ชีวิตกับอุปสรรค

ชีวิตของเราทุกคนล้วนแล้วแต่จะต้องประสบกับอุปสรรคต่างๆ นานา ไม่ว่าจะในเรื่องของการเรียนหนังสือในสมัยที่เราเป็นนักเรียนนักศึกษา พอเราเข้าสู่ชีิวิตการทำงาน อุปสรรคต่างๆ ในการทำงานเพื่อไปสู่ความสำเร็จในหน้าที่การงาน ก็เริ่มเดินเข้ามาในชีวิตของเรา อุปสรรคเหล่านี้ ทำให้เราเกิดความท้อถอยบ้าง เหนื่อยบ้าง ผิดหวังบ้าง แต่เคยคิดบ้างมั้ยครับว่า อุปสรรคเหล่านี้เป็นสิ่งที่ทำให้เราเติบโตขึ้นไปได้อีก ถ้าชีวิตขาดอุปสรรค หรือขาดปัญหา ผมว่าชีวิตคงจะไม่มีรสชาติสักเท่าไรนัก

วันนี้มีนิทานเรื่องหนึ่งมาเล่าให้อ่านกัน เพื่ออาจจะเป็นพลังใจให้กับท่านผู้อ่านในการฟันฝ่าต่ออุปสรรคต่างๆ ในชีวิตของตน นิทานเรื่องนี้มีเรื่องราวดังนี้ครับ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงลาไว้ตัวหนึ่ง ซึ่งลาตัวนี้ก็แก่มากแล้ว อยู่มาวันหนึ่ง ชาวนาก็พาลาแก่ตัวนี้ออกไปเดินเล่นนอกบ้าน ด้วยความซุ่มซ่ามลาก็เดินไปตกหลุมลึกแห่งหนึ่ง มันร้องครวญครางเป็นเวลานาน ชาวบ้านเองก็พยายามคิดหาวิธีที่จะช่วยลาตัวนี้ขึ้นมา แต่ก็คิดหาวิธีอย่างไรก็คิดไม่ออก ชาวนาคนนี้ก็คิดขึ้นมาได้ว่า ลาตัวนี้ก็แก่มากแล้วอีกไม่นานมันก็จะต้องตาย และอีกอย่างหลุมนี้่ก็ควรจะต้องกลบเพื่อไม่ให้ใครเดินตกลงไปอีก

นึกได้เช่นนี้ก็เลยวานพรรคพวกชาวนามาช่วยกันขุดดินกลบหลุมนี้พร้อมกับลาตัวนี้ไปเลย ทุกคนก็เลยช่วยกันใช้จอบพลั่วตักดินสาดลงไปในหลุมนั้น

ครั้งแรกเมื่อดินไปถูกหลังของลามันตกใจ และเริ่มรู้ชะตากรรมของตนเองทันที มันก็เริ่มร้องโหยหวนแต่ไม่นานลาก็เงียบไป ชาวนาก็เลยเดินไปดู ชาวนาเห็นว่า เมื่อไรที่ดินตกลงไปที่หลังลา ลาก็สะบัดดินออกจากหลังตัวเองแล้วก็ก้าวขึ้นไปเหยียบดินเหล่านั้น ยิ่งทุกคนยิ่งตักดินกลบบ่อลงไปมากเท่าไร ก็ยิ่งทำให้ลาตัวนี้ก้าวสูงขึ้นมาเร็วมากขึ้น

จนสุดท้ายลาตัวนี้ก็สามารถหลุดออกมาจากหลุมลึกดังกล่าวได้อย่างปลอดภัย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อุปสรรคในชีวิตที่ถาโถมเข้ามาหาเรานั้น มันก็เปรียบเสมือนดินที่สาดเข้ามาหาเรา จงอย่าท้อถอยและยอมแพ้ จงแก้ไขมัน และเหยียบอุปสรรคเหล่านั้นเพื่อให้ชีวิตของเราสูงขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนกับลาที่สามารถหลุดพ้นออกจากบ่อลึกแห่งนั้นได้

ดังนั้นอุปสรรคต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเรานั้น ไม่ได้มีไว้ให้เราท้อถอย แต่อุปสรรคมีไว้ให้ก้าวข้ามไป และมีไว้สำหรับเป็นฐานที่ทำให้ชีวิตเราสูงขึ้นครับ