หัวใจของการเป็นนายที่ดี (ตอนที่ 1)

ผมได้มีโอกาสได้อ่านหนังเรื่อง Being the Boss เขียนโดย Linda A. Hill และ Kent Lineback ซึ่งผู้เขียนทั้งคนได้ทำการวิจัย เพื่อศึกษาว่า ในการเป็นนายที่ดีนั้น จะต้องมีองค์ประกอบอะไรบ้าง โดยเก็บข้อมูลจากการทำงานจริงๆ ของนายๆ ในแต่ละองค์กร และนำมาสรุปเป็นเรื่องราวของการเป็นนาย หรือการเป็นหัวหน้าที่ดี ซึ่งผมเห็นว่าน่าสนใจดี ก็เลยนำมาเล่าให้อ่านกันครับ

เรื่องแรกในวันนี้ก็คือ คนที่เป็นนายนั้นจะต้อง “รับผิดชอบในสิ่งที่ลูกน้องทำเสมอ” (You are responsible for what others do)

อ่านดูแล้วก็เหมือนเป็นเรื่องธรรมดามากๆ เพราะคนที่เป็นนาย ก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ลูกน้องทำอยู่แล้ว แต่เชื่อหรือไม่ครับว่า ในทางปฏิบัตินั้น นายบางคนก็มีการโยนความรับผิดชอบไปที่ลูกน้องของตนเองก็เยอะครับ เพราะคิดแต่เพียงว่า งานใคร ใครก็รับผิดชอบไป งานของลูกน้อง ไม่ใช่งานของเรา ดังนั้น เราก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร ปล่อยให้ลูกน้องเขารับผิดชอบไป ถ้าใครคิดแบบนี้ ผมรับประกันเลยว่า ร้อยทั้งร้อย ลูกน้องไม่สามารถอยู่ทำงานกับนายคนนี้ได้อย่างแน่นอนครับ

หัวหน้า หรือ นายบางคนก็ถามว่า “ทำไมเราต้องไปรับผิดชอบในสิ่งที่ลูกน้องเราทำด้วย” คำตอบก็คือ “เขาเป็นลูกน้องของเรา” นี่แหละครับ เลยทำให้เราต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เขาทำ

การที่เราได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้า หรือเป็นนาย เราจะต้องรับผิดชอบผลงานในภาพรวมของหน่วยงานที่เราดูแล เราอาจจะดูแลคนมากน้อยต่างกันออกไป แต่สุดท้ายแล้ว ผลงานในภาพรวมของหน่วยงาน คนที่เป็นนายจะต้องรับผิดชอบทั้งหมด

ปกติผู้บริหารเวลาที่เขาสงสัย หรือต้องการจะติดตามงาน เขาไม่เคยที่จะเรียกพนักงานทุกคนเข้ามาสอบถาม จริงมั้ยครับ แต่ผู้บริหารจะเรียกบรรดาผู้จัดการ หรือบรรดานายๆ ทั้งหลายที่รับผิดชอบงานในแต่ละด้านเข้ามาพูดคุย และติดตามผลงานกัน

นั่นแสดงว่า คนที่เป็นนายจะต้องรู้ว่าตอนนี้ ความคืบหน้าของงานในทีมงานเรามีอะไรบ้าง มีปัญหาอะไรบ้าง และมีแนวโน้มที่จะเสร็จเมื่อไหร่ นี่ถึงเรียกกว่า เรารับผิดชอบต่องานทั้งหมดของทีมงาน

ผมเคยเห็นหัวหน้าบางคนที่เวลาผู้บริหารสอบถามความคืบหน้าของงานมาก แต่ตนเองไม่เคยตอบได้เลย ต้องเรียกลูกน้องมาเล่าให้ผู้บริหารฟังอีกที แถมเวลาที่ผู้บริหารตำหนิว่าไม่น่าทำแบบนี้ นายโดยตรงก็ตำหนิซ้ำไปอีก (โดยหารู้ไม่ว่านั้นก็เป็นความผิดของนายส่วนหนึ่งด้วย)  ถ้าเป็นแบบนี้แสดงว่าเราเองก็ไม่ได้รับผิดชอบต่องานของทีมงานที่เราดูแลอย่างจริงจัง ผู้บริหารคนนั้นยังเคยเปรยๆ กับผมว่า

“ไม่รู้ว่าจ้างผู้จัดการคนนี้มาทำไมเหมือนกัน เพราะถามทีไรท่านต้องไปเรียกลูกน้องมาตอบทุกที”

นายบางคนยิ่งกว่านี้อีกนะครับ อะไรที่ไม่ใช่หน้าที่ของเรา เราก็ไม่ยุ่งเลย ปล่อยให้พนักงานทำงานไปตามใจชอบ สั่งงานเสร็จก็หายไปเลย จากนั้นพอพนักงานทำผลงานออกมาไม่ได้ตามที่คาดหวัง หรือถูกผู้บริหารตำหนิมา ก็โยนความผิดให้ลูกน้องตนเองทันที

ถามว่าจริงๆ แล้วใครผิดกันแน่

โดยสรุปแล้วปัจจัยแรกของการเป็นหัวหน้า หรือนายที่ดี ก็คือ ต้องรับผิดชอบต่อผลงานของลูกน้องทุกคนที่ทำออกมา ไม่ว่าผลงานนั้นจะดี หรือไม่ดีก็ตาม ผมเชื่อว่า ถ้าเราทำเรื่องนี้ได้ดี ลูกน้องจะให้การยอมรับนับถือเราในฐานะที่เราเป็นนายที่ดีครับ

ไว้มาต่อในปัจจัยที่สองในวันพรุ่งนี้นะครับ