บทความ · การศึกษา · สังคม
⬛ ความคิดเห็น
เครดิตคุณธรรม — เรากำลังสอนเด็กให้ทำดี หรือสอนให้เก่งเรื่องบริหารภาพลักษณ์?
“ความดีที่หลายคนทำ มันไม่มี QR code ให้สแกน ไม่มีรูปหมู่ให้โพสต์ และบางครั้งไม่มีใครปรบมือให้ด้วยซ้ำ แต่นี่คือความดีที่ควรปลูกฝังมากที่สุด”
ช่วงนี้เห็นข่าวเรื่อง “เครดิตคุณธรรม” และเห็นโพสของพี่ต้น ปฐม อินทโรดม เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วก็คันไม้คันมืออยากบ่นให้อ่านกันบ้าง
ไม่ใช่เพราะไม่เห็นด้วยกับการส่งเสริมคุณธรรมนะครับ ตรงกันข้ามเลย ผมคิดว่าเด็กควรได้รับการปลูกฝังเรื่องความดี ความรับผิดชอบ ความซื่อสัตย์ และการอยู่ร่วมกับคนอื่นมากกว่านี้ด้วยซ้ำ
แต่คำถามคือ
ถ้าวันหนึ่ง “ความดี” ต้องถูกแปลงเป็น “คะแนน” แปลงเป็น “เครดิต” เด็กจะเรียนรู้คุณธรรมจริงๆ หรือเรียนรู้วิธีทำความดีเพื่อให้ได้คะแนนกันแน่
จากเดิมเราเคยบอกเด็กว่า
“ทำดีแม้ไม่มีใครเห็น ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ควรทำ”
สุภาษิตไทย ปิดทองหลังพระ ก็ยังเอามาใช้สอนได้
แต่ต่อไปอาจต้องเปลี่ยนเป็น
“ทำดีแล้วอย่าลืมให้ระบบเขาได้เห็นด้วยนะลูก เดี๋ยวไม่ได้เครดิต”
อาจจะฟังดูประชดจิกกัดไปหน่อย แต่มันก็น่าคิด เพราะทันทีที่ความดีถูกผูกกับแต้ม แรงจูงใจของการทำความดีอาจค่อยๆ เปลี่ยนไป
เด็กอาจไม่ได้ช่วยเพื่อนเพราะเห็นว่าเพื่อนลำบาก แต่อาจเริ่มถามว่า
“ช่วยแบบนี้ได้กี่คะแนนครับ”
เด็กอาจไม่ได้ไปจิตอาสาเพราะอยากช่วยเหลือสังคมจริงๆ แต่อาจเริ่มคิดว่า
“กิจกรรมทำความดีได้กี่คะแนน และใช้ยื่นพอร์ตได้ไหมคะ”
เด็กอาจไม่ได้เก็บขยะเพราะอยากให้โรงเรียนสะอาด แต่อาจมองหาครูที่อยู่ใกล้ๆ ก่อน แล้วบอกครูว่า
“ครูเห็นไหมครับว่าผมเก็บแล้ว ขอคะแนนด้วยครับ”
แล้วเราก็อาจได้เด็กที่ “ทำดีเก่ง” มากขึ้น แต่ไม่แน่ใจว่า เขา “เป็นคนดีขึ้น” จริงหรือเปล่า
เพราะความดีกับคะแนน มันไม่ใช่สิ่งเดียวกันเสมอไป
คะแนนอาจบอกได้ว่าเด็กเข้าร่วมกิจกรรมอะไร แต่คะแนนบอกไม่ได้ว่าเด็กทำด้วยใจแบบไหน
คะแนนอาจบอกได้ว่าเด็กไปจิตอาสากี่ชั่วโมง แต่คะแนนบอกไม่ได้ว่า ในวันที่ไม่มีใครเห็น เด็กคนนั้นเลือกทำสิ่งที่ถูกต้องหรือเปล่า
ความซื่อสัตย์หลายครั้งเกิดขึ้นแบบเงียบๆ เช่น ตอนที่เรามีโอกาสโกง แต่เลือกไม่โกง
ความเมตตาหลายครั้งเกิดจากความรู้สึกอยากช่วยจริงๆ แต่ถ้าระบบออกแบบไม่ดี วันหนึ่งเด็กอาจเริ่มมองหาก่อนว่า
“มีใครเห็นไหมว่าผมกำลังเมตตาอยู่”
ความดีที่หลายคนทำ มันไม่มี QR code ให้สแกน ไม่มีรูปหมู่ให้โพสต์ ไม่มีใบประกาศให้ชื่นชม และบางครั้งไม่มีใครปรบมือให้ด้วยซ้ำ
แต่นี่คือความดีที่ควรปลูกฝังมากที่สุด
แน่นอนครับ การมีระบบติดตามพฤติกรรมดีๆ อาจช่วยกระตุ้นเด็กบางกลุ่มได้จริง แต่ถ้าออกแบบไม่ดี มันอาจสอนเด็กให้เก่งเรื่อง “บริหารภาพลักษณ์ทางคุณธรรม” มากกว่าสอนให้เขามีคุณธรรมจริงๆ
เด็กอาจเรียนรู้ว่า ความดีที่ไม่มีหลักฐาน คือความดีที่ไม่มีมูลค่า
เด็กอาจเรียนรู้ว่า ทำดีต้องมีคนเห็น ทำดีต้องมีคะแนน ทำดีต้องมีสิทธิประโยชน์ตามมา
แล้วสุดท้าย คำถามที่เด็กถามอาจไม่ใช่
“สิ่งดีๆ นี้ควรทำไหม”
แต่กลายเป็น
“ทำดีแล้วจะได้อะไร”
ถ้าทำความดีแล้วต้องมีคะแนนเสมอ พอถึงวันที่ไม่มีใครให้คะแนน ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครออกเครดิตให้ เขาอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ยังมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำความดีอีกต่อไป
โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting
ใส่ความเห็น