บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ
⬛ นิทานสอนใจ
ตายก่อนตาย
“ถ้าอยากไม่กลัวตาย ก็จงตายเสียก่อน”
ณ สำนักเซนแห่งหนึ่ง มีศิษย์หนุ่มนามว่า คูโมะ
เขากลัวความตายอย่างยิ่ง
หลายคืนเขานอนไม่หลับ เฝ้าคิดอยู่เพียงว่า
“วันหนึ่งข้าจะต้องจากโลกนี้ไป แล้วทุกสิ่งที่ข้ามีจะเป็นอย่างไร”
วันหนึ่ง คูโมะเข้าไปหาอาจารย์
“อาจารย์เจ้าข้า ข้าจะทำอย่างไรจึงจะไม่กลัวความตาย”
อาจารย์มองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบสั้น ๆ
“ถ้าอยากไม่กลัวตาย ก็จงตายเสียก่อน”
คูโมะชะงัก
“แต่ข้ายังมีชีวิตอยู่ จะตายก่อนได้อย่างไร”
อาจารย์ชี้ไปยังก้อนหินใต้ต้นสน
“ไปนั่งตรงนั้น หลับตา แล้วลองตายดู”
คูโมะนั่งลงตามคำสั่ง
เขาหลับตา พยายามจินตนาการว่าชีวิตของตนสิ้นสุดลงแล้ว
ไม่มีบ้าน
ไม่มีทรัพย์สิน
ไม่มีคำชื่นชม
ไม่มีใครเรียกชื่อเขาอีกต่อไป
แม้แต่วันพรุ่งนี้ ก็ไม่มีสำหรับเขา
ในตอนแรก ความกลัวแล่นเข้ามาจนร่างกายสั่น
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขากลับได้ยินเสียงลมผ่านยอดสนชัดขึ้น ได้ยินเสียงนก รู้สึกถึงแดดอุ่น ๆ ที่ตกกระทบใบหน้า และรู้ว่าลมหายใจหนึ่งกำลังเข้า อีกลมหายใจหนึ่งกำลังออก
นานเท่าใดไม่รู้ อาจารย์เดินเข้ามาหยุดอยู่ข้าง ๆ
“คูโมะ”
“เจ้าตายแล้วหรือยัง”
คูโมะลืมตาขึ้น
เขานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า
“ยังครับ”
แล้วหลังจากเงียบไปอีกพัก เขาจึงพูดเบา ๆ
“แต่ข้าเพิ่งรู้ว่า สิ่งที่ข้ากลัวมาตลอดอาจไม่ใช่ความตาย”
อาจารย์มองเขา
“แล้วเจ้ากลัวอะไร”
คูโมะมองแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านกิ่งสน
“ข้ากลัวว่า วันหนึ่งจะต้องตาย ทั้งที่ยังไม่เคยใช้ชีวิตเสียที”
อาจารย์ยิ้มบาง ๆ
“เช่นนั้น เจ้าก็รู้แล้วว่าควรทำอย่างไร”
คูโมะลุกขึ้น
วันนั้นไม่มีอะไรในโลกเปลี่ยนไป ต้นสนยังยืนอยู่ที่เดิม ลมยังพัด ใบไม้ยังร่วง
แต่คูโมะเดินออกจากลานนั้นไม่เหมือนคนเดิม
ตั้งแต่นั้นมา เขาไม่ได้เลิกคิดถึงความตาย เพียงแต่ทุกครั้งที่นึกถึงมัน เขาจะหันกลับมามองชีวิตที่ยังเหลืออยู่ และถามตนเองว่า
วันนี้ ข้ายังมีอะไรที่ควรทำ แต่ยังไม่ได้ทำหรือไม่
เพราะบางที การ “ตายก่อนตาย” อาจไม่ได้สอนเราเรื่องความตายเลย มันเพียงสอนให้รู้ว่า—
“เมื่อวันพรุ่งนี้ไม่ใช่ของเราแน่นอน วันนี้จึงไม่ควรถูกใช้ไปอย่างครึ่ง ๆ กลาง ๆ”
โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting
ใส่ความเห็น