นิทานสอนใจ ตะเกียงในคืนพายุ

บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ

⬛ นิทานสอนใจ

ตะเกียงในคืนพายุ

“ไม่ใช่วันที่ประสบความสำเร็จ แต่คือคืนที่มีใครสักคนแบ่งแสงไฟให้ ตอนที่โลกทั้งใบมืดที่สุด”


มีคำถามหนึ่งที่ถ้าลองถามตัวเองดูจริงๆ อาจทำให้หยุดคิดสักครู่

“ในชีวิตที่ผ่านมา คุณจำอะไรได้ชัดที่สุด?”

หลายคนนึกถึงวันที่ประสบความสำเร็จ วันที่ได้รับคำชม วันที่ภูมิใจในตัวเอง

แต่ถ้าลองนึกให้ลึกกว่านั้น

มักพบว่าสิ่งที่จำได้ชัดที่สุด ไม่ใช่วันที่ดีที่สุด แต่คือวันที่มืดที่สุด และมีใครสักคนยื่นมือเข้ามา

มีนิทานเซนเรื่องหนึ่งที่เล่าเรื่องนี้ได้ดีกว่าคำอธิบายใดๆ


มีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินทางข้ามภูเขาในคืนที่พายุรุนแรง ลมหนาวพัดจนเขาแทบมองไม่เห็นทาง

ระหว่างทาง เขาพบกระท่อมเล็กๆ หลังหนึ่ง ชายชราข้างในเปิดประตู เชิญเขาเข้ามาผิงไฟ และแบ่งข้าวที่เหลือเพียงครึ่งชามให้กิน

รุ่งเช้า เมื่อพายุสงบ ชายหนุ่มกำลังจะออกเดินทางต่อ เขาจึงถามชายชราว่า

“เหตุใดท่านจึงช่วยคนแปลกหน้าอย่างข้า?”

ชายชรายิ้ม แล้วตอบว่า

“เพราะตอนข้ายังหนุ่ม ก็เคยมีคนเปิดประตูให้ข้าในคืนที่มืดมนที่สุดเช่นกัน”

หลายสิบปีต่อมา ชายหนุ่มกลายเป็นชายชรา มีคนถามเขาว่า

“ในชีวิตที่ผ่านมา ท่านจำสิ่งใดได้ชัดที่สุด?”

เขาตอบทันที

“ไม่ใช่วันที่ข้าประสบความสำเร็จ

แต่คือคืนที่มีใครสักคนแบ่งแสงไฟให้ข้า

ตอนที่โลกทั้งใบมืดที่สุด”


คนที่อยู่กับเราในวันที่มืดที่สุด

คนที่อยู่กับเราในวันที่สดใสมีมากมาย แต่คนที่อยู่กับเราในวันที่มืดมนที่สุด คือคนที่หัวใจจะไม่มีวันลืม

“และถ้าวันนี้คุณยังมีแสงไฟเหลืออยู่ อย่าลืมแบ่งให้คนที่กำลังเดินในความมืด”

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting

ใส่ความเห็น

บลอกที่ WordPress.com .

ขึ้น ↑