นิทานสอนใจ รางวัลที่ไม่มีใครเห็น

บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ

⬛ นิทานสอนใจ

🪵 นิทานสอนใจ รางวัลที่ไม่มีใครเห็น

“งานที่ทำเพื่อให้คนเห็น จะดีแค่พอให้คนเห็น — งานที่ทำเพราะรัก จะดีแม้ไม่มีใครดู”


เกริ่นนำ

ยุคนี้ทุกอย่างต้องโพสต์

อาหารก่อนกิน ต้องถ่ายรูปไว้แล้วโพส

งานก่อนเสร็จ ต้องแชร์

ความสำเร็จก่อนจะซึมซับ ต้องประกาศ

จนบางทีก็เริ่มสงสัยว่า — เราทำสิ่งต่างๆ เพราะรักมัน หรือเพราะอยากให้คนอื่นเห็นว่าเราทำ?


นิทาน

มีช่างแกะสลักไม้ชราคนหนึ่งในหมู่บ้านเล็กๆ

ฝีมือของเขาเป็นที่เลื่องลือ คนสั่งทำโต๊ะจากเขามาจากเมืองไกล บางคนรอนานเป็นปี

วันหนึ่ง ลูกศิษย์หนุ่มที่เพิ่งมาฝึกงานสังเกตเห็นอาจารย์กำลังนั่งแกะสลักลวดลายละเอียดอยู่ที่ฐานโต๊ะด้านล่าง

เขาเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วก็ถึงกับหยุดหายใจ

ลวดลายนั้นซับซ้อนงดงามที่สุดที่เขาเคยเห็น — ดอกไม้ กิ่งก้าน นกคู่หนึ่งกำลังเกาะกัน — แกะสลักด้วยความประณีตราวกับว่าใช้เวลาทั้งชีวิต

“อาจารย์ครับ ทำไมถึงแกะตรงนี้?”

“ตรงไหน?”

“ใต้ฐานโต๊ะครับ ตรงที่ไม่มีใครมองเห็น”

อาจารย์หยุดมือ แล้วหันมามองลูกศิษย์เป็นครั้งแรก

“ใครบอกว่าไม่มีใครเห็น?”

ลูกศิษย์งงอยู่ครู่หนึ่ง มองไปรอบๆ ห้องทำงาน ไม่มีใครอยู่นอกจากสองคน

“ก็… ไม่มีใครเห็นได้จริงๆ ครับ โต๊ะวางบนพื้น ใครจะคว่ำโต๊ะขึ้นมาดู?”

อาจารย์วางสิ่วลงบนโต๊ะ แล้วพูดช้าๆ

“ไม้เห็น”

ลูกศิษย์นิ่ง

“มือของเราเห็น และคนที่นั่งที่โต๊ะนี้ทุกวัน แม้ไม่รู้ว่ามีลวดลายอยู่ข้างล่าง — เขาจะรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างในโต๊ะตัวนี้ที่ต่างออกไป แม้บอกไม่ได้ว่าคืออะไร”

ลูกศิษย์นั่งลงข้างๆ อาจารย์ มองลวดลายใต้ฐานโต๊ะอีกครั้ง

“แต่ถ้าไม่มีใครรู้ว่ามี แล้วมันต่างกันอย่างไรครับ กับการไม่แกะเลย?”

อาจารย์หยิบสิ่วขึ้นมาอีกครั้ง

“ต่างกันตรงที่ — เราแกะ”

ลูกศิษย์นั่งอยู่กับประโยคนั้นนานมาก

จนกระทั่งเขาเริ่มเข้าใจว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาทำงานทุกชิ้นเพื่อให้คนอื่นเห็น ไม่เคยทำเพื่อตัวงาน

และนั่นคือเหตุผลที่งานของเขายังไม่มีชีวิต


คติสอนใจ

งานที่ทำเพื่อให้คนเห็น จะดีแค่พอให้คนเห็น

งานที่ทำเพราะรัก จะดีแม้ไม่มีใครดู

“ความแตกต่างนั้นเล็กมากในสายตาคนดู แต่คนที่สัมผัสงานนั้นจริงๆ จะรู้สึกได้เสมอ — แม้บอกไม่ได้ว่าเพราะอะไร”

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting

ใส่ความเห็น

บลอกที่ WordPress.com .

ขึ้น ↑