พรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง

เคยไหมที่บอกกับตัวเองว่า “ไว้พรุ่งนี้ค่อยทำดีกว่า” หรือ “ไว้พรุ่งนี้ค่อยเริ่มก็ยังทัน” ถามหน่อยว่า พอถึงพรุ่งนี้จริงๆ เราทำตามแผนที่เราวางไว้หรือไม่ หรือว่า ยังคงใช้คำพูดเดิมอีกว่า “วันนี้ไม่มีเวลาแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยทำดีกว่า” แล้วเราก็เริ่มผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆ จนกระทั่งงานของเราไม่สำเร็จตามเป้าหมายที่เราวางไว้

ทำไมคนเราถึงชอบผัดวันประกันพรุ่ง คำตอบก็คือ ปกติคนเราจะรักความสบาย ถ้าวันนี้เหนื่อยแล้ว ก็อยากจะพอ ไม่อยากทำอะไรต่อ เราก็จะเริ่มที่จะบอกว่าไว้พรุ่งนี้ดีกว่า ทั้งๆ ที่ในวันนี้ก็ยังมีเวลา และยังมีแรงที่จะทำมันต่อ แต่เรากลับไม่ทำ

เคยล้างจานไหม จานข้าวหรือจานอาหารที่มีคราบอาหารติดอยู่ในจาน ถ้าเราล้างเสียตั้งแต่ทานเสร็จ มันจะล้างออกง่ายกว่าการที่เราเก็บมันไว้ซักสองวันแล้วค่อยมาล้าง จะทำให้เราเปลืองแรง และเปลืองน้ำยาล้างจานมากขึ้น และมีความเสี่ยงต่อการที่จานเราจะไม่สะอาดอีกด้วย

ถ้าอยากประสบความสำเร็จใจชีวิตแล้วล่ะก็ จงลงมือทำเสียตั้งแต่วันนี้ อย่ามัวแต่เก็บไว้รอวันพรุ่งนี้เลย เพราะคราบแห่งความขี้เกียจมันจะฝังแน่น แล้วเราจะยิ่งลำบากในการเริ่มต้นทำสิ่งนั้น

จำไว้ว่า ถ้าเราลงมือทำก่อน เราก็จะมีเวลาทำมันมากขึ้น มีเวลาใคร่ครวญ ความผิด ความถูกต้อง และรายละเอียดต่างๆ มากขึ้นได้ ผลงานที่ออกมาจะอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพอใจมาก แต่ถ้าเราเลื่อนไปเรื่อยๆ สุดท้ายใกล้หมดเวลาที่จะต้องทำงานนี่แล้ว เราก็จะรีบๆ ทำ ผลงานที่ออกมาก็อาจจะมีความผิดพลาดเกิดขึ้นได้

คนที่จะประสบความสำเร็จในชีวิตได้นั้น ส่วนใหญ่เป็นคนที่ลงมือทำเดี๋ยวนี้ ทำให้จบ ทำให้สำเร็จ ณ ตอนนี้ ไม่ต้องรอถึงพรุ่งนี้ ไม่ว่างานนั้นจะยากซักเพียงใดก็ตาม คนที่ประสบความสำเร็จจะพยายามทำในสิ่งที่ยากก่อน ส่วนงานที่ง่ายๆ ก็ไว้ทำหลังจากงานที่ยากสำเร็จลุล่วงแล้ว ส่วนคนที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ ก็มักจะทำในทางตรงกันข้าม คือ เริ่มสิ่งที่ง่ายๆ ก่อนเพราะมันสบายกว่ากันเยอะเลย ส่วนงานที่ยากๆ ก็ผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆ จนกระทั่งใกล้วันต้องส่งงานจึงเริ่มจะทำ ผลก็คืองานนั้นก็จะไม่มีคุณภาพเลย เพราะสักแต่ว่าทำจริงๆ เพื่อให้ทันเวลาเท่านั้น

คนที่ตั้งใจจะออกกำลังกาย ตั้งใจจะเลิกบุหรี่ พอถึงเวลาก็มักจะบอกกับตัวเองว่า ไว้พรุ่งนี้ค่อยเลิก ไว้พรุ่งนี้ค่อยไปออกกำลังกายก็คงได้ ลักษณะนิสัยแบบนี้จะทำให้เราทำอะไรไม่สำเร็จเลย ดังนั้นจงมีวินัยในตนเอง เมื่อเราตั้งใจจะทำอะไรให้สำเร็จแล้ว จงมีวินัย และนึกถึงผลสำเร็จที่เราจะได้มา เพื่อเป็นกำลังใจที่ดี แล้วลงมือทำตั้งแต่วันนี้ เพราะ “พรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง”

4 ความคิดเกี่ยวกับ "พรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง"

Add yours

  1. เป็นนิสัยประจำตัวเลยค่ะตอนนี้ เพราะเป็นคนชอบผลัดวันประกันพรุ่ง
    คิดว่าพรุ่งนี้ก็ทัน พรุ่งนี้ก็ทัน สุดท้ายต้องมารีบรนในวันที่จำเป็นต้องใช้จริงค่ะ

    แย่จัง…

    1. ลองเริ่มต้นทำเลยสิครับ ผมเองก็เคยเป็นคนที่ผลัดวันประกันพรุ่งมาก่อนครับแต่ก็ต้องสร้างวินัยในตนเองอย่างสูงครับ แต่พอทำได้สัก 21 วันติดกัน มันจะกลายเป็นนิสัยใหม่ของเราเลยครับ

      ลองดูนะครับ

  2. ทำครบ 20 วันแล้วมันจะกลายเป็นนิสัยใหม่ของเราจริงๆ หรอคะ
    เพราะเคยได้ยินมาเหมือนกัน แต่พอทำไปได้ครึ่งทางก็หมดไฟทุกทีเลย ^^ เฮ้อ…..

    1. มันอยู่ที่ใจครับ ทำมาได้ตั้งครึ่งทางแล้วเลิกทำไมล่ะครับ เหลืออีกแค่ครึ่งทางเองนะครับ เราอุตสาห์เหนื่อย และอดทนมาแล้ว ทำไมไม่อดทนต่อไปล่ะครับ สร้างพลังใจด้วยตัวเราเองสิครับ ความสำเร็จขึ้นอยู่กับคำสองคำก็คือ Consistent และ Persistent ครับ แปลง่ายๆ ก็คือ ต้องคงเส้นคงวา และอย่ายอมแพ้ครับผม ตั้งใจทำงานนะครับ

ส่งความเห็นที่ PNP ยกเลิกการตอบ

บลอกที่ WordPress.com .

ขึ้น ↑