมีฐาน แต่ไม่ได้ตัดสินใจแทนเรา

---

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting