ลูกน้องล่องหน หรือ หัวหน้าตาบอดกันแน่

เมื่อสองวันก่อนได้คุยกับเพื่อนเก่าแก่ที่เรียนด้วยกันตั้งแต่สมัยมัธยม ซึ่งตอนนี้ก็เปิดบริษัท มีกิจการเป็นของตนเอง และมีพนักงานที่ต้องดูแลอยู่มากมาย ตำแหน่งของเพื่อนผมคนนี้ก็เป็น CEO ของบริษัท และมีลูกน้องที่เป็นมือรองลงไปซึ่งอยู่ในระดับบริหารอีก 5 คน ซึ่งดูแลงานในแต่ละฝ่ายไป ผมเองทำงานด้าน HR เพื่อผมก็เล่าให้ฟังถึงกรณีในบริษัทเขาซึ่งมีปัญหาในเรื่องของการบริหารคนมากในช่วงที่เพิ่งรับผู้จัดการท่านหนึ่งเข้ามา ซึ่งเป็นคนต่างชาติ อยู่ในเอเชียเรานี่แหละครับ ไม่ต้องไปไกล

ผู้จัดการคนนี้เป็นคนที่เก่งมากในเรื่องของงาน เรื่องของการเปิดตลาดใหม่ และสร้างยอดขาย และกำไรให้กับบริษัทมากในด้านของธุรกิจระหว่างประเทศ แต่ปัญหาของผู้จัดการคนนี้ก็คือ ขาดทักษะในการบริหารคนอย่างหนัก เพื่อนผมเล่าให้ฟังด้วยความคับแค้นใจว่า พนักงานของฝ่ายนี้ลาออกมากแบบว่า 100% กันเลย บางช่วงเวลาพนักงานพร้อมใจกันลาออกยกทีมเลยก็มี เรียกว่า ฝ่ายบุคคลใช้เวลาส่วนใหญ่ในการสรรหาคัดเลือกพนักงานให้กับฝ่ายนี้เป็นงานหลักเลยก็ว่าได้

สาเหตุก็มาจากตัวผู้จัดการคนนี้ ที่ไม่มีทักษะในการบริหารจัดการคนเลย เพื่อนผมเคยเข้าไปร่วมทำ Exit Interview ร่วมกับฝ่ายบุคคลตอนที่เขาลาออกกันยกทีม พนักงานในทีมต่างก็บอกว่า ไม่สามารถทนทำงานกับนายแบบนี้ได้ เพื่อนผมเองก็เก็บข้อมูลมาจนมั่นใจว่า ผู้จัดการคนนี้มีปัญหาแน่นอน ก็เลยเรียกผู้จัดการมาคุยและบอกถึงปัญหาให้ฟัง ประเด็นที่ผมอยากจะเขียนเล่าต่อก็คือ สิ่งที่เพื่อนผมสรุปให้ฟังนี่แหละครับ ก็คือพฤติกรรมของผู้จัดการท่านนี้ที่บริหารพนักงานได้ถึงใจมาก ลองมาดูกันครับว่า เขามีวิธีการบริหารอย่างไร ที่ทำให้พนักงานลาออกกันยกทีมเลย

• เอาจริงเอาจังกับงานมากจนเกินพอดี กรณีนี้เหมือนจะดีเพราะจริงจังกับงาน แต่สิ่งที่ได้รับฟังมาก็คือ ผู้จัดการคนนี้เขาเป็นคนจริงจังกับงานแบบว่า มากเกินกว่าคนปกติเป็น 100 เท่าตัว (ยกคำพูดของเพื่อนมาเลย) ก็คือ งานจะต้องได้ จะต้องเสร็จ จะต้องดี ต้องไม่ผิด เป็นพวก Perfectionist อย่างสุดขั้ว ผลก็คือ มีพฤติกรรมไล่บี้ลูกน้องแบบว่า บี้จริง ๆ ไม่ได้ตามที่สั่งไว้ ก็จะด่ากราด เสียงดัง และด่าต่อหน้าคนอื่นทั้งฝ่าย บางครั้งยังดังเข้าไปในห้อง CEO เลยมี ผลก็คือ พนักงานที่ทำงานก็เสียหน้า อับอาย และไม่อยากทำงานให้อีกต่อไป

