โอกาสอยู่ที่เราหา หรือ มาหาเราเอง

คำว่า “โอกาส” นั้น ผมไม่แน่ใจว่า ท่านผู้อ่านคิดอย่างไรกับคำนี้ครับ ท่านมีโอกาสหรือไม่ ท่านสามารถหาโอกาสได้เสมอ ใช่หรือไม่ หรือเป็นไปในทางตรงข้าม ก็คือ มักจะบ่นว่า

“เราเองไม่ค่อยมีโอกาสจะได้ทำอะไรดีๆ เลย”

“ทำไมโอกาสถึงไม่มาหาเราซะที ดูคนอื่นสิ มีโอกาสในการทำอะไรเยอะแยะ”

“เรามันโชคไม่ดี ไม่เคยมีโอกาสที่จะลืมตาอ้าปากได้กับเขาบ้างเลย”

ฯลฯ

ท่านผู้อ่านละครับคิดอย่างไรกับคำว่า “โอกาส”

โดยปกตินั้นคนที่มีภาวะผู้นำในตนเองสูงๆ นั้น จะเป็นคนที่แสวงหา และมองหาโอกาสอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าคนนั้นจะประกอบธุรกิจอะไร หรือทำงานอะไรก็ตาม เขาจะไม่รอให้โอกาสมาหาครับ เพราะโอกาสจะไม่มาหาคนที่ไม่ได้แสวงหามันครับผม

ผู้นำในองค์กรที่เป็นผู้นำที่แท้จริงนั้น มักจะมองอะไรเป็นโอกาสเสมอ มิฉะนั้นก็คงจะไม่เกิดสินค้าใหม่ๆ ออกมามากมาย ไม่เกิดธุรกิจใหม่ๆ ออกมาเยอะแยะไปหมด จนบางครั้งเราเองยังคิดกับตัวเองเลยว่า “เขาคิดได้ยังไง”

บางคนทำงานกับบริษัทมาเป็นเวลานาน โดยให้เหตุผลว่า งานที่ทำนั้นเป็นงานที่สนุก และน่าทำ ถ้าเหตุผลแบบนี้ผมก็คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหา แต่บางคนไม่ยอมเปลี่ยนงานเพียงเพราะกลัว กลัวว่างานจะไม่ดีกว่าที่เดิม กลัวว่าเพื่อนร่วมงานจะดีหรือไม่ก็ไม่รู้ กลัวว่าจะไม่สบายเหมือนที่ทำอยู่ในปัจจุบัน กลัวไปหมด ความกลัวนี่แหละครับ ที่จะทำให้เราพลาดโอกาสดีๆ ไปมากมายครับ

ตัวอย่างที่ผมประสบมากับตัวเองก็คือ ปกติผมจะทำงานเป็นที่ปรึกษา และจะต้องมีการสอน และมีการบรรยายให้กับลูกค้าในหลักสูตรต่างๆ และยังต้องคอยพัฒนาลูกน้อง หรือลูกทีมอีกสองสามคน เพื่อให้เขาเป็นที่ปรึกษาในอนาคตได้ ก็คือ สามารถที่จะขึ้นมายืนบรรยายและเป็นวิทยากรได้

พอทำงานได้สักพัก ผมก็พอเห็นหน่วยก้านของพนักงานว่าน่าจะพอช่วยสอนได้ในบางบทเรียน ก็ชวนให้เขามาสอน โดยเริ่มจากบทเรียนง่ายๆ ก่อน สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ลูกน้องคนแรกยังไงก็ไม่ยอมมาสอน ชวนให้ตายยังไงก็ไม่ยอม โดยเขาให้เหตุผลว่ายังไม่พร้อม ผมก็ถามว่า เมื่อไรถึงพร้อม เขาก็ตอบว่า ขอเวลาในการเตรียมตัวสักปีนึง ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร พอ 1 ปีผ่านไปผมก็ชวนไปช่วยสอนอีก เขาก็ยังไม่ยอมไป โดยใช้เหตุผลเดิมครับ

แต่เทียบกับพนักงานอีกคนหนึ่ง พอผมชวนครั้งแรก เขาก็ยอมรับและยินดีที่จะไป แม้ว่าเขาเองก็ยังไม่มั่นใจสักเท่าไรว่าจะทำได้ แต่เขามองว่านี่คือโอกาสที่จะพัฒนาตนเอง ยิ่งเริ่มต้นเร็วเท่าไร ก็จะยิ่งมีประสบการณ์มากขึ้นเท่านั้น จนสุดท้ายพนักงานคนนี้ก็ได้เป็นวิทยากรไปแล้ว ส่วนอีกคนหนึ่งก็มานั่งปรับทุกข์ว่า เขาไม่มีโอกาสที่จะได้ไปสอนสักที

เห็นอะไรมั้ยครับ โอกาสนั้นมีอยู่เสมออยู่ที่เราจะสร้าง และมองเห็นมันหรือไม่ ผมคิดว่าคนที่เป็นผู้นำ ไม่ว่าจะเป็นผู้นำในองค์กร หรือผู้นำในตนเองนั้น จะต้องเป็นคนที่มองหาโอกาสอยู่ตลอดเวลา และพยายามสร้างโอกาสให้เกิดขึ้นให้ได้ด้วยมือของตนเอง (แต่ไม่ใช่นักฉวยโอกาสนะครับ 555)

มีคนอยู่สี่แบบครับ ก็คือ

1. คนที่สร้างโอกาสให้กับตนเอง
2. คนที่คว้าโอกาส เมื่อเห็นมันบ้างเป็นครั้งคราว
3. คนที่เฝ้ารอโอกาส โดยที่ไม่มีความหวังใดๆ
4. คนที่เสียโอกาสไปตลอดเวลา เพราะไม่เคยสนใจอะไรเลย

แล้วท่านเองล่ะครับ อยากเป็นคนแบบไหนครับ