คิดนอกกรอบตอนที่ 3

เป็นอย่างไรกันบ้างครับสำหรับคำถามสองข้อที่ผมให้ไว้ตั้งแต่วันศุกร์ที่ผ่านมา ผมได้รับทั้งอีเมล์ ทั้ง Comment ว่าชอบ และอยากได้คำตอบ เพื่อดูว่าตนเองคิดถูกต้องหรือไม่ ซึ่งแสดงว่าทุกท่านพยายามที่จะคิดให้ออก นี่คือสิ่งที่สำคัญมากครับ และเป็นพื้นฐานสำหรับการคิดสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ได้อีกด้วย

จริงๆ แล้วเป้าหมายของการคิดก็คือ การที่ไม่ต้องคิด อย่างที่ผมเคยได้บอกไว้แล้ว สมองเราจะพยายามหา pattern ที่เราเคยพบประสบมา แล้วก็คิดอยู่ในกรอบที่เราเคยคิดอยู่ตามปกติ แต่คำถามที่ผมให้มานั้น เป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องคิดใหม่ ต้องพยายามหาคำตอบ และนี่ก็คือวิธีการฝึกสมองทางหนึ่งนะครับ

สมองของคนเราได้ลองได้ฝึกแล้วล่ะก็ มันจะดีขึ้นทุกวัน คนที่มีสมองดีอยู่แล้วแต่ไม่ยอมฝึกสมองในการคิด ก็จะคิดช้ากว่าคนที่สมองไม่ค่อยดี แต่ฝึกคิดอยู่ทุกวัน ถ้าท่านอยากมีสมองที่เฉียบคม และคิดไว ก็จำเป็นที่จะต้องฝึกใช้สมอง ฝึกคิด ฝึกเล่มเกมส์ต่างๆ ที่ต้องใช้ความคิดบ้าง

เรามาดูคำตอบกันดีกว่านะครับ คำถามข้อแรกในวันศุกร์ผมถามไว้ว่า

ชายคนหนึ่งอาศัยอยู่บนชั้น 14 ของคอนโดมิเนียมหรูติดแม่น้ำเจ้าพระยา ทุกๆ เช้าก็จะโดยสารลิฟท์ลงมาที่ชั้นหนึ่งเพื่อจะออกไปทำงาน ในช่วงขากลับจากงานตอนเย็น ถ้าเขาขึ้นลิฟท์คนเดียว เขาจะต้องลงลิฟท์ที่ชั้น 10 แล้วเดินขึ้นบันไดหนีไฟไปอีก 4 ชั้นทุกครั้งไป แต่ถ้าวันไหนมีคนขึ้นลิฟท์มาพร้อมกับเขา หรือเป็นวันที่ฝนตก เขาก็จะสามารถขึ้นไปถึงชั้น 14 ได้เลยโดยที่ไม่ต้องเดินขึ้นบันได ถามว่าเพราะอะไร

คำตอบก็คือ ชายคนนั้นเป็นคนแคระ หรือเป็นคนเตี้ย กดลิฟท์ไม่ถึง เพราะชั้นสูงๆ จะอยู่ด้านบนก็เลยกดไม่ถึงครับ

เป็นอย่างไรครับ ถูกกันเยอะหรือเปล่าครับผม

ส่วนอีกข้อถามว่า ตำรวจได้รับโทรศัพท์จากผู้ หวังดีคนหนึ่งบอกว่า ฆาตรกรที่ประกาศจับที่ชื่อนายวินัยนั้น กำลังอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง พร้อมกับให้ที่อยู่กับตำรวจไป พอตำรวจไปถึงบ้านหลังดังกล่าว ก็บุกเข้าไปก็พบ หมอ ทนายความ อาจารย์ และวิศวกร กำลังเล่นไพ่กันอยู่ โดยไม่ลังเลแม้สักนิดเดียวตำรวจวิ่งปรี่เข้าไปจับตัวหมอทันที ตำรวจรู้ได้อย่างไรว่าหมอคือฆาตรกร

ข้อนี้คิดกันออกหรือเปล่าครับ ผมได้รับคำตอบมาว่า เพราะเขาเล่นไพ่ จริงๆ แล้วไม่ใช่นะครับ คำตอบที่ถูกต้องที่ทำให้ตำรวจสามารถจับหมอที่ชื่อว่าวินัยนั้น ก็คือ เป็นคนเดียวที่เป็นผู้ชายครับ นอกนั้นอีกสามคนเป็นผู้หญิงทั้งหมด คงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ชื่อวินัยนะครับ

หักมุมดีมั้ยครับ นี่คือเสน่ห์ของการคิดแบบออกจากกรอบเดิมๆ แค่เพียงมองให้ลึกอีกนิด และดึงตัวเองออกจากกรอบเดิมๆ เราก็จะเห็นทางออกใหม่ๆ เสมอครับ

มีตัวอย่างในชีวิตจริงเยอะนะครับ ที่ใช้ความคิดแบบนอกกรอบ อย่างแรกที่ผมเคยได้อ่านมาก็คือ การที่ลูกค้าในคอนโนมิเนียมร้องเรียนมาว่าลิฟท์ช้ามากๆ อยากให้แก้ไข ถ้าเราคิดในกรอบ เราก็คงจะต้องไปหาลิฟท์ใหม่ หรือไปพิจารณาในเรื่องของเทคโนโลยีต่างๆ แต่คอนโนมิเนียมแห่งนั้นใช้วิธีการแก้ไขปัญหาโดยการติดกระจกเงารอบลิฟท์ เชื่อมั้ยครับว่า เสียงบ่นหายไปเลยครับ (บางแห่งก็มีการเริ่มติดโทรทัศน์ในลิฟท์)

ปัญหาทุกอย่างมีทางออกใหม่ๆ เสมอครับ เพียงแต่เรานั่งลง และใช้เวลาในการคิดให้มากขึ้นกว่าเดิม มองในมุมมองอื่นที่กว้างกว่าเดิม แล้วเราจะได้คำตอบเสมอครับ