• ไม่สนใจพนักงานเลยสักนิด ประเด็นของพนักงานที่เป็นลูกน้องนั้น ผู้จัดการคนนี้มองลูกน้องเหมือนเป็นเครื่องจักรที่ต้องทำงานให้เขาได้อย่างดี เวลาที่พนักงานไม่สบาย ก็ไม่เคยสนใจใส่ใจ ไม่เคยถามไถ่ หลายครั้งที่บอกกับพนักงานว่า ไม่สบายก็ต้องมาทำงาน เพราะงานต้องเสร็จก่อน เคยมีแบบว่าตามงานไปถึงโรงพยาบาลที่พนักงานไปนอนป่วยอยู่ จนญาติๆ ต้องมาร้องเรียนกับทางบริษัทว่า ทำเกินไปหรือเปล่า

• ไม่เคยเห็นพนักงานในสายตา ทำงานดีก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จะชมสักนิด คุยสักหน่อยก็ไม่มี พอทำงานไม่ดี ก็ด่ากราด พนักงานชื่ออะไรบ้าง ก็ไม่เคยจำได้เลยทั้งๆ ที่ในฝ่ายนี้มีพนักงานแค่เพียง 8 คนเท่านั้น และส่วนใหญ่ก็เป็นพนักงานที่เลือกมาอย่างดี จบจากต่างประเทศครึ่งหนึ่ง ในประเทศ แต่เก่งภาษาอังกฤษมากอีกครึ่งหนึ่งสุดท้ายก็เก็บรักษาคนเก่งเหล่านี้ไว้ไม่ได้ พนักงานคนบ่นให้ฟังว่า ผู้จัดการคนนี้ไม่เคยเห็นพนักงานในสายตา ไม่เคยรู้สึกว่า พนักงานมีความสำคัญต่อผลงานของเขา เข้ามาทำงานก็ทำแต่งานจริงๆ ไม่สุงสิงกับพนักงาน จนพนักงานเองรู้สึกว่า พวกเขาไม่มีตัวตน ไม่มีประโยชน์อะไร นายไม่ให้ความสำคัญอะไรเลย ก็เลยหมดกำลังใจในการทำงาน

• ทำไม่ได้ดั่งใจจะมีวิธีการทรมานแบบช้าๆ อีกประเด็นหนึ่งที่ผู้จัดการคนนี้เก่งมาก ก็คือ เวลาที่พนักงานคนไหนที่ทำงานได้ไม่เข้าตา ผลงานออกมาผิด ไม่ได้ดั่งใจที่คาดหวังไว้แม้เพียงครั้งเดียว พนักงานคนนั้นจะไม่ถูกเรียกใช้ จะปล่อยให้ว่างไม่มีงานทำ เวลาประชุม ก็จะมีมอบหมายงานให้พนักงานทุกคนไล่กันไป จนถึงพนักงานคนที่เป็นเป้าหมาย ก็จะข้ามไป และไม่สนใจอะไรเลย มองสักนิดก็ไม่มี ทำแบบว่าไม่มีคนนี้อยู่ในห้องประชุม สุดท้ายพนักงานคนนี้ก็จะทนไม่ได้ และขอลาออกไป เพื่อนผมบอกว่า นี่คือวิธีการบีบพนักงานให้ออกของผู้จัดการคนนี้ เชือดแบบนิ่มๆ

สุดท้ายก็ไม่มีพนักงานคนไหนที่ทนอยู่กับผู้จัดการคนนี้ได้เลย เพราะพนักงานที่เก่งที่สุด ก็ยังเจอปัญหาว่าทำงานไม่ได้ดั่งใจผู้จัดการคนนี้ แล้วก็กลายเป็นพนักงานล่องหนไปเลย เพราะผู้จัดการจะมองไม่เห็นพนักงานคนนี้อีกเลย จากนั่งอยู่แต่ทำเป็นไม่เห็นจนไม่เห็นตัวจริงๆ เพราะลาออกเรียบร้อย

พนักงานในฝ่ายนี้ยังมีการแซวกันเอง เพื่อให้หายเครียด แบบว่า ใครอยากเป็นมนุษย์ล่องหนบ้าง ก็ลองทำงานพลาดดู ก็จะได้เป็นมนุษย์ล่องหนในทันที จะได้สบายเพราะไม่ต้องทำงาน พนักงานบางคนก็ตอบกลับมาว่า จริงๆ เราไม่ได้ล่องหนหรอก แต่ผู้จัดการตาบอดมากกว่า มองไม่เห็นทรัพยากรที่มีคุณค่าแบบเรา ดังนั้น เราไปอยู่กับบริษัทที่เขามองเห็นคุณค่าของเราดีกว่า

ตกลงแล้ว พนักงานล่องหน หรือนายตาบอดกันแน่ครับ