ทำงานเกินกว่าเงินเดือนที่ได้รับ

สิ่งหนึ่งที่จะทำให้เราประสบความสำเร็จในการทำงานก็คือ การที่เรารู้สึกสนุกกับการทำงานแม้ว่างานนั้นจะยาก หรือท้าทายแค่ไหนก็ตาม การที่เรารู้สึกสนุกกับงานจะทำให้เราสามารถเอาชนะอุปสรรคที่เกิดขึ้นในการทำงานนั้นได้อย่างสบายๆ จะเห็นได้ว่าคนที่ประสบความสำเร็จ เป็นดาวรุ่งขององค์กร จะเป็นคนที่ทุ่มเททำงานอย่างไม่คิดถึงเงินเดือน หรือผลตอบแทนที่เขาจะได้รับ คิดเพียงแต่ว่าจะทำอย่างไรให้ประสบความสำเร็จในงานที่ตนเองรับผิดชอบอยู่

แต่คนส่วนใหญ่มักจะคิดถึงผลตอบแทนจากการทำงาน และมักจะคิดเสมอว่า ถ้าฉันทุ่มเทมากมายขนาดนี้แล้ว ฉันจะได้อะไรตอบแทนกลับมา เงินเดือนแค่นี้น่ะหรอ มันไม่คุ้มกันเลย ผลจากการคิดแบบนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ เราก็จะทำงานแค่ให้รู้สึกว่าคุ้มกับเงินที่เราได้รับ แล้วแบบนี้เราจะประสบความสำเร็จได้อย่างไร คนที่เป็นหัวหน้างาน หรือเป็นนายคน เขาเห็น เขารู้ ว่าลูกน้องคนไหนทำงานทุ่มเทจริงจัง คนไหนเน้นเงิน แต่ไม่เน้นงาน สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ถ้าเราทำงานแบบขอไปที เราก็จะเติบโตแบบขอไปทีเหมือนกัน ส่วนคนที่ทุ่มเททำงานด้วยความรัก ทำอย่างจริงจังและจริงใจ และมีความสุข นายก็จะส่งเสริมให้เจริญก้าวหน้าขึ้นไปอีก

คนที่ประสบความสำเร็จแทบทุกคนในโลกนี้ ล้วนแล้วแต่ทุ่มเทชีวิต ทุ่มเทเวลาในงานที่ตนเองรัก เพื่อให้ตนเองประสบความสำเร็จดังที่เราตั้งใจไว้ สิ่งที่เขาได้รับก็คือความสุขในการทำงาน และความสุขนี้ก็จะส่งผลให้ได้รับค่าตอบแทนที่คุ้มค่าทีเดียว แล้วทราบไหมครับว่าค่าตอบแทนที่ได้รับนี้มาจากไหน

จากประสบการณ์ส่วนตัวของผมที่พบปะกับวิทยากรที่บรรยายในหลักสูตรต่างๆ วิทยากรที่ยินดีสอนด้วยความเต็มใจ สอนด้วยความสุขที่ได้สอน โดยไม่คุยเรื่องราคา หรือเรื่องเงินเลย คิดแต่เพียงว่าจะทำอย่างไรให้งานสอนออกมาดีที่สุด และคนฟังได้รับความรู้กลับไปมากที่สุด ด้วยความตั้งใจเต็มที่แบบนี้ พอลูกค้าเห็น เขาก็บอกต่อๆ กันไปอีก ผลก็คือ ปีๆ หนึ่ง เขาจะมีลูกค้าติดต่อไปให้บรรยายอยู่ตลอด ไม่ขาดช่วงเลย สุดท้ายเงินมันก็มาเอง ผิดกับวิทยากรบางคนที่จะให้บรรยายทีไร ก็ต้องต่อรองเรื่องค่าตัว ค่าสอนกันก่อนเลย ไม่พอใจก็ไม่รับสอน และแสดงท่าทีอย่างเห็นได้ชัดว่าต้องการค่าตอบแทนตามที่ตนตั้งไว้ คนลักษณะนี้ก็มักจะไปได้ไม่ไกลนัก เพราะคนในวิชาชีพนี้ เขาเอาความรู้เป็นที่หมาย มีจิตวิญญาณของการให้ ไม่ได้เอาเงินเป็นตัวตั้ง

คนบางคน ตอนเช้าต้องมาพอดีกับเวลาเริ่มงาน เขาให้เริ่ม 8 โมงเช้า ก็มาถึง 8 โมงเช้าพอดี แต่มาถึงก็ไม่เริ่มงานทันทีนะ เอาเวลาบริษัทไปนั่งกินข้าว จากนั้น ทำงานไปดูนาฬิกาไป ว่ากี่โมงแล้ว รอเวลาเที่ยง ลงไปทานข้าว บ่ายกว่าๆ ขึ้นมาทำงาน หลับซักนิด ตื่นมาบ่ายสองเศษ นั่งทำงาน แล้วก็มองนาฬิกาว่าเมื่อไรจะ 5 โมงเสียที จะได้เตรียมตัวกับบ้าน คนแบบนี้ก็คงต้องทำงานแบบนี้ไปจนเกษียณ

ก็เลยอยากให้ข้อคิดว่า ถ้าเราไม่ลงมือแสดงฝีมือให้เห็นก่อน แล้วเราจะได้ผลตอบแทนตามที่เราหวังไว้ได้อย่างไร หรือว่าจะรอให้มีคนเอาเงินมาถวายก่อน แล้วจึงค่อยลงมือทำ ถ้าเป็นแบบนั้น รอไปทั้งชาติก็ไม่ใครมาให้แน่นอน ดังนั้นจงทำงานด้วยความรัก ความตั้งใจจริงๆ  แล้วผลตอบแทนตามที่เราอยากได้มันจะย้อนกลับมาหาเราเอง