ถ้าไม่ได้เงินเดือนเท่านี้ ผมก็ไม่ทำ / ถ้ายังทำงานไม่ได้ ผมก็ให้ไม่ได้

วันนี้มีประเด็นเรื่องของการบริหารเงินเดือนสำหรับกลุ่มเด็กจบใหม่จากสถาบันการศึกษา ในปัจจุบันก็ยังมีองค์กรหลายแห่งที่ยังจ้างพนักงานเข้ามาทำงานในแบบที่ไม่มีประสบการณ์ในการทำงาน ก็คือเป็นนิสิตนักศึกษาที่เพิ่งจบการศึกษามาหมาดๆ เลย

ซึ่งโดยปกติแล้วการกำหนดค่าจ้างเงินเดือนสำหรับเด็กที่เพิ่งจบใหม่ สำหรับบ้านเรานั้น เราจะกำหนดเป็นอัตราแรกจ้างตามวุฒิการศึกษา ซึ่งปกติ ก็จะกำหนดไล่กันขึ้นไปตามวุฒิการศึกษา ตั้งแต่ระดับ ปวช. ปวส. ปริญญาตรี ปริญญาโท และในหลายองค์กรก็กำหนดราคาอัตราค่าจ้างเงินเดือนสำหรับสาขาวิชาไว้ด้วย

ซึ่งในการกำหนดอัตราเหล่านี้ ก็ต้องอาศัยราคาตลาดเป็นตัวช่วยบอก ซึ่งถ้าถามว่า แล้วราคาตลาดเราจะไปหามาจากไหน คำตอบก็คือ จากผลการสำรวจค่าจ้างเงินเดือนที่บริษัทที่ปรึกษาต่างๆ เขาทำกันออกมา ฝ่ายบุคคลที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการบริหารค่าจ้างเงินเดือนก็จะต้องคอยเปรียบเทียบอัตราแรกจ้างตรงนี้กับตลาดเพื่อให้อัตราแรกจ้างของบริษัทเราสามารถแข่งขันได้

และนี่ก็คือ แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่สุดที่นักบริหารบุคคลได้มาสำหรับการกำหนดอัตราแรกจ้างตามวุฒิการศึกษา

แต่ถ้าเราหันมามองมุมมองของเด็กที่เพิ่งจบใหม่ และกำลังหางานทำ เราก็จะเห็นมุมมองที่แตกต่างกันอย่างมากมาย

  • เด็กที่มั่นใจในตนเองสูงมากๆ เพราะอาจจะด้วยเกรดที่ดี หรืออาจจะจบจากสถาบันที่มีชื่อเสียง เด็กกลุ่มนี้ ก็มักจะมีการกำหนดอัตราเงินเดือนที่ต้องการไว้ในใจตั้งแต่แรกแล้ว เท่าที่ผมเคยเจอมา ที่กำหนดเงินเดือนให้ตัวเองมากที่สุดก็คือ 40,000 บาทต่อเดือน ย้ำนะครับว่า จบใหม่ ยังไม่มีประสบการณ์ เขาตั้งเงินเดือนตัวเองไว้สูงมาก แต่ไม่ยอมต่อรองต่ำกว่านี้เด็ดขาด เรียกว่า ถ้าไม่ได้เท่าที่เรียกก็ไม่ทำ จะหางานไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้บริษัทที่ยอมจ่ายเงินเดือนเท่าที่เขาต้องการ (ก็อาจจะหายากหน่อย) ส่วนใหญ่เด็กกลุ่มนี้จะหางานกับบริษัทขนาดใหญ่ ที่มีชื่อเสียงเรื่องของการจ่ายเงินเดือนที่สูงหน่อย

 

  • เด็กที่ขอเงินเดือนสูง แต่ก็ยอมที่จะต่อรองได้ กลุ่มนี้จะมีจำนวนเยอะหน่อย เพราะรู้ว่า อัตราเงินเดือนที่เขาขอไปนั้นบริษัทอาจจะให้ไม่ได้ เพราะแต่ละแห่งจะมีนโยบายในเรื่องของค่าจ้างเงินเดือนที่แตกต่างกันไป แต่ก็ตั้งเงินเดือนของตัวเองไว้สูงหน่อย เผื่อได้

