⬛ HR Insight

ไม่จำเป็นต้องลดคุณค่าของคนอื่น เพื่อรักษาคุณค่าของตัวเอง

“คนแบบนี้ต้องการแค่เพียงให้คนอื่นอยู่ต่ำกว่า เพื่อให้ตัวเองรู้สึกว่ายังอยู่สูงเท่านั้นเอง”

---

มีผู้จัดการอีกประเภทหนึ่งครับ

เดินเข้าห้องประชุมด้วยความมั่นใจ พูดเสียงดัง ฟันธงตัดสินใจเร็ว และมีความคิดเห็นแทบทุกเรื่อง แต่สิ่งที่เขาเป็นคือ ความคิดเห็นของคนอื่นมักจะไม่ถูกต้องเสมอ

ลูกน้องเสนอไอเดียใหม่ ๆ มาให้

แผนกอื่นทำงานผิดพลาด

มีพนักงานคนหนึ่งได้รับคำชมจากผู้บริหาร

ส่วนถ้าใครทำอะไรได้ดีกว่าตัวเองขึ้นมา เขาจะต้องมีข้อโต้แย้งทันที เช่น

• ที่คนนั้นได้เลื่อนตำแหน่ง เพราะสนิทกับผู้ใหญ่
• ทีมโน้นที่ได้ผลงานดี เพราะ Present เก่งแค่นั้นแหละ
• คนนี้เป็น Talent ได้ เพราะสร้างภาพ
• อีกคนได้โปรเจกต์ดี เพราะโชคช่วยมากกว่ามั้ง ฯลฯ

โลกของหัวหน้าแบบนี้น่าสนใจครับ เพราะเขามองว่า

---

แต่เรื่องที่หัวหน้าประเภทนี้ให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษคือ ภาพที่คนอื่นมองเขา

• ขับรถต้องหูร ชื่อตำแหน่งต้องดูสมฐานะ ให้รู้ซะบ้างว่าอยู่ระดับไหน
• ต้องมีห้องทำงานใหญ่โต
• เวลาแนะนำตัวเอง มักไม่ลืมพูดตำแหน่งเต็ม ๆ ยาว ๆ หรือโปรเจกต์ใหญ่ ๆ ที่เคยทำ แม้จะไม่ได้ทำเองก็ตาม
• เวลาใครพูดถึงคนใหญ่คนโต ก็จะรีบแทรกว่า “ผมเพิ่งคุยกับเขาเมื่อวานนี้เอง”
• เวลาลูกน้องได้โอกาสใหม่ ๆ หรือได้รับคำชมจากผู้บริหาร จะรู้สึกไม่สบายใจ เพราะกลัวคนอื่นเห็นว่าลูกน้องเก่งกว่าตนเอง
• ฯลฯ

---

ถ้าเราฟังเขาคุยแบบเผิน ๆ เราอาจคิดว่าคนแบบนี้มีความมั่นใจในตนเองสูงมาก แต่ผมกลับคิดว่า บางครั้งมันอาจตรงกันข้ามกันเลย

เขาสามารถพูดได้ว่า “เรื่องนี้ผมไม่รู้”

เมื่อเห็นว่าลูกน้องเก่งกว่าจริง ๆ ก็พูดได้เต็มปากเลยว่า “คุณเก่งมากจริง ๆ”

สามารถเห็นเพื่อนร่วมงานประสบความสำเร็จโดยไม่ต้องรีบหาเหตุผลมาอธิบายว่า ทำไมความสำเร็จนั้นถึงไม่ได้พิเศษอะไร

นี่ต่างหากที่ผมคิดว่าเป็นความมั่นใจ

---

ปัญหาของหัวหน้าที่ผูกคุณค่าของตัวเองไว้กับสถานะภาพทางสังคม ตำแหน่ง และภาพลักษณ์ที่ดูสูงส่ง จึงไม่ได้อยู่แค่เรื่อง “น่าหมั่นไส้” แต่เริ่มอันตรายเมื่อมันเข้าไปอยู่ในวิธีบริหารคน

เพราะวันหนึ่งเขาอาจไม่ได้เลือกคนที่เก่งที่สุด แต่เลือกคนที่ทำให้ตัวเองรู้สึกดีที่สุด

ไม่ได้ชอบลูกน้องที่กล้าคิดต่างจากเขา แต่ชอบลูกน้องที่พยักหน้าเห็นด้วยกับเขา

ไม่ได้ให้โอกาสคนที่มีศักยภาพสูงสุด แต่ให้กับคนที่ไม่ทำให้ตัวเองรู้สึกถูกคุกคาม หรือดูต่ำต้อย

และเมื่อมีดาวดวงใหม่เริ่มสว่างขึ้นมาในทีม แทนที่จะช่วยให้ดาวดวงนั้นสว่างไสวกว่าเดิม เขากลับพยายามหาอะไรมาบังแสงสว่างนั้น หรือไม่ก็ถอดปลั๊กลูกน้องออกซะ

---

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ หัวหน้าแบบนี้อาจดูเป็น High Performer มากในสายตาผู้บริหาร

พูดเก่ง Present เก่ง ดูมั่นใจ ตอบคำถามเร็ว รู้จักสร้างภาพลักษณ์ (แบบผิด ๆ) และรู้ว่าเมื่อไรควรเอาผลงานอะไรไปเล่าให้ใครฟัง เพื่อให้ตัวเองได้หน้าเสมอ

แต่ถ้าลองถามลูกน้องที่ทำงานอยู่ใต้เขาดู เราอาจได้เห็นผู้จัดการอีกคนหนึ่งที่ผู้บริหารไม่เคยเห็นเลยก็ได้

และเริ่มไม่สบายใจทันที เมื่อมีใครในทีมได้รับแสงมากกว่าตัวเอง

คนแบบนี้ต้องการแค่เพียงให้คนอื่นอยู่ต่ำกว่า เพื่อให้ตัวเองรู้สึกว่ายังอยู่สูงเท่านั้นเอง

---

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting