นิทานสอนใจ ถ้วยน้ำร้อน

ผมเชื่อว่าทุกคนต้องเคยมีอารมณ์โกรธ ซึ่งถ้าไม่สามารถควบคุมอารณ์นี้ได้ มันจะลามปามและสร้างผลร้ายให้กับชีวิตเราอย่างคาดไม่ถึง แค่เพียงวินาทีเดียว ชีวิตเราอาจจะพังทลายลงได้ แค่เพียงอารมณ์โกรธเท่านั้น

กาลครั้งหนึ่ง มีศิษย์หนุ่มชื่อว่า “โทริ” อาศัยอยู่ในวัดเซ็นกลางหุบเขา เขาเป็นศิษย์ที่ขยัน เรียนรู้ไว แต่มีข้อเสียเพียงหนึ่งเดียว — เขาเป็นคน ขี้โมโห

ถ้ามีใครทำอะไรผิดนิดเดียว เขาจะระเบิดอารมณ์ใส่ทันที ไม่ว่าจะเพื่อนร่วมวัด คนงานส่งฟืน หรือแม้แต่แมวที่เดินขวางทาง

วันหนึ่ง ขณะที่โทริกำลังบ่นเสียงดังเรื่องเพื่อนที่เผลอใช้ถ้วยชาใบโปรดของเขา ท่านอาจารย์เซ็นชื่อว่า “ท่านไดชิน” ก็เดินเข้ามาอย่างเงียบ ๆ

ท่านไดชินกล่าวว่า
“โทริ เจ้าไปต้มน้ำร้อนมาให้ข้าหน่อย”

โทริอารมณ์ยังไม่หาย แต่ก็พยักหน้า เขาต้มน้ำจนเดือด และนำถ้วยน้ำร้อนมาให้ท่านอาจารย์

ท่านไดชินยื่นมือมารับ แต่จงใจเอื้อม “พลาด” ไปโดนถ้วย น้ำร้อนหกใส่มือของท่านโทริ

โทริสะดุ้งตกใจรีบชักมือหนี แล้วตวาดเสียงดังว่า
“อาจารย์! ท่านต้องระวังสิ มันร้อนนะ!”

ท่านไดชินเพียงแค่ยิ้มและกล่าวเบา ๆ ว่า
“ความโกรธของเจ้าก็เช่นเดียวกับถ้วยน้ำร้อน เมื่อเจ้าถือมันไว้นานเท่าไร เจ้าก็ยิ่งเป็นฝ่ายที่ลวกมือเอง”

โทรินิ่งไปทันที ความหมายแฝงในประโยคนั้นชัดเจนเกินกว่าจะเถียง

ตั้งแต่นั้นมา เขาเริ่มฝึกที่จะวาง “ถ้วยน้ำร้อน” ลงก่อนที่จะเผลอลวกตัวเองอีก

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ความโกรธเปรียบเหมือนถ้วยน้ำร้อน — หากเรายึดถือไว้แน่น ไม่ยอมวาง มันจะไม่ทำร้ายใครเท่ากับทำร้ายตัวเราเอง การรู้จัก “วาง” ความโกรธลงอย่างมีสติ ไม่เพียงทำให้ใจเบา…แต่ยังรักษาความสัมพันธ์และความสุขในชีวิตไว้ได้ด้วย