ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมานั้น องค์ความรู้ทางด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล เริ่มที่จะไม่มีอะไรใหม่ๆ ออกมาให้เห็นเท่าไรนัก ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องเดิมๆ ที่เปลี่ยนมุมมองใหม่ ให้ลึกขึ้น ก็จะมีเรื่องที่เมื่อต้นปีทาง PMAT ได้จัดสัมมนาแบบยิ่งใหญ่ในเรื่องของ HR Transformation ซึ่งเอาเข้าจริงๆ มันก็เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยต่างไปจากแนวคิดเดิมมากนัก ก็คือ HR จะเข้ามามีส่วนในการที่จะกำหนดกลยุทธ์ของบริษัท และเป็น Change Agent ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของวัฒนธรรมองค์กร และค่านิยมต่างๆ เพื่อผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในองค์กรไปในทางที่ดีขึ้น อ่านเพิ่มเติม “ปีนี้ HR จะมีอะไรใหม่ๆ ออกมาอีกหรือเปล่า” →

มีท่านผู้อ่านเขียนมาสอบถามความเห็นเกี่ยวกับเรื่องของแบบทดสอบที่ใช้ในการคัดเลือกพนักงานเข้าทำงานนั้นว่า มีข้อดีและข้อเสียอย่างไรบ้าง น่าใช้หรือไม่ หรือแค่เพียงการสัมภาษณ์ก็เพียงพอแล้ว

ผมไม่แน่ใจว่าผู้อ่านท่านอื่นที่เคยใช้แบบทดสอบต่างๆ เหล่านี้นั้นมีความเห็นอย่างไรกันบ้าง ถ้าท่านใดมีประสบการณ์ตรง และอยากแสดงความเห็นก็ยินดีนะครับ จะได้เป็นการแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์กัน อ่านเพิ่มเติม “แบบทดสอบในการคัดเลือกพนักงาน” →

ในระยะนี้หลายบริษัทอาจจะกำลังฟื้นตัวจากสภาพเศรษฐกิจที่ย่ำแย่เมื่อปีที่ผ่าน และกำลังเริ่มที่จะวางแผนกำลังคน และการสรรหาพนักงานใหม่เข้ามาเพิ่มเติม เพื่อรองรับการขยายตัวของธุรกิจของตน

ฝ่ายบุคคลของลูกค้าผมหลายรายเริ่มได้รับความต้องการกำลังคนเพิ่มเติมจากหน่วยงานหลัก เนื่องจากมีคำสั่งซื้อจากลูกค้าเพิ่มเติม บางบริษัทก็ยังไม่รู้ทิศทางว่าควรจะดำเนินการอย่างไรต่อดี เพราะปัญหาการเมืองก็เริ่มเข้ามามีผลต่อธุรกิจที่จะต้องปิดดำเนินการชั่วคราว อ่านเพิ่มเติม “ทัศนคติ กับความสามารถของพนักงาน” →

วันนี้ขอเริ่มต้นด้วยสุภาษิตไทยที่เราเคยได้ยินได้เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก คนไทยส่วนใหญ่จะเข้าใจความหมายของมันเป็นอย่างดี ก็คือ มีความรู้มากมายแต่ไม่สามารถที่จะนำความรู้ที่มีนั้นไปใช้ได้

ในการทำงานอะไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญก็คือความรู้ในการทำงาน ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นความรู้ทางวิชาการ หรือทฤษฎีต่างๆ ที่มีนักวิชาการต่างๆ ได้พิสูจน์มาแล้วว่าใช้การได้ แต่นั่นก็เป็นเพียงความรู้ สิ่งที่สำคัญมากกว่าความรู้ก็คือ การนำเอาความรู้ที่เรามีนั้นไปใช้ในการทำงาน และสร้างผลงานให้เกิดขึ้นอย่างเห็นเด่นชัด อ่านเพิ่มเติม “มีความรู้ท่วมหัว แต่เอาตัวไม่รอด” →

จากบทความสองตอนที่ผ่านมาที่เขียนในเรื่องของจิตใจให้บริการของคนญี่ปุ่น วันนี้จะเขียนเป็นตอนสุดท้าย ซึ่งเป็นตอนที่ผมเห็นความแตกต่างอย่างมากระหว่างลักษณะการให้บริการของคนญี่ปุ่นกับคนที่ไม่ใช่ญี่ปุ่น

เรื่องก็มีอยู่ว่าผมเดินทางไปกลับด้วยสายการบินแห่งหนึ่ง (ไม่ขอเอ่ยนามนะครับ) ขาไปก็ไม่ได้มีอะไรมากนักก็บรรดานางฟ้า และเทวดา ก็ให้บริการเราตามปกติ และตามมาตรฐานที่เขาควรจะปฏิบัติต่อผู้โดยสาร และอีกอย่างตอนไป เป็นช่วงกลางคืน ผมก็เลยนอนลูกเดียวเลย เก็บแรงไว้เที่ยว ก็เลยไม่ได้สังเกตการให้บริการของเหล่าลูกเรือมากนัก อ่านเพิ่มเติม “ใส่ใจและเป็นกันเอง” →