อย่าละเลย และเพิกเฉยต่อการดูแลพนักงานคนเก่งของเรา

ในฐานะที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคลมาหลายปี ผมได้เห็นปรากฏการณ์ที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง นั่นคือ องค์กรจำนวนมากมักละเลยการดูแลบุคลากรที่มีศักยภาพสูง (High Performer) โดยเข้าใจผิดว่าพวกเขาสามารถดูแลตัวเองได้ แต่ความเป็นจริงแล้ว นี่คือความเข้าใจผิดที่อาจส่งผลร้ายแรงต่อองค์กรในระยะยาว

ความจริงที่มักถูกมองข้าม

จากการศึกษาพบว่า บุคลากรที่มีประสิทธิภาพสูงสามารถสร้างผลงานได้มากกว่าพนักงานทั่วไปถึง 400-800% ทว่าพวกเขากลับมักไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร เนื่องจากผู้บริหารมักทุ่มเทเวลาไปกับการแก้ปัญหาของพนักงานที่มีผลงานต่ำกว่ามาตรฐาน สถานการณ์เช่นนี้อาจนำไปสู่การสูญเสียบุคลากรที่มีค่าขององค์กร

สิ่งที่บุคลากรที่มีศักยภาพสูงต้องการอย่างแท้จริง

1. การยอมรับที่มีความหมาย

การยอมรับไม่ใช่เพียงการกล่าวคำชื่นชมทั่วไป แต่ต้องเป็นการยอมรับที่สะท้อนความเข้าใจในคุณค่าที่แท้จริงของผลงาน เช่น การชื่นชมถึงวิธีการแก้ปัญหาที่สร้างสรรค์ หรือการมีส่วนช่วยยกระดับประสิทธิภาพของทีม

2. โอกาสในการพัฒนาศักยภาพ

บุคลากรกลุ่มนี้มักแสวงหาความท้าทายใหม่ๆ อยู่เสมอ การมอบหมายโครงการที่ท้าทายหรือการให้โอกาสในการทำงานข้ามสายงานจึงเป็นสิ่งสำคัญ ทั้งนี้ ผู้บริหารควรมีการพูดคุยเพื่อทำความเข้าใจถึงเป้าหมายการพัฒนาของพวกเขาอย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่ปล่อยให้เขาเคว้งคว้างจนไม่รู้ว่า ตนเองสามารถเติบโตไปทางไหนได้บ้าง

3. เส้นทางความก้าวหน้าที่ชัดเจน

คนเก่งต้องการความชัดเจนในเส้นทางอาชีพ การพูดคุยเรื่องความก้าวหน้าควรเกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่เพียงปีละครั้งในการประเมินผลงาน และต้องมีแผนการพัฒนาที่เป็นรูปธรรม

4. ความไว้วางใจและความเป็นอิสระ

การควบคุมที่มากเกินไปจะบั่นทอนศักยภาพของคนเก่ง การให้อิสระในการตัดสินใจและรับผิดชอบงานจึงเป็นสิ่งสำคัญ โดยผู้บริหารควรกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจนและติดตามความคืบหน้าเป็นระยะ

5. ความสอดคล้องกับค่านิยมองค์กร

บุคลากรที่มีศักยภาพสูงต้องการเห็นความเชื่อมโยงระหว่างงานที่ทำกับเป้าหมายขององค์กร ผู้บริหารควรสื่อสารให้เห็นถึงความสัมพันธ์นี้อย่างชัดเจน

กลยุทธ์การรักษาบุคลากรที่มีศักยภาพสูง

1. การสร้างระบบการยอมรับในผลงานที่มีคุณค่า

   – กำหนดรูปแบบการยอมรับที่เหมาะสมกับแต่ละบุคคล

   – สร้างโอกาสในการนำเสนอผลงานต่อผู้บริหารระดับสูง

2. การวางแผนพัฒนารายบุคคล

   – จัดทำแผนพัฒนาที่สอดคล้องกับเป้าหมายส่วนบุคคล

   – กำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จที่ชัดเจน

3. การสร้างวัฒนธรรมแห่งความไว้วางใจ

   – ให้อำนาจในการตัดสินใจ

   – สร้างบรรยากาศการทำงานที่เอื้อต่อการแสดงศักยภาพ

การรักษาบุคลากรที่มีศักยภาพสูงเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ผู้บริหารต้องเข้าใจว่าการพัฒนาและรักษาคนเก่งไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่ต้องอาศัยความเข้าใจอย่างลึกซึ้งและการดำเนินการอย่างเป็นระบบ องค์กรที่สามารถตอบสนองความต้องการของบุคลากรกลุ่มนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ จะมีความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนในระยะยาว