นิทานสอนใจ ชายตัดฟืน

วันนี้เอานิทานอีกเรื่องที่ดีมากมาให้อ่านกันอีกครั้งนะครับ เพราะผมเชื่อว่าหลายท่านน่าจะได้เคยอ่านผ่านตามาแล้วบ้าง ประเด็นก็คือ เราลงมือทำตามข้อคิดที่ได้จากนิทานเรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน ช่วงเวลาโควิด 19 แบบนี้ หลายคนงานน้อยลง หลายคนอยู่ในช่วงที่กำลังหางาน ฯลฯ ช่วงเวลาแบบนี้ เป็นช่วงที่เราสามารถฉกฉวยโอกาสในการพัฒนาตนเองได้อย่างดี เวลาที่มีมากขึ้นจากงานที่น้อยลง เราสามารถที่จะเอามาพัฒนาตนเองได้ ไม่ว่าจะอ่านหนังสือ ดู VDO e-learning ต่าง ๆ ซึ่งปัจจุบันใน internet ก็มีมากมาย อย่าให้เหตุผลที่ว่า งานเยอะจนไม่มีเวลาพัฒนาตนเองมาทำให้เราหมดโอกาสในการพัฒนาตนเอง เหมือนอย่างในนิทานเรื่องนี้เลยนะครับ

หนุ่มชาวบ้านวัยฉกรรค์คนหนึ่งสมัครเป็นคนตัดฟืนให้กับเถ้าแก่ประจำหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในวันแรกของการทำงานเขาเดินเข้าป่าด้วยความมุ่งมั่น และตัดต้นไม้เพื่อทำเป็นฟืนได้ถึง 20 ต้น

เย็นวันนั้นเถ้าแก่ชื่นชมเขาเพราะเขาสามารถตัดต้นไม้ได้มากที่สุดในบรรดาคนตัดไม้ด้วยกัน เขาจึงคิดว่าเขาต้องทุ่มเททำให้ดีขึ้นอีก

ในวันรุ่งขึ้นเขามุ่งเข้าป่าเพื่อตัดต้นไม้แต่เช้า จนถึงเย็นเขาตัดต้นไม้ได้ 18 ต้น แต่เถ้าแก่ก็ยังชื่นชมในความตั้งใจของเขา

เช้าวันรุ่งขึ้นเขาเริ่มทำงานเช้ากว่าเดิม และตัดไม้จนแทบจะไม่ได้พัก ตกเย็นปรากฎว่าเขาตัดต้นไม้ได้เพียง 16 ต้นเท่านั้น เขารู้สึกเศร้าใจมากที่ทำงานเต็มที่แล้วแต่กลับทำได้ไม่ดี และรู้สึกผิดจึงเดินไปขอโทษเถ้าแก่

หลังจากได้รับการขอโทษจากคนตัดไม้แล้วเถ้าแก่ก็ถามคนตัดไม้ว่า “เธอลับขวานครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่” ชายคนนั้นตอบว่า เขาไม่ได้ลับขวานเลยเพราะแค่ตัดต้นไม้ให้ได้ตามที่ต้องการก็แทบจะไม่มีเวลาพักแล้ว

เถ้าแก่จึงสอนชายคนนั้นว่า “หากเธอเสียเวลาเพียงเล็กน้อยเพื่อลับขวานให้คมอยู่เสมอ เธอคงจะตัดต้นไม้ได้มากกว่านี้และเหนื่อยน้อยกว่านี้ด้วย”

นิทานเรื่องนี้สอนเราว่า

การทุ่มเททำงานนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่สิ่งที่สำคัญคือในโลกของการทำงานปัจจุบัน เราต้องหมั่นหาความรู้เพิ่มเติมอยู่เสมอ เพราะความรู้เปรียบเสมือนอาวุธคู่กายที่ไม่มีใครแย่งไปจากเราได้ และถ้าเรายิ่งหมั่นเพิ่มความรู้ให้กับตัวเองก็เหมือนกับการลับขวานให้คมอยู่เสมอ ซึ่งจะช่วยให้เราทำงานได้มีประสิทธิภาพมากขึ้นแต่เหนื่อยน้อยลง

ข้อคิดอีกประการหนึ่งคือต้องแบ่งเวลาพักผ่อนให้กับตัวเองบ้าง เพราะการโหมทำงานหนัก ร่างกายจะอ่อนล้า แม้จิตใจจะเข้มแข็งเพียงใดสักวันหนึ่งอาจะเจ็บป่วยไม่สบาย จนถึงขั้นทำงานไม่ไหวได้เช่นกัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: