สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน

ช่วงปีสองปีมานี้ ผมเชื่อว่าไม่มีหัวข้อไหนจะร้อนแรงไปกว่าเรื่องของ Generative AI อีกแล้วนะครับ ทุกองค์กรต่างทุ่มเททรัพยากร มหาศาลเพื่อหาคำตอบว่า “AI จะมาเปลี่ยนวิธีการทำงานของเราอย่างไร” หรือ “เราจะเอา AI มาช่วยลดต้นทุนเพิ่มกำไรได้อย่างไร”

แต่สิ่งที่น่ากังวลก็คือ ในขณะที่เราโฟกัสไปที่ งาน เรากลับลืมโฟกัสที่ คน

บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ

⬛ นิทานสอนใจ

ช่างปั้นกับถ้วยน้ำชาที่มองไม่เห็น

“จงถอนใจออกจากสิ่งที่จบไปแล้ว และวางใจลงจากสิ่งที่ยังไม่เกิด แล้วคุณจะพบว่า ‘สวรรค์’ ไม่ได้อยู่ไกลที่ไหน แต่มันซ่อนอยู่ในสัมผัสของสิ่งตรงหน้าคุณนี่เอง”

ในยุคที่เราต่างวิ่งไล่ตามความสำเร็จที่ยังมาไม่ถึง และแบกความล้มเหลวในอดีตไว้จนไหล่ทรุด หลายคนมีชีวิตอยู่เพียงใน “เงาของเมื่อวาน” และ “หมอกของพรุ่งนี้” จนลืมไปว่าลมหายใจที่อบอุ่นที่สุดคือ… ตอนนี้

ลองมาอ่านนิทานเซนเรื่องนี้ดูนะครับ

🏺 อากิระกับความทุกข์ที่ท่วมท้น

มีช่างปั้นดินเผาผู้หนึ่ง นามว่า “อากิระ” เขาเป็นศิษย์ที่เคร่งครัดแต่กลับมีความทุกข์ท่วมท้น วันหนึ่งเขาเดินไปพบท่านอาจารย์เซนขณะกำลังนั่งมองกองดินเหนียวที่ยังไม่ได้ปั้น

อากิระคุกเข่าลงแล้วคร่ำครวญ

“ท่านอาจารย์ ใจของข้าพเจ้าหม่นหมองเหลือเกิน ข้าพเจ้าเฝ้าแต่นึกถึงถ้วยชาใบงามที่ข้าพเจ้าทำแตกไปเมื่อปีก่อน มันเป็นงานที่ดีที่สุดในชีวิต และในขณะเดียวกัน ข้าพเจ้าก็กังวลว่าดินในมือนี้ หากปั้นออกมาแล้วไม่สวยงามเท่าใบเดิม ข้าพเจ้าคงจะล้มละลายเป็นแน่”

🪟 กรอบหน้าต่างกับบทเรียนจากอาจารย์เซน

อาจารย์เซนหยิบ “กรอบหน้าต่างเปล่า ๆ” ที่มีกระจกใสขึ้นมา แล้วยื่นให้อากิระถือไว้

“อากิระ เจ้าเห็นภาพอะไรในกรอบนี้บ้าง?”

อากิระมองผ่านกรอบไม้

“ข้าพเจ้าเห็นต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาทางซ้าย (อดีต) และเห็นเมฆฝนที่กำลังตั้งเค้าทางขวา (อนาคต) ครับ”

อาจารย์เซนพยักหน้า แล้วหยิบพู่กันจุ่มหมึกขีดเส้นตรงลงไป “กึ่งกลางกระจก” ในกรอบไม้นั้น แล้วเอ่ยว่า…

🌿

ซ้าย — อดีต

ต้นไม้ที่เหี่ยวเฉา
ต้นไม้ที่ ตายไปแล้ว
ปัดฝุ่นให้มันเขียวไม่ได้

⛅

ขวา — อนาคต

เมฆฝนที่กำลังตั้งเค้า
ฝนที่ ยังไม่ตก
กางร่มรอตอนนี้ก็มีแต่จะหนักแรงเปล่า

“อดีตของเจ้าคือต้นไม้ที่ตายไปแล้ว เจ้าปัดฝุ่นให้มันเขียวไม่ได้ ส่วนอนาคตคือเมฆฝนที่ยังไม่ตก เจ้ากางร่มรอตอนนี้ก็มีแต่จะหนักแรงเปล่า… แต่เจ้าจงดูที่เส้นหมึกตรงกลางนี้สิ”

อาจารย์หยิบดินเหนียวก้อนหนึ่ง วางลงบนเส้นหมึกนั้นพอดี

“คนส่วนใหญ่พยายามจะปั้นดินในขณะที่ตาจ้องมองต้นไม้เหี่ยว หรือไม่ก็จ้องมองเมฆฝน ผลคือดินในมือถูกบีบจนผิดรูปเพราะแรงสั่นสะเทือนของใจที่ว้าวุ่น… เจ้าจงเป็น ‘ช่างปั้นที่ตาบอดต่ออดีตและหูหนวกต่ออนาคต’ เสียเถิด”

🤲 ปลายนิ้วที่สัมผัสเนื้อดิน

อากิระหลับตาลง เขารู้สึกถึงความเย็นของดินเหนียวในมือ (ปัจจุบัน)

✦ ความกังวลเรื่องถ้วยใบเก่า หายไป

✦ ความกลัวต่อใบใหม่ มลายสิ้น

เหลือเพียง ปลายนิ้วที่สัมผัสเนื้อดินในวินาทีนั้น

🍵

ถ้วยชาที่งดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา

ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าโดยที่เขาไม่ได้ “พยายาม” จะทำให้มันสวยเลยแม้แต่น้อย

🚗 เรากำลังใช้ชีวิตโดยมองอะไรอยู่?

เรามักใช้ชีวิตเหมือนคนถือกระจกส่องหลัง (อดีต) ในขณะที่ตาก็จ้องแผนที่ (อนาคต) จนลืมมองถนนที่อยู่เท้าเราที่เรากำลังเดินอยู่ในปัจจุบัน

🔥 อดีต คือขี้เถ้าที่เย็นแล้ว ต่อให้คุ้ยก็ไม่มีไฟ

🌪️ อนาคต คือลมพายุที่ยังมาไม่ถึง ต่อให้ดักก็คว้าไม่ได้

🌱 ปัจจุบัน คือเนื้อดินเหนียวที่นิ่มนวลที่สุดในมือคุณ

✨

“จงถอนใจออกจากสิ่งที่จบไปแล้ว และวางใจลงจากสิ่งที่ยังไม่เกิด แล้วคุณจะพบว่า ‘สวรรค์’ ไม่ได้อยู่ไกลที่ไหน แต่มันซ่อนอยู่ในสัมผัสของสิ่งตรงหน้าคุณนี่เอง”

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting