⬛ นิทานสอนใจ

กิ่งไม้ที่ร่วงหล่น

ตกค่ำ ไหล่ของเขาหายเจ็บไปนานแล้ว แต่ในใจยังเจ็บอยู่

---

บ่ายวันหนึ่ง ขณะศิษย์กำลังกวาดลานวัดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ กิ่งไม้แห้งกิ่งหนึ่งหล่นลงมาโดนไหล่เขาเข้าอย่างจัง

เจ็บแวบเดียว มีรอยแดงขึ้นนิดหน่อย สักพักความเจ็บก็จางหายไป

แต่เรื่องมันไม่ได้จบตรงนั้น

ทั้งบ่ายเขากวาดลานไปบ่นไป “ทำไมต้องเป็นข้า” ต้นไม้ตั้งหลายต้น กิ่งตั้งหลายกิ่ง ทำไมมันถึงเลือกหล่นใส่เขาพอดี เจอใครเดินผ่านก็เล่าให้ฟัง ชี้ให้ดูรอยแดงที่ไหล่ ยิ่งเล่ายิ่งรู้สึกว่าตัวเองซวย ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด

อาจารย์เห็นเขานั่งหน้าบึ้งอยู่คนเดียว จึงเดินเข้าไปถามว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น

ศิษย์เล่าเรื่องกิ่งไม้ให้ฟังอีกรอบ พร้อมกับบ่นซ้ำว่ามันไม่ยุติธรรมกับเขาเลย

ศิษย์นิ่งคิด “ก็…ครั้งเดียวครับ ตอนที่มันหล่นใส่”

ศิษย์เงียบไป

เขาเพิ่งเข้าใจว่า กิ่งไม้หล่นใส่เขาแค่ครั้งเดียวแล้วก็จบ ส่วนความเจ็บที่เหลือตลอดทั้งวัน เขาเป็นคนหยิบกิ่งนั้นขึ้นมาทิ่มตัวเองเองทั้งนั้น

---

เรื่องร้ายที่เกิดกับเราในแต่ละวัน หลายครั้งมันก็เจ็บแค่ตอนที่มันเกิดจริงๆ เท่านั้น คำพูดที่บาดใจ งานที่พลาด คนที่ทำให้ผิดหวัง มันทิ่มเราครั้งเดียวแล้วก็ผ่านไป

แต่สิ่งที่ทำให้เราเจ็บนานกว่านั้น มักไม่ใช่ตัวเรื่อง แต่เป็นการที่เราหยิบมันขึ้นมาเล่าซ้ำในหัวครั้งแล้วครั้งเล่า คิดวนไปว่าทำไมต้องเป็นเรา คิดย้ำว่ามันไม่ยุติธรรม

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting