ผมผิดเองครับ

เคยพบกับคนที่ไม่เคยยอมรับผิดอะไรเลยบ้างหรือเปล่าครับ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง หรือหัวหน้างานที่เราทำงานด้วย เมื่อพบแบบนั้นแล้วเรารู้สึกอย่างไรครับ ผมเชื่อความความรู้สึกของเราก็ต้องไม่ค่อยดีอย่างแน่นอน และที่สำคัญก็คือ ทำให้เราไม่ค่อยจะยอมรับนับถือคนๆ นั้นสักเท่าไร ความเชื่อใจก็หายไปด้วย ยิ่งถ้าคนนั้นเป็นหัวหน้าของเราด้วยแล้ว ยิ่งทำให้เราไม่อยากทำงานกับหัวหน้างานที่ทำผิด แล้วไม่ยอมรับผิดอย่างแน่นอน

ปกติคนที่ไม่ยอมรับผิดนั้น มักจะมีข้ออ้างมากมายในการให้เหตุผลว่าทำไมจึงทำแบบนั้น และก็มักจะเชื่อมั่นในตนเองอย่างมากว่า สิ่งที่ตนเองทำนั้นถูกต้องเสมอ ทั้งๆ ที่บางครั้งสิ่งที่เขาทำนั้นมันไม่เหมาะสมเป็นอย่างยิ่ง และทำให้เกิดปัญหาต่างๆ ตามมาอีกมากมาย

มีอยู่ครั้งหนึ่งผู้จัดการได้ตัดสินใจรับพนักงานคนหนึ่งซึ่งมีพนักงานแนะนำเข้ามา แต่ก็มีการผ่านขั้นตอนการคัดเลือกตามปกติของบริษัท เพียงแต่ทำตามขั้นตอนพอเป็นพิธีเท่านั้น จากนั้นก็รับพนักงานคนนั้นเข้ามาทำงาน โดยที่มีเสียงคัดค้านจากทีมบริหารว่าผลจากการสัมภาษณ์นั้นเห็นชัดเจนว่าพนักงานคนนี้ไม่เหมาะสมกับงาน และบริษัทเลย แต่สุดท้ายก็ต้องยอมเพราะทำอะไรไม่ได้

ผลงานของพนักงานคนนั้นที่ออกมาเรียกได้ว่า ไม่ได้เรื่องเลย สั่งอะไรก็ทำไม่ได้ พัฒนาอะไรก็ยากไปหมด ทัศนคติก็แย่มาก จนทำให้ทีมงานในฝ่ายเกิดความระส่ำระส่ายกันอย่างมาก เวลาผ่านไปไม่นานตัวผู้จัดการคนนั้นก็เริ่มเห็นผลงานที่แย่ๆของพนักงานที่เพิ่งรับเข้ามา และเรียกประชุมทีมผู้บริหารที่เคยสัมภาษณ์พนักงานคนนั้นมาพูดคุยกันก่อนที่จะพ้นทดลองงานว่า โดยใช้คำพูดว่า “เห็นมั้ยนี่เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดของพวกคุณที่รับพนักงานแย่ๆ แบบนี้เข้ามาทำงาน” ทีมผู้บริหารก็นั่งอึ้งไปสักพัก ทั้งๆ ที่คำพูดนี้ควรจะออกจากปากของทีมบริหารมากกว่าปากของผู้บริหารคนนั้น ความรู้สึกที่ออกมาก็คือ ใครกันแน่ที่ตัดสินใจรับ พอรู้ว่ารับผิดคน ก็โยนความผิดให้กับคนอื่น ทั้งๆ ที่ตนเองเป็นคนทำเองทั้งหมด

ถ้าหัวหน้าของเราเป็นแบบนี้เราจะรู้สึกอย่างไรครับ

หัวหน้างานที่ดีนั้น กล้าทำอะไรก็ต้องกล้ารับนะครับ ถ้าเราตัดสินใจผิด และส่งผลให้การทำงานมีปัญหา เราเองก็ต้องยอมรับผิดในการตัดสินใจของตน และพยายามหาทางในการแก้ไขปัญหา เมื่อไรที่เรายอมรับผิดด้วยความจริงใจ ทีมงานของเราจะเข้าใจ และพร้อมที่จะช่วยเพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น จะต่างกับหัวหน้างที่ไม่ยอมรับผิดเลย

บางครั้งหัวหน้าที่ดียังอาจจะต้องรับผิดในสิ่งที่พนักงานของตนทำผิดด้วย เพราะนี่คือความรับผิดชอบของตนเองจริงๆ ไม่ใช่เมื่อลูกน้องทำผิด ก็บอกว่าลูกน้องผิด โดยที่ตนเองไม่มีส่วนเข้าไปเกี่ยวข้องใดๆ เลย แบบนี้เรียกกว่าโบ้ยครับ ซึ่งจะทำให้พนักงานที่ทำงานด้วยนั้นหมดแรงจูงใจ หมดศรัทธาในตัวหัวหน้าไปเลยครับ ผลที่ตามมาก็คือพนักงานคนนั้นจะลาออก และไปหาหัวหน้าใหม่ที่ดีกว่าเดิมครับผม

คำว่า “รับผิดชอบ” นั้นมีความหมายลึกซึ้งมากนะครับ ก็คือ หัวหน้างานที่ดี ต้องรับผิด และรับชอบ แต่ถ้าจะให้ดีกว่าก็คือ รับผิด แต่ รับชอบนั้นรับแล้วรีบส่งต่อไปให้กับพนักงานเลย แล้วท่านจะเป็นหัวหน้าที่ลูกน้องยอมรับและเทใจให้เลยครับ