บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ
⬛ นิทานสอนใจ
🪵 นิทานสอนใจ รางวัลที่ไม่มีใครเห็น
“งานที่ทำเพื่อให้คนเห็น จะดีแค่พอให้คนเห็น — งานที่ทำเพราะรัก จะดีแม้ไม่มีใครดู”
เกริ่นนำ
ยุคนี้ทุกอย่างต้องโพสต์
อาหารก่อนกิน ต้องถ่ายรูปไว้แล้วโพส
งานก่อนเสร็จ ต้องแชร์
ความสำเร็จก่อนจะซึมซับ ต้องประกาศ
จนบางทีก็เริ่มสงสัยว่า — เราทำสิ่งต่างๆ เพราะรักมัน หรือเพราะอยากให้คนอื่นเห็นว่าเราทำ?
นิทาน
มีช่างแกะสลักไม้ชราคนหนึ่งในหมู่บ้านเล็กๆ
ฝีมือของเขาเป็นที่เลื่องลือ คนสั่งทำโต๊ะจากเขามาจากเมืองไกล บางคนรอนานเป็นปี
วันหนึ่ง ลูกศิษย์หนุ่มที่เพิ่งมาฝึกงานสังเกตเห็นอาจารย์กำลังนั่งแกะสลักลวดลายละเอียดอยู่ที่ฐานโต๊ะด้านล่าง
เขาเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วก็ถึงกับหยุดหายใจ
ลวดลายนั้นซับซ้อนงดงามที่สุดที่เขาเคยเห็น — ดอกไม้ กิ่งก้าน นกคู่หนึ่งกำลังเกาะกัน — แกะสลักด้วยความประณีตราวกับว่าใช้เวลาทั้งชีวิต
“อาจารย์ครับ ทำไมถึงแกะตรงนี้?”
“ตรงไหน?”
“ใต้ฐานโต๊ะครับ ตรงที่ไม่มีใครมองเห็น”
อาจารย์หยุดมือ แล้วหันมามองลูกศิษย์เป็นครั้งแรก
“ใครบอกว่าไม่มีใครเห็น?”
ลูกศิษย์งงอยู่ครู่หนึ่ง มองไปรอบๆ ห้องทำงาน ไม่มีใครอยู่นอกจากสองคน
“ก็… ไม่มีใครเห็นได้จริงๆ ครับ โต๊ะวางบนพื้น ใครจะคว่ำโต๊ะขึ้นมาดู?”
อาจารย์วางสิ่วลงบนโต๊ะ แล้วพูดช้าๆ
“ไม้เห็น”
ลูกศิษย์นิ่ง
“มือของเราเห็น และคนที่นั่งที่โต๊ะนี้ทุกวัน แม้ไม่รู้ว่ามีลวดลายอยู่ข้างล่าง — เขาจะรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างในโต๊ะตัวนี้ที่ต่างออกไป แม้บอกไม่ได้ว่าคืออะไร”
ลูกศิษย์นั่งลงข้างๆ อาจารย์ มองลวดลายใต้ฐานโต๊ะอีกครั้ง
“แต่ถ้าไม่มีใครรู้ว่ามี แล้วมันต่างกันอย่างไรครับ กับการไม่แกะเลย?”
อาจารย์หยิบสิ่วขึ้นมาอีกครั้ง
“ต่างกันตรงที่ — เราแกะ”
ลูกศิษย์นั่งอยู่กับประโยคนั้นนานมาก
จนกระทั่งเขาเริ่มเข้าใจว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาทำงานทุกชิ้นเพื่อให้คนอื่นเห็น ไม่เคยทำเพื่อตัวงาน
และนั่นคือเหตุผลที่งานของเขายังไม่มีชีวิต
คติสอนใจ
งานที่ทำเพื่อให้คนเห็น จะดีแค่พอให้คนเห็น
งานที่ทำเพราะรัก จะดีแม้ไม่มีใครดู
“ความแตกต่างนั้นเล็กมากในสายตาคนดู แต่คนที่สัมผัสงานนั้นจริงๆ จะรู้สึกได้เสมอ — แม้บอกไม่ได้ว่าเพราะอะไร”
โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting
ใส่ความเห็น