เบื่อจัง…เมื่อไรจะถึงวันเสาร์ซะที

เคยมีความคิดอย่างในชื่อหัวเรื่องเกิดขึ้นบ้างหรือเปล่าครับ ผมเคยได้ยินทั้งเพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง ลูกพี่ และคนอื่นๆ บ่นคำนี้ให้ฟังบ่อยมากเลยครับว่า “เมื่อไรจะถึงวันศุกร์ซะที” หรือ “วันจันทร์อีกแล้วหรอเนี่ยะ อยากให้ถึงวันศุกร์เร็วๆ จังเลย” ฯลฯ

ผมยังจำคำพูดคำหนึ่งที่คุณครูสมัยอนุบาลคุยกับผม จำได้ว่าตอนนั้นเพิ่งเข้าเรียนอนุบาลหนึ่ง และผมก็เป็นเด็กที่ร้องไห้ทุกเช้าเวลาที่คุณแม่มาส่งเพราะไม่อยากไปโรงเรียน ครูประจำชั้นก็จะพูดกับผมว่า “ไม่เป็นไร อีกสี่วันก็วันเสาร์แล้ว” พอวันรุ่งขึ้น ผมก็ร้องไห้อีก คำพูดปลอบใจก็ออกมาจากคุณครูอีกว่า “ไม่เป็นไรหนู อีกสามวันก็วันเสาร์แล้ว”

ตอนนั้นเราเองก็ไม่ได้คิดอะไร ก็คิดแต่เพียงว่าเมื่อไรจะถึงวันหยุดซะที เพราะไม่อยากไปโรงเรียน คุณครูก็ใจดีเหลือหลายที่จูงใจนักเรียนคนนี้ด้วยวันหยุดข้างหน้าที่กำลังจะมาถึง

พอโตขึ้นมาทำงาน ก็มาได้ยินได้เห็นหลายคน ที่พอถึงเช้าวันจันทร์ก็หน้าตามู่ทู่เข้ามาทำงานด้วยความเบื่อหน่าย ทั้งๆ ที่เพิ่งหยุดไป และก็มีคำบ่นออกมาว่า เมื่อไรจะถึงวันศุกร์ซะที เพราะจะได้มีความสุขเหมือนชื่อวัน เนื่องจากวันรุ่งขึ้นเป็นวันเสาร์

พอได้ยินคำนี้บ่อยๆ เข้า ก็มานั่งคิดเล่นๆ ว่า คนที่พูดนั้นรู้สึกอย่างไรถึงพูดแบบนั้นออกมา ผมคิดว่าเขาคงจะเบื่ออะไรซักอย่างที่เกี่ยวข้องกับงานที่ทำ ไม่ว่าจะเป็นตัวงานเอง หัวหน้างาน เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง หรือสภาพแวดล้อมต่างๆ ผมเคยถามคนที่บ่นคำพูดนี้เล่นๆ ว่า เพราะอะไรถึงบ่นแบบนี้ คำตอบที่ได้ก็คือ “ก็เพราะไม่เคยมีอะไรได้ดั่งใจเลยล่ะสิ”

เรากำลังทำตัวเราเองให้ไม่มีความสุขด้วยความคิดเหล่านี้หรือเปล่าครับ เราเฝ้ารอแต่วันหยุด แล้ววันนี้ล่ะครับ ทำไมเราไม่ทำวันนี้ให้มีความสุขไปด้วย ไม่จำเป็นจะต้องเป็นวันหยุดเท่านั้นที่เราจะมีความสุขนะครับ เราทำทุกวันให้มีความสุขได้ เพียงแต่เปลี่ยนมุมมอง และเปลี่ยนความคิดของเราเองเท่านั้นครับ

วันนี้คุณตื่นขึ้นมาแล้วอยากให้พูดกับตัวเองว่า “วันนี้ช่างเป็นวันดีจริงๆ เป็นวันที่เราจะมีความสุขที่สุด”

แล้วเราจะมีความสุขครับ