นิทานสอนใจ ตัวหมัดกระโดดสูง

เราสร้างข้อจำกัดให้กับชีวิตของเราเองหรือเปล่า เวลาที่คิดจะทำอะไรก็มักจะมีข้อจำกัดเสมอ “ฉันทำไม่ได้” “ฉันไม่เก่งพอ” “ฉันอายุยังน้อยอยู่เลย” “ฉันอายุมากเกินไปที่จะทำแล้ว” หรือบางคนล้มเหลวเข้าหน่อยก็ไม่มีแรงจะทำอะไรอีกต่อไป เพราะเราไปสร้างข้อจำกัดในตัวเราเองขึ้นมาว่าเราทำไม่ได้ ฯลฯ

วันนี้ก็นำเอานิทานสอนใจดีๆ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของการสร้างข้อจำกัดในตัวเอง มาให้อ่านอีกเช่นเคยนะครับ นิทานวันนี้ผมนำมาจากหนังสือชื่อ “คุณในอนาคต ต้องขอบคุณตัวเอง ที่อดทนสู้ในวันนี้” ที่เขียนโดยทังมู่ และแปลโดย ผศ.ดร.ชัญญพร จาวะลา ลองอ่านดูนะครับ

นักวิทยาศาสตร์ได้มีการทดลอง โดยนำแก้วมาใบหนึ่ง จากนั้นใส่ “ตัวหมัด” เข้าไปตัวหนึ่ง หมัดตัวนั้นกระโดดออกมาได้อย่างง่ายดาย เขาทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผลก็ยังคงเป็นเช่นเดิม และจากการทดลองก็พบว่า ระดับความสูงของหมัดกระโดดคิดเป็น 400 เท่าของขนาดลำตัวของมัน เรียกได้ว่าเป็นแชมป์กระโดดสูงในโลกของสัตว์เลยก็ว่าได้

ต่อมา นักวิทยาศาสตร์นำเอาหมัดตัวนี้ใส่กลับลงไปในแก้วอีก แต่ครั้งนี้เขาเอาฝามาปิดปากแก้วไว้ ทำเอาหมัดกระโดดชนฝาเสียงดังปังครั้งแล้วครั้งเล่า มันรู้สึกงงมาก แต่ก็ไม่ยอมหยุดกระโดด เพราะรูปแบบการดำเนินชีวิตของมันก็คือ การ “กระโดด” หลังจากที่ชนแล้วชนอีก มันก็เริ่มฉลาดขึ้น และเริ่มปรับความสูงของการกระโดดไปตามความสูงของฝาแก้ว พอผ่านไปได้ครู่หนึ่ง นักวิทยาศาสตร์พบว่า หมัดตัวนี้ไม่ชนฝาแก้วอีก แต่กลับกระโดดอย่างอิสระในระดับที่ต่ำจากฝาลงไป

วันต่อมานักวิทยาศาสตร์นำเอาฝาแก้วออก แต่หมัดก็ยังคงกระโดดด้วยความสูงเท่าเดิม สามวันต่อมา เขาก็ยังพบว่าหมัดยังคงกระโดดด้วยความสูงเท่าเดิม หนึ่งสัปดาห์ต่อมา หมัดที่น่าสงสารก็ยังคงกระโดดด้วยความสูงเท่าเดิมในแก้วใบนี้ มันไม่มีทางกระโดดออกจากแก้วใบนี้ได้อีกแล้ว!!!

ตัวหมัดมันกระโดดออกจากแก้วไม่ได้จริงๆ หรือ คำตอบก็คือ ไม่ใช่ แต่ที่มันไม่สามารถกระโดดได้สูงกว่านี้ ก็เพราะใจของมันยอมรับโดยปริยายแล้วว่า ความสูงของแก้วใบนี้เป็นความสูงที่มันไม่มีวันกระโดดข้ามไปได้

การที่คนจำนวนมากไม่กล้าแสวงหาความสำเร็จ ไม่ใช่เป็นเพราะพวกเขาหามันไม่พบ แต่เป็นเพราะจิตใจของพวกเขายอมรับ “ความสูง” ระดับหนึ่งไปโดยปริยาย ซึ่งระดับความสูงนี้ได้แอบกระซิบจิตใต้สำนึกของพวกเขาว่า “มันยากเกินไปแล้ว ฉันไม่มีวันทำได้สำเร็จ”

ซึ่งระดับความสูงในใจนี้เอง ที่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้คนจำนวนมากไม่สามารถไปถึงเป้าหมายที่ตนต้องการได้ และนี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่า “การสร้างข้อจำกัดให้ตนเอง” ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริง มันอาจจะไม่มีข้อจำกัดนั้นอีกแล้วก็ได้ เหมือนกับฝาแก้วที่ได้ยกออกไปแล้วนั่นเอง

แล้วท่านผู้อ่านล่ะครับ ตอนนี้กำลังสร้างข้อจำกัดให้กับตนเองไว้บ้างหรือเปล่าครับ