นิทานสอนใจ กบฟุ้งซ่าน ข้างกำแพงวัด

วันนี้ก็เอานิทานสอนใจดีๆ มาให้อ่านกันอีกนะครับ มาจากเว็บไซต์ Dek-d.com เป็นเรื่องราวของคนที่คิดอยากเป็นแบบคนอื่น อยากเป็นเหมือนคนอื่น แต่ไม่เคยคิดอยากเป็นตัวของเราเอง ลองอ่านดูนะครับ เผื่อจะได้ข้อคิดดีๆ ในการเป็นตัวของตัวเองครับ

 

กบฟุ้งซ่านตัวหนึ่งนั่งอยู่ข้างกำแพงวัด ทุกเช้ามันเฝ้าดูพระออกบิณฑบาตตั้งแต่เช้ามืด พอพระกลับมาถึงวัดเพื่อฉันเช้า…กบมันนึกในใจ อยากเกิดเป็นพระ เป็นพระสบายดี มีคนถวายอาหารให้กินทุกวัน

เมื่อพระฉันเสร็จ ก็นำอาหารที่เหลือมากมายนั้น ไปให้เด็กวัดกินต่อ แล้วเด็กวัดก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย ตอนนี้กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นเด็กวัดแล้ว เพราะสบายกว่าพระ มันเห็นเด็กวัดหลายคนตื่นสายได้ และไม่ต้องออกตามพระไปบิณฑบาตก็ได้ สบายกว่าเยอะเลย

เมื่อเด็กวัดกินเสร็จ ก็โกยอาหารที่เหลือทั้งหมด ให้หมาวัดไปกิน แล้วเด็กวัดทุกคน ก็ไปช่วยกันล้างจาน ถึงตอนนี้กบเปลี่ยนใจอยากเกิดเป็นหมาวัดแล้ว เพราะไม่ต้องล้างจานเหมือนเด็กวัดสบายกว่า

พอหมาวัดกินอาหารเสร็จ ก็แยกย้ายไปทำหน้าที่เฝ้าบริเวณวัด คอยเห่าคนแปลกหน้า ฝูงแมลงวันก็บินมาตอมและกินอาหารต่อจากหมาวัด ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจอีกแล้ว อยากเกิดเป็นแมลงวัน เพราะสบายที่สุด ไม่ต้องทำอะไรเลย หนำซ้ำ ยังมีกองอาหารให้กินไม่มีหมดด้วย

ขณะที่เจ้ากบฟุ้งซ่านกำลังคิดเพลิน ๆ อยู่นั้น พอดี หันมาเห็นแมลงวันบินมาใกล้ ๆ จึงใช้ลิ้นตวัดเอาแมลงวันเข้าปากตัวเองโดยสัญชาตญาณ

 

ถึงตอนนี้กบฟุ้งซ่านจึงบรรลุธรรมฉับพลัน

คิดได้ว่า เอ้อ!! เป็นตัวของเราเองนี้แหละ ดีที่สุดเลย (The best is to be yourself)

 

ท่านผู้อ่านเคยคิดแบบกบตัวนี้หรือไม่ครับ คิดอยากเป็นอย่างคนอื่น มองคนอื่นว่าดีกว่าเรา ถ้าเราเป็นแบบนั้นได้คงจะดี ก็จะฟุ้งซ่านไปเรื่อย แต่จริงๆ แล้วหารู้ไม่ว่า คนเราทุกคนล้วนมีจุดเด่น และจุดดีของตนเองเสมอ ถ้าเราหามันเจอ เราจะเป็นตัวเองที่ประสบความสำเร็จได้เช่นกัน