ผมเคยสังเกตการทำงานของพนักงานบางคน เช้ามาก็เปิดเมล์ เปิด msn คุยกับเพื่อนๆ คุยกันไปเรื่อย ไม่เริ่มงานสักที คุยไป ตอบอีเมล์กันไป ตอบอีเมล์เสร็จ ก็เข้า Facebook ไป udload รูปภาพซะหน่อย เอ๊ะ พอดีมีเพื่อนเข้ามาทักทายหลายคน ต้องตอบกันซักเล็กน้อย จากนั้นก็ต้องรับเพื่อนใหม่ที่ขอเป็นเพื่อนกัน เข้ามา ไม่พอครับ ยังต้องให้อาหารปลาที่เลี้ยงไว้ แถมยังต้องปลูกผักใน Facebook อีกด้วย ไม่พอครับ ซักพักเพื่อนๆที่อยู่ใน blackberry ก็เรียกกันเข้ามาอีก ก็ต้องนั่งพิมพ์ยิกๆ จนนิ้วล็อคกันไปตามๆ กัน
พอเริ่มลงมือทำงานได้ไม่นาน ก็ต้องตอบ msn เพื่อนๆ ที่ทักทายกันมา ไม่พอครับ ยังต้องตอบในเครื่อง blackberry อีกด้วย สรุปแล้วงานที่สั่งไว้ก็ไม่เสร็จสักอย่าง มัวแต่คุยๆๆๆๆๆ โดยที่ไม่สนใจทำงานกัน พอหัวหน้าเดินผ่านโต๊ะ ก็รีบทำท่าทางเหมือนกับกำลังทำงาน ทำเหมือนยุ่งมากมาย แต่สุดท้าย งานที่สั่งไว้ ก็ไม่เสร็จตามกำหนดเวลา หรือบางครั้งก็ทำผิดออกมาอย่างไม่น่าให้อภัย
ผมสงสัยเหมือนกันนะครับว่า เอาเข้าจริงๆ แล้วในแต่ละวันพนักงานแต่ละคนนั้น ทำงานกันจริงๆ กี่ชั่วโมง โดยเฉพาะพนักงานที่ใช้เครื่องมือที่ผมว่ามาทั้งหมด ไปๆ มาๆ ผมคิดว่าสิ่งเหล่านี้ทำให้ประสิทธิภาพใน การทำงานของพนักงานลดลงไปมาก จนทำให้บางบริษัทต้องห้ามไม่ให้เล่นสิ่งเหล่านี้ และผูกกับระเบียบ ของบริษัทเลย ใครที่เล่น ก็แปลว่าทำผิดระเบียบบริษัท อีกทั้งฝ่าย IT ก็ต้องทำการปิดการเชื่อมต่อกับ เว็บไซต์เหล่านี้ เพื่อไม่ให้พนักงานใช้เวลางานไปเล่นพวกนี้
แต่จริงๆ ก็ไม่ใช่พนักงานทุกคนที่เป็นแบบนี้นะครับ เพียงแต่ด้วยเครื่องมือ และเทคโนโลยีสมัยใหม่นี้เอง ที่มีโอกาสทำให้พนักงานหลุดไปจากเวลางานได้ง่ายขึ้น จนมีผลต่อผลงานของตนเอง
แล้วที่บริษัทของท่านเคยประสบกับปัญหาเหล่านี้บ้างหรือไม่ และมีแนวทางแก้ไขอย่างไรบ้าง เอามาเล่าสู่กันฟังก็ได้นะครับ
ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร: Think People Consulting
Prakal's Blog: HR Knowledge Community 
ส่วนตัวแค่เช็คเมล์ บล็อก และ fb ก็หมดเวลาแล้วค่ะ
msn ไม่ได้เข้า
bb ไม่ได้ใช้
ก็ยังคงทำงานไม่ทันค่ะ
T_T
น่าจะเปลี่ยน หน่วย จาก “ชม.” เป็น “นาที” ครับ
😉 ถามว่า วันละกี่นาที มากกว่า
ถ้ารู้จักเล่น รู้จักทำงาน ก็คงไม่มีปัญหา เพราะถ้างานไม่เสร็จจะไม่เล่นเลย
นอกจากว่าจะใช้เมล์ในการทำงาน หรือการติดต่องานที่ทำอยู่
