นิทานสอนใจ ตายก่อนตาย

บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ

⬛ นิทานสอนใจ

ตายก่อนตาย

“ถ้าอยากไม่กลัวตาย ก็จงตายเสียก่อน”


ณ สำนักเซนแห่งหนึ่ง มีศิษย์หนุ่มนามว่า คูโมะ

เขากลัวความตายอย่างยิ่ง

หลายคืนเขานอนไม่หลับ เฝ้าคิดอยู่เพียงว่า

“วันหนึ่งข้าจะต้องจากโลกนี้ไป แล้วทุกสิ่งที่ข้ามีจะเป็นอย่างไร”

วันหนึ่ง คูโมะเข้าไปหาอาจารย์

“อาจารย์เจ้าข้า ข้าจะทำอย่างไรจึงจะไม่กลัวความตาย”

อาจารย์มองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบสั้น ๆ

“ถ้าอยากไม่กลัวตาย ก็จงตายเสียก่อน”

คูโมะชะงัก

“แต่ข้ายังมีชีวิตอยู่ จะตายก่อนได้อย่างไร”

อาจารย์ชี้ไปยังก้อนหินใต้ต้นสน

“ไปนั่งตรงนั้น หลับตา แล้วลองตายดู”

คูโมะนั่งลงตามคำสั่ง

เขาหลับตา พยายามจินตนาการว่าชีวิตของตนสิ้นสุดลงแล้ว

ไม่มีบ้าน

ไม่มีทรัพย์สิน

ไม่มีคำชื่นชม

ไม่มีใครเรียกชื่อเขาอีกต่อไป

แม้แต่วันพรุ่งนี้ ก็ไม่มีสำหรับเขา

ในตอนแรก ความกลัวแล่นเข้ามาจนร่างกายสั่น

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขากลับได้ยินเสียงลมผ่านยอดสนชัดขึ้น ได้ยินเสียงนก รู้สึกถึงแดดอุ่น ๆ ที่ตกกระทบใบหน้า และรู้ว่าลมหายใจหนึ่งกำลังเข้า อีกลมหายใจหนึ่งกำลังออก

นานเท่าใดไม่รู้ อาจารย์เดินเข้ามาหยุดอยู่ข้าง ๆ

“คูโมะ”

“เจ้าตายแล้วหรือยัง”

คูโมะลืมตาขึ้น

เขานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า

“ยังครับ”

แล้วหลังจากเงียบไปอีกพัก เขาจึงพูดเบา ๆ

“แต่ข้าเพิ่งรู้ว่า สิ่งที่ข้ากลัวมาตลอดอาจไม่ใช่ความตาย”

อาจารย์มองเขา

“แล้วเจ้ากลัวอะไร”

คูโมะมองแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านกิ่งสน

“ข้ากลัวว่า วันหนึ่งจะต้องตาย ทั้งที่ยังไม่เคยใช้ชีวิตเสียที”

อาจารย์ยิ้มบาง ๆ

“เช่นนั้น เจ้าก็รู้แล้วว่าควรทำอย่างไร”

คูโมะลุกขึ้น


วันนั้นไม่มีอะไรในโลกเปลี่ยนไป ต้นสนยังยืนอยู่ที่เดิม ลมยังพัด ใบไม้ยังร่วง

แต่คูโมะเดินออกจากลานนั้นไม่เหมือนคนเดิม

ตั้งแต่นั้นมา เขาไม่ได้เลิกคิดถึงความตาย เพียงแต่ทุกครั้งที่นึกถึงมัน เขาจะหันกลับมามองชีวิตที่ยังเหลืออยู่ และถามตนเองว่า

วันนี้ ข้ายังมีอะไรที่ควรทำ แต่ยังไม่ได้ทำหรือไม่


เพราะบางที การ “ตายก่อนตาย” อาจไม่ได้สอนเราเรื่องความตายเลย มันเพียงสอนให้รู้ว่า—

“เมื่อวันพรุ่งนี้ไม่ใช่ของเราแน่นอน วันนี้จึงไม่ควรถูกใช้ไปอย่างครึ่ง ๆ กลาง ๆ”

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting

ใส่ความเห็น

บลอกที่ WordPress.com .

ขึ้น ↑