นิทานสอนใจ กระจกที่สะอาด

วันนี้เอานิทานเกี่ยวกับการทำสมาธิมาให้อ่านกันนะครับ

มีศิษย์หนุ่มคนหนึ่งชื่อว่า โซริว เดินทางมายังวัดเซน เพื่อขอเรียนรู้ธรรมะจากท่านอาจารย์ เก็นจู ผู้เคร่งขรึม

เมื่อได้พบ ท่านเก็นจูกล่าวว่า:

“ก่อนจะพูดเรื่องธรรมะ จงไปทำความสะอาดห้องฝึกสมาธิทุกเช้า 30 วัน”

โซริวไม่เข้าใจ แต่ก็ทำตาม เช้าทุกวัน เขาใช้ผ้าเช็ดฝุ่น เช็ดหน้าต่าง ปัดกระจกอย่างเงียบๆ จนวันหนึ่ง เขาพบว่ากระจกหน้าต่างนั้นไม่สกปรกอีกต่อไป แต่เขาก็ยังเช็ดต่ออย่างตั้งใจ

วันที่ 30 ท่านเก็นจูเดินเข้ามาในห้อง เห็นโซริวนั่งสมาธิอยู่หน้ากระจก และกล่าวว่า:

“เจ้าคิดว่าทำไมข้าถึงให้เช็ดกระจกทุกวัน ทั้งที่มันสะอาดแล้ว?”

โซริวตอบเบา ๆ

“เพราะถึงภายนอกจะดูใส แต่ถ้าใจเรายังฟุ้งซ่าน กระจกนั้นก็สะท้อนอะไรไม่ได้อยู่ดี”

ท่านเก็นจูยิ้ม แล้วพูดว่า:

“การทำสมาธิก็เช่นเดียวกับการเช็ดกระจก —
มันอาจดูไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงภายนอก แต่ภายในเราจะค่อย ๆ ใสขึ้น จนในวันหนึ่ง…เราจะมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนโดยไม่ต้องพยายามเลย”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:

การทำสมาธิไม่ใช่แค่การนั่งนิ่งเพื่อความสงบ
แต่คือการ “เช็ดกระจกแห่งใจ” ให้ใสพอจะมองเห็นความคิด ความกลัว ความปรุงแต่งของตัวเอง
เมื่อใจเราสะอาดพอ เราจะมองเห็นความจริงของชีวิต…โดยไม่ต้องวิ่งหาคำตอบที่ไหนเลย