เพราะฉะนั้น ถ้าเราแบ่งเวลาในการทำงานเป็น ก็จะไม่เกิดปัญหาเรื่องงานไม่เดิน หรือเสร็จไม่ทันเวลาค่ะ น้องที่ทำงานเราก็ปล่อยเป็นอิสระนะค่ะ เพราะเค้ามีความรับผิดชอบในการทำงาน เมื่อทำงานเสร็จแล้ว เค้าสามารถเล่นได้ แต่ถ้ามีงานเข้ามาอีกเค้าก็ต้องหยุดแล้วมาทำงานก่อนค่ะ
อันนี้ก็แล้วแต่ แต่ละบริษัท ด้วยนะค่ะว่าจะควบคุม หรือ ทำให้พนักงานมีความรับผิดชอบต่องานได้มากน้อยแค่ไหน
ที่องค์กรก็เจอปัญหานี้เหมือนกันค่ะ ด้วยส่วนตัวเห็นว่าปัญหานี้เป็นจิตสำนึกส่วนบุคคลค่ะ ด้วยหน้าที่ที่เป็นบุคคลเมื่อเห็นครั้งแรกก็ทำการเตือนค่ะ แต่ถ้าเห็นอีกก็จะไม่พูดแล้ว(แต่ก็นึกในใจว่าเตือนแล้วยังไม่สำนึกอีกหรอ) แต่จะทำให้เขารู้ว่าเราเห็นในสิ่งที่เขาทำ ทั้งนี้ตัวดิฉันเองจะมองผลการทำงานของเขาเป็นหลัก ซึ่งถ้าเขาเป็นคนที่ทำงานได้ดี รับผิดชอบต่องานที่ตนเองได้รับมอบหมายแล้วนั้น การติดสังคมออนไลน์เหล่านี้ก็ยังพอรับได้ค่ะ
แต่ทั้งนี้ผู้บริหารของบริษัทดิฉันไม่คิดอย่างนั้นน่ะสิคะ เมื่อผู้บริหารมาพบก็ให้ดิฉันออกใบเตือนพนักงานทันที ซึ่งตรงนี้ตัวดิฉันไม่ค่อยเห็นด้วยนัก เพราะคิดว่ากับปัญหาที่พนักงานแอบเล่นแต่งานเสร็จ การจะออกใบเตือนดูเป็นการทำร้ายจิตใจกันเกินไปหน่อย ตรงนี้ดิฉันทำถูกต้องหรือยังคะอาจารย์ มีวิธีการโน้มน้าวผู้บริการอย่างไรเพื่อให้เขาเห็นถูกเห็นควรในเหตุและผลที่ดิฉันนำมาหักล้างบ้างคะ
รบกวนเสนอแนะด้วยค่ะอาจารย์
เรื่องนี้เองก็เห็นด้วยกับคุณจีรวรรณนะครับ ในบางธุรกิจ ที่สามารถกำหนดผลงานได้ชัดเจนนั้น อาจจะไม่ต้องไปดูหรือควบคุมเรื่องของชีวิตการทำงานของพนักงานเลย ใครจะทำอะไรก็เชิญ ขอเพียงแต่ว่าผลงานตามที่เราตกลงกันไว้จะต้องได้ตามนั้น ส่วนพนักงานจะเล่นอะไรก็แล้วแต่ ก็มีสิทธิของพนักงานที่จะบริหารเวลาเอาเองครับ
แต่บริษัทบางแห่งทำแบบนั้นไม่ได้ โดยเฉพาะบริษัทที่ใช้พนักงานในอีกระดับที่จะต้องควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิด ก็อาจจะทำได้ยากครับ
ผมคิดว่าเราควรจะบอกพนักงานว่าอะไรควรไม่ควร และอะไรที่เหมาะ หรือไม่เหมาะ แล้วเราก็ตั้งเป้าหมายผลงานกับพนักงาน จากนั้นก็ให้เขาบริหารวิธีการสร้างผลงานเอาเอง ถ้าเล่นมากไปผลงานไม่ได้ ก็จะเป็นผลเสียกับตัวเขาเองด้วย แต่ก็ต้องระวังคนอื่นจะเอาอย่างอีกด้วยครับ บางคนไม่สนใจว่าผลงานพนักงานคนนั้นจะดีหรือไม่ดี แต่เห็นว่าเขาเล่นได้ ก็เอาบ้าง โดยที่ไม่ได้ดูเลยว่าผลงานของตนเองนั้นสู้อีกคนไม่ได้เลย
คนเรามักจะเลียนแบบสิ่งที่ไม่ดีมากกว่าสิ่งที่ดีนะครับ (ส่วนใหญ่)