นิทานสอนใจ เงาในสระน้ำ

บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ

⬛ นิทานสอนใจ

เงาในสระน้ำ

“ถ้าโลกคือภาพสะท้อนของตัวเรา ทำไมเราถึงพยายามเปลี่ยนภาพที่เห็น แทนที่จะเปลี่ยนคนที่ยืนอยู่ตรงหน้ากระจก”


ชายคนหนึ่งเดินทางขึ้นเขามาหาพระเซนชรา

ใบหน้าเขาหม่นหมอง ก่อนจะนั่งลงและพูดว่า

“ผมพยายามเปลี่ยนโลกมาตลอด ต่อสู้กับความไม่ยุติธรรม พยายามให้คนอื่นเข้าใจ พยายามทำให้ทุกอย่างดีขึ้น แต่ยิ่งพยายาม โลกก็ยิ่งดูชั่วร้ายและขัดใจมากขึ้นทุกวัน”

พระเซนไม่พูดอะไร ลุกขึ้นเดินนำไปที่สระน้ำกลางป่า

“มองลงไปสิ แล้วบอกว่าเห็นอะไร”

ชายคนนั้นมองลงไป เห็นใบหน้าตัวเองสะท้อนอยู่ในน้ำ คิ้วขมวด หน้าตาอ่อนล้า

“เห็นตัวเอง แต่ทำไมมันดูทุกข์ทรมานขนาดนี้”

“เจ้าอยากให้ภาพในน้ำยิ้มไหม?”

“อยากครับ”

“งั้นก็เปลี่ยนมันสิ”

ชายคนนั้นยื่นมือลงไปในน้ำ พยายามดึงริมฝีปากของเงาให้โค้งขึ้น แต่ยิ่งจับ ยิ่งขยี้ น้ำก็ยิ่งสั่น ภาพก็ยิ่งบิดเบี้ยวจนจำไม่ได้

“ทำไม่ได้ครับ ยิ่งแตะ มันยิ่งพัง”

พระเซนพยักหน้า แล้วพูดเบาๆ

“โลกใบนี้ก็เหมือนสระน้ำใบนี้แหละ

ถ้าอยากให้ภาพในน้ำเปลี่ยน

ทำไมเจ้าถึงไปจับที่น้ำ

แทนที่จะเปลี่ยนที่ตัวเอง?”

ชายคนนั้นนิ่ง แล้วพูดขึ้นว่า

“แต่ถ้าโลกมันอยุติธรรมจริงๆ ล่ะครับ การเปลี่ยนตัวเองจะช่วยอะไรได้?”

พระเซนมองออกไปที่สระน้ำสักครู่

“ข้าไม่ได้บอกให้เจ้ายอมรับความอยุติธรรม แต่ถ้าข้างในยังวุ่นอยู่ ต่อให้โลกข้างนอกเปลี่ยน เจ้าก็ยังหาเรื่องทุกข์ได้เหมือนเดิม”

ชายคนนั้นนิ่งอีกครั้ง

แล้วค่อยๆ หลับตา หายใจยาวๆ ปล่อยให้ไหล่ที่เกร็งอยู่ตลอดค่อยๆ ลดลง

เมื่อเขาลืมตาขึ้น ภาพในน้ำก็ยิ้มอยู่ด้วย

โดยที่เขาไม่ได้แตะน้ำแม้แต่นิดเดียว


ไม่ใช่ว่าโลกยุติธรรมเสมอไปครับ

แค่ว่า ถ้าภายในใจเรายังฟุ้งซ่าน และไม่สงบ

ต่อให้โลกข้างนอกเปลี่ยน

“เราก็ยังเป็นคนเดิม”

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting

ใส่ความเห็น

บลอกที่ WordPress.com .

ขึ้น ↑