 

  • เด็กที่ไม่รู้ว่าควรจะกำหนดเงินเดือนตัวเองเท่าไหร่ ก็เลยใช้วิธีการบอกกับฝ่ายบุคคลในขณะที่สัมภาษณ์ว่า ตามนโยบายของบริษัท

แหล่งที่มาของตัวเลขเงินเดือนที่เด็กจบใหม่ของกันนั้น โดยมากก็มาจากรุ่นพี่ที่จบไปแล้ว และทำงานกับบริษัทต่างๆ กลับมาบอกรุ่นน้องด้วยความมั่นใจว่า “ขอไปก่อนเลย แล้วค่อยต่อรองกันทีหลัง”

ที่ผมเคยเจอมากับตัว ก็คือ มีเด็กคนหนึ่งจบเกียรตินิยมเหรียญทอง ของเงินเดือนสูงมาก ทั้งๆ ที่เราก็บอกเขาไปว่า นี่ยังไม่มีประสบการณ์เลยทำไมถึงขอสูงขนาดนี้ เขากลับตอบว่า ถ้าไม่ได้อัตรานี้ก็ไม่ทำ ผู้จัดการฝ่ายบุคคลที่นั่งข้างๆ ผมในห้องสัมภาษณ์ ก็ตอบกลับไปว่า “ก็ในเมื่อยังไม่มีประสบการณ์ในการทำงานมาก่อนเลย เราก็ให้ไม่ได้เหมือนกัน ยิ่งไปกว่านั้น เราก็ไม่รู้ว่าคุณจะทำได้หรือไม่ เพราะไม่มีอะไรตรงไหนที่บอกเราได้ว่า คุณทำงานเป็นแล้ว และสามารถเอาสิ่งที่คุณมีอยู่มาช่วยงานของบริษัทเราได้ ถ้าขอเงินเดือนสูงขนาดนี้ ผมไปจ้างคนที่มีประสบการณ์เข้ามาทำงานจะดีกว่า”

ท่านผู้อ่านคิดอย่างไรครับ กับกรณีแบบนี้

เด็กจบใหม่ ความมั่นใจในตนเองสูง มั่นใจว่าทำงานได้แน่ๆ มั่นใจว่าตนเองเรียนจบมาแล้ว มีความรู้และความสามารถเต็มที่ และมีความพร้อมมากๆ ในการทำงาน ด้วยความมั่นใจตรงนี้ ก็เลยทำให้เขาเรียกเงินเดือนที่สูงเพราะคิดว่า เขามีค่ามากพอที่จะได้รับเงินเดือนก้อนนั้น โดยไม่สนใจว่า ระบบเงินเดือนของบริษัทจะเป็นอย่างไร และมักจะคิดเสมอว่า ถ้าบริษัทไม่ให้ เขาก็ไม่ง้อ เด็กกลุ่มนี้มักจะได้งานช้า และสุดท้ายก็ต้องลดราคาตนเองลง เพราะตลาดส่วนใหญ่จ้างไม่ได้นั่นเอง

ผิดกับเด็กอีกกลุ่มหนึ่ง ที่รู้ว่าตนเองเพิ่งจบการศึกษา และยังไม่เคยทำงานมาก่อน รู้ตัวว่ายังต้องเรียนรู้อีกเยอะในการทำงาน ดังนั้น ก็เลยไม่ได้เรียกร้องเงินเดือนที่สูงเกินเหตุ เอาแค่ว่า แข่งขันกับตลาดได้ แต่สิ่งที่เด็กกลุ่มนี้ต้องการก็คือ ประสบการณ์ในการทำงานที่จะทำให้เขาเก่งขึ้น ทำงานได้จริงๆ และเขาจะได้เอาประสบการณ์ในการทำงานนั้น ไปเป็นอำนาจต่อรองสำหรับการหางานใหม่ที่เงินเดือนสูงขึ้นกว่าเดิม เพราะถึงตอนนั้น เขาก็มั่นใจว่า ด้วยประสบการณ์ และทักษะในการทำงานของเขาที่ได้มาจากการทำงาน จะเป็นอำนาจในการต่อรองเรื่องค่าจ้างเงินเดือนได้มากกว่า ตอนที่เพิ่งจบใหม่มา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: