บทความ · Mindfulness · นิทานสอนใจ
⬛ นิทานสอนใจ
เรือว่างกลางหมอก
“เมื่อโลกขว้างปาสิ่งใดมา หากเราไม่ยื่นมือไปรับ สิ่งนั้นก็ตกอยู่ตรงนั้น แต่มือของเรายังคงสะอาดและใจของเรายังคงเบาสบาย”
ในโลกที่หมุนไวและเต็มไปด้วยการแข่งขัน เราตื่นมาพร้อมกับความกดดันที่ถาโถมรอบด้าน ตั้งแต่เสียงแตรที่ดังก้องในเช้าวันจันทร์ การถูกเบียดเสียดบนรถไฟฟ้า ไปจนถึงคำพูดจิกกัดในห้องประชุมที่จ้องจะบั่นทอนกำลังใจ
หลายครั้งที่เราเผลอเอาใจไปวางไว้เป็น “เป้านิ่ง” ให้คนรอบข้างขว้างปาอารมณ์ใส่ จนรู้สึกเหนื่อยล้าและโกรธแค้นราวกับโลกทั้งใบจงใจกลั่นแกล้งเรา ลองมาพักใจและมองโลกผ่านมุมมองใหม่ในนิทานเซนเรื่องนี้ครับ
🌫️ ศิษย์หนุ่มกับเรือกลางหมอก
ในเช้าที่หมอกหนาทึบปกคลุมทั่วลำน้ำ ศิษย์หนุ่มคนหนึ่งกำลังพายเรือข้ามฟากเพื่อไปทำธุระให้เจ้าอาวาส เขามุ่งมั่นพายเรืออย่างใจเย็น ท่ามกลางความเงียบสงบของธรรมชาติ
ทันใดนั้นเอง เขาสังเกตเห็นเงาเรือลำหนึ่งพุ่งตรงมาทางเรือของเขาด้วยความเร็ว ศิษย์หนุ่มพยายามตะโกนบอกให้หลบไป
“เฮ้! ระวังหน่อย หลบไปทางซ้ายสิ!”
แต่เรือลำนั้นยังคงพุ่งตรงมาไม่มีทีท่าจะหยุด จนกระทั่ง
“ปัง!”
เรือลำนั้นชนเข้ากับเรือของเขาอย่างจังจนน้ำกระเซ็นเปียกจีวร
ศิษย์หนุ่มเดือดดาลด้วยความโกรธ
“ทำไมถึงพายเรือประมาทเช่นนี้! ตาบอดหรืออย่างไร!”
เขาเงื้อมือเตรียมจะด่าทอเจ้าของเรือลำนั้นให้สาสมกับความโกรธ
แต่เมื่อเขามองเข้าไปในเรือลำนั้น…
⛵
เขากลับพบเพียง “ความว่างเปล่า”
มันคือเรือที่หลุดจากเชือกผูกพ่วง แล้วลอยมาตามกระแสน้ำตามธรรมชาติ
ไม่มีคนพาย ไม่มีคนบังคับ
ในวินาทีนั้นเอง ความโกรธที่สุมอยู่ในอกของศิษย์หนุ่มพลันมลายหายไปราวกับหมอกที่ถูกแสงแดดแผดเผา
✦ เขาไม่ได้รู้สึกถูกทำร้าย
✦ ไม่ได้รู้สึกเสียหน้า
✦ และไม่ได้อยากเอาเรื่องเอาราวกับใครอีก
เพราะในเรือลำนั้น “ไม่มีใคร” ให้เขาโกรธ
🏮 บทสอนจากอาจารย์เซน
เมื่อศิษย์หนุ่มกลับถึงวัดและเล่าเรื่องนี้ให้อาจารย์เซนฟัง อาจารย์จึงยิ้มและกล่าวสรุปว่า
“โลกนี้ก็เหมือนลำน้ำที่มีเรือว่างเปล่าลอยอยู่เต็มไปหมด หากเจ้ายึดถือตัวตนว่าตนเองใหญ่โต ไม่ว่าเรือลำไหนลอยมาสะกิด เจ้าก็จะเจ็บปวดและโกรธแค้น”
⚡
ยึดถือตัวตน
ไม่ว่าเรือลำไหนลอยมาสะกิด ก็จะเจ็บปวดและโกรธแค้น
🌬️
ทำตัวให้ว่างเปล่า ✓
แม้กิ่งไม้จะหักโดน หรือรถจะตัดหน้า ก็มองเห็นเพียง เหตุปัจจัยที่ไหลไปตามธรรมชาติ
“แต่หากเจ้าทำตัวให้ ว่างเปล่า เหมือนอากาศธาตุ แม้กิ่งไม้จะหักโดน หรือรถจะตัดหน้า เจ้าจะมองเห็นเพียงเหตุปัจจัยที่ไหลไปตามธรรมชาติเท่านั้น เมื่อไม่มี ‘ตัวเรา’ ไปรับลูกหลง สิ่งเหล่านั้นก็เป็นเพียงเหตุการณ์ที่ผ่านมา… และผ่านไป”
โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting
ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร: Think People Consulting
Prakal's Blog: HR Knowledge Community 
ใส่ความเห็น