Competency ถ้าทำโดยผู้บริหารไม่ใส่ใจ จะไม่มีประโยชน์

ปัจจุบันนี้ผมว่า ใครที่ทำงานด้าน HR คงจะไม่มีใครที่ไม่รู้จักคำว่า Competency แทบจะทุกองค์กรจะมีการกำหนด Competency ไว้ เพื่อที่จะใช้เป็นพื้นฐานในการบริหารทรัพยากรบุคคลในด้านต่างๆ ตั้งแต่การสรรหาคัดเลือก การพัฒนาพนักงาน การประเมินผลงาน การบริหารค่าตอบแทน ฯลฯ แต่ทำไมบางองค์กรถึงทำ Competency ขึ้นมาแล้ว แต่กลับใช้ไม่ได้ผล

ปกติแล้ว Competency จะประกอบไปด้วย 3 ประเภทเป็นพื้นฐานคือ Core Competency Managerial Competency และ Functional Competency ซึ่งในแต่ละตัวก็จะมีชุดของความรู้ ทักษะ พฤติกรรม ที่ระบุชัดเจนว่า พนักงานในระดับใด ในหน่วยงานใด ที่จะต้องมีชุดพฤติกรรมเหล่านี้

หลายองค์กรที่ทำชุดพฤติกรรมเหล่านี้ขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่สามารถนำมาใช้งานได้จริง สาเหตุหลักก็เนื่องมาจากผู้บริหารระดับสูงขององค์กร ไม่เข้ามามาส่วนร่วมในการดำเนินการด้วย

  • ช่วงเวลาจัดทำ Competency กล่าวคือ ผู้บริหาร และผู้นำขององค์กรจะต้องเห็นด้วย และมีความคิดเห็นว่า องค์กรของเรานั้น ต้องการคนแบบไหนมาทำงาน ส่วนใหญ่ที่เจอก็มักจะเป็นลักษณะแบบว่า บอก HR ว่าเราต้องการคนเก่ง คนดี คนขยัน ฯลฯ คือ เป็น Competency แบบกว้างๆ

ที่จำเป็นมากๆ ก็คือ ผู้บริหารระดับสูงต้องลงมาร่วมคิด และวิเคราะห์ โดยเฉพาะ Core และ Managerial Competency ขององค์กร ถือว่านี่คือสิ่งที่สำคัญมากๆ เพราะจะได้เป็นแนวทางในการมองคนที่เราต้องการไปด้วยกัน มิฉะนั้น ผู้บริหารจะมองอย่างหนึ่ง และ HR ก็จะมองอีกอย่างหนึ่ง พนักงาน หรือผู้จัดการก็จะมองไปอีกแนวหนึ่ง ดังนั้น ผู้บริหารระดับสูงจะต้องมองให้เห็นภาพว่า องค์กรที่เขาบริหารอยู่นั้น ต้องการคนแบบไหนกันแน่

  • ช่วงเวลาใช้งาน Competency ถ้าผู้บริหารเข้ามามีส่วนร่วมในการกำหนด Competency ด้วยแล้ว เวลานำเอาสิ่งเหล่านี้ไปใช้งานจริง ก็จะไปในแนวทางเดียวกัน ไม่ใช่คิดจะรับใคร คุณสมบัติแบบไหน ก็รับเข้ามาโดยไม่เคยรู้เลยว่า Competency หลักขององค์กรเรามีอะไรบ้าง ซึ่งถ้าเป็นแบบนี้ ก็จะทำให้การบริหารคนมีปัญหาทันที เพราะระบบวางไว้อย่างหนึ่ง แต่ผู้บริหารกลับไปทำอีกอย่างหนึ่ง

ดังนั้น ถ้าองค์กรไหนจะคำ หรือจะทบทวน Competency จะต้องไม่ลืมให้ผู้บริหารระดับสูงเข้ามามีส่วนร่วมในการคิดตรงนี้ด้วย โดยเฉพาะถ้าผู้บริหารกลุ่มนี้เป็นผู้กำหนดทิศทางขององค์กรด้วยแล้ว ยิ่งต้องให้เขาเข้ามาร่วมคิดในเรื่องของคนด้วยเช่นกัน ว่า ทิศทางธุรกิจแบบนั้นทำให้องค์กรของเราต้องการคนแบบไหน อย่างไรบ้าง จะได้หา และพัฒนาพนักงานให้ไปในทางเดียวกันนั่นเอง

มิฉะนั้นแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ

  • ผู้บริหารหาคน เลือกคน พัฒนาคน ไปคนละทางกับ Competency ที่วางไว้
  • ผู้บริหารบางแห่ง บอกว่า “Competency อะไรผมไม่รู้จัก นั่นมันเรื่องของ HR ไม่ใช่หรือ ผมต้องการคนของผมแบบนี้ใครจะทำไม”
  • ผู้บริหารอยากพัฒนาใคร พัฒนาอะไร ก็มองกันไปคนละทาง ไม่มีจุดมุ่งหมายเดียวกันว่าต้องพัฒนาคนไปในทางใด
  • พอผู้บริหารระดับสูงไม่ให้ความสนใจ ผู้จัดการฝ่าย ก็จะไม่สนใจบ้าง คราวนี้ HR จะขอความร่วมมือแค่ไหนก็ไม่ได้รับความร่วมมือแน่นอน แถมผู้จัดการจะอ้างด้วยว่า “ก็ผู้บริหารไม่เห็นจะสนใจเรื่องนี้เลย แล้วทำไมเขาต้องสนใจด้วย”

สุดท้ายการบริหารทรัพยากรบุคคลขององค์กร ก็จะไปกันคนละทิศคนละทาง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: