ทำไม HR จึงไม่มีที่นั่งในห้องประชุมกลยุทธ์

บทความ · HR Management · HR Strategy

⬛ HR Insight

HR ไม่มีที่นั่งในห้องประชุมกลยุทธ์ — และนั่นคือต้นตอของปัญหาทั้งหมด

“ตราบใดที่ปัญหาคนไม่ถูกนำเข้าไปอยู่ในห้องที่ตัดสินใจเรื่องธุรกิจ องค์กรก็จะยังวนซ้ำระหว่างการบ่นว่าหาคนไม่ได้ กับการไม่ลงมือทำอะไรกับมันเลย”


มีคำพูดหนึ่งในวงการ HR ที่ใช้กันมาหลายสิบปีแล้ว

“HR ต้องการที่นั่งในห้องประชุมกลยุทธ์”

แต่น่าแปลกที่ประโยคนี้ยังถูกพูดซ้ำอยู่จนถึงทุกวันนี้ ถ้ามันเป็นเรื่องที่แก้ได้ง่าย คงไม่ต้องพูดถึงกันอีกแล้ว


ตัวเลขที่บอกว่าช่องว่างยังมีอยู่จริง

ข้อมูลจาก BCG และ WFPMA (สหพันธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลระดับโลก) ที่สำรวจผู้นำด้าน HR และธุรกิจกว่า 7,000 คนในปี 2026 พบว่า 65% ของผู้นำระดับสูงมองว่า HR คือตัวขับเคลื่อนธุรกิจที่สำคัญ แต่ในขณะเดียวกัน 51% ระบุว่าภาระงานด้านธุรการคืออุปสรรคหลักที่ทำให้ HR ไม่สามารถมีส่วนร่วมในเชิงกลยุทธ์ได้

แปลให้ชัดขึ้นคือ ผู้นำส่วนใหญ่เชื่อว่า HR สำคัญต่อธุรกิจ แต่ HR กลับยังติดอยู่กับงานเอกสารและงานประจำจนไม่มีเวลาทำในสิ่งที่สำคัญกว่า

70%

ของ CEO คาดหวังให้ CHRO มีบทบาทสำคัญในการกำหนดกลยุทธ์องค์กร

55%

เท่านั้นที่บอกว่า CHRO ของตัวเองตอบสนองความคาดหวังนั้นได้จริง

เมื่อนำตัวเลขสองตัวนี้มาเปรียบกัน จะเห็นช่องว่างถึง 15 เปอร์เซ็นต์ระหว่างสิ่งที่ CEO ต้องการจาก HR และสิ่งที่ HR ส่งมอบได้จริง และนี่คือตัวเลขของ CHRO หรือ HR ระดับสูงสุดในองค์กรขนาดใหญ่ ถ้าลงมาดูในระดับ SME ที่ HR มักไม่ได้มีตำแหน่งสูงขนาดนั้น ช่องว่างนี้น่าจะกว้างกว่านี้มาก


HR ยุ่งอยู่กับอะไร?

คำถามที่น่าสนใจคือ ถ้า HR ไม่ได้ทำงานเชิงกลยุทธ์ แล้วเวลาหายไปไหน?

จากการสำรวจของ HR Executive พบว่า HR leaders ใช้เวลาเกือบ 23% ไปกับการบริหารการเปลี่ยนแปลง ซึ่งมากกว่าความรับผิดชอบด้านอื่นๆ และอีกส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับงานธุรการ การจัดการเอกสาร และการตอบสนองปัญหาเฉพาะหน้าที่เข้ามาไม่หยุด

ผลก็คือ HR กลายเป็นฝ่ายแก้ปัญหาตามหลังมากกว่าฝ่ายวางแผนนำหน้า ทำงานตามที่โดนเรียกมากกว่าที่จะกำหนดทิศทาง


สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อ HR ไม่อยู่ในห้องประชุมกลยุทธ์

ปัญหาไม่ได้อยู่แค่ที่ HR รู้สึกว่าตัวเองไม่มีเสียง แต่ผลกระทบที่แท้จริงตกอยู่กับองค์กรทั้งหมด

🎯  สิ่งที่มักเกิดขึ้นเมื่อวางกลยุทธ์โดยไม่มี HR

▸ แผนกลยุทธ์ถูกวางโดยไม่ได้คำนึงว่าองค์กรมีคนที่มีทักษะพอหรือเปล่า

▸ การตัดสินใจขยายธุรกิจถูกทำโดยไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะหาคนได้

▸ แผนลดต้นทุนถูกทำโดยไม่รู้ว่าต้นทุนที่แท้จริงของการปลดพนักงานคืออะไร

▸ “ปัญหาคน” ไม่ถูกมองเป็นความเสี่ยงทางธุรกิจตั้งแต่ต้น กลายเป็นปัญหาที่ HR ต้องวิ่งไปแก้ตามหลังอยู่ตลอด


ทำไม HR ถึงเข้าไปในห้องนั้นไม่ได้

มีสามเหตุผลที่ทำให้วงจรนี้วนซ้ำ

01  HR พิสูจน์คุณค่าด้วยภาษาที่ผู้บริหารไม่ฟัง

เวลา HR นำเสนอในห้องประชุม มักพูดเรื่องคะแนนความผูกพัน อัตราการลาออก หรือความพึงพอใจของพนักงาน แต่ผู้บริหารฟังเรื่องรายได้ กำไร และความเสี่ยงทางธุรกิจ ตราบใดที่ HR ยังแปลงปัญหาคนให้เป็นตัวเลขธุรกิจไม่ได้ ก็ยากที่จะได้รับความสนใจจริงๆ

02  HR ไม่มีข้อมูลที่แข็งแกร่งพอ

จากการสำรวจของ Accenture พบว่า 89% ของ CEO เชื่อว่า CHRO ควรมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนการเติบโตระยะยาว แต่การจะมีบทบาทนั้นได้ HR ต้องมีข้อมูลที่น่าเชื่อถือและวิเคราะห์ได้ลึกพอ ซึ่งหลาย HR ยังขาดทั้งเครื่องมือและทักษะในส่วนนี้

03  วัฒนธรรมองค์กรที่มองว่า HR คือฝ่ายสนับสนุน ไม่ใช่ฝ่ายกลยุทธ์

นี่คือปัญหาที่ฝังรากลึกที่สุด ในหลายองค์กรโดยเฉพาะ SME ไทย HR ถูกจ้างมาดูแลเรื่องเงินเดือน สวัสดิการ และการสรรหา ไม่ใช่ถูกจ้างมาเป็นคู่คิดทางธุรกิจ และเมื่อตำแหน่งนั้นถูกออกแบบมาเพื่องานสนับสนุน ก็ยากที่จะขยับขึ้นมาเป็นงานกลยุทธ์ได้โดยง่าย


HR ที่นั่งในห้องประชุมกลยุทธ์ได้ต้องทำอะไรต่างออกไป

ไม่ใช่เรื่องของตำแหน่งหรืออาวุโส แต่เป็นเรื่องของวิธีคิดและวิธีนำเสนอ

HR ที่ได้รับการยอมรับในห้องประชุมกลยุทธ์มักทำสิ่งเหล่านี้ต่างออกไป

พูดภาษาธุรกิจ ไม่ใช่ภาษา HR — เมื่ออัตราการลาออกสูงขึ้น ไม่ได้แค่บอกว่าความผูกพันตก แต่คำนวณว่าต้นทุนของการลาออกคิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ของรายได้ และถ้าลดลง 10% จะประหยัดได้เท่าไหร่ต่อปี

ชี้ให้เห็นความเสี่ยงก่อนที่มันจะกลายเป็นปัญหา — ไม่ใช่มาขอความช่วยเหลือหลังจากที่ปัญหาเกิดขึ้นแล้ว เมื่อบริษัทวางแผนเปิดสาขาใหม่ HR ที่ดีควรพูดได้ว่าต้องใช้เวลากี่เดือนกว่าจะหาคนได้ครบ และอะไรคือความเสี่ยงถ้าหาไม่ได้ตามแผน

สร้างความน่าเชื่อถือด้วยข้อมูลที่วัดได้จริง — ไม่ใช่ความเชื่อหรือความรู้สึก เพราะในห้องประชุมกลยุทธ์ ทุกคนนำข้อมูลมาพูด HR ก็ต้องทำแบบเดียวกัน


การต่อสู้เพื่อที่นั่งในห้องประชุมกลยุทธ์ยังไม่จบ

มีแนวคิดหนึ่งที่น่าสนใจมากว่า ในองค์กรขนาดใหญ่ที่มีข้อมูลและทีมพร้อม CHRO อาจไม่ต้องต่อสู้เพื่อที่นั่งอีกแล้ว แต่สำหรับ HR ใน SME ไทยส่วนใหญ่ การต่อสู้นั้นยังไม่จบ และตราบใดที่ปัญหาคนไม่ถูกนำเข้าไปอยู่ในห้องที่ตัดสินใจเรื่องธุรกิจ องค์กรก็จะยังวนซ้ำระหว่างการบ่นว่าหาคนไม่ได้ กับการไม่ลงมือทำอะไรกับมันเลย

“ปัญหาเรื่องคนซึ่งเป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดขององค์กร กลับถูกทิ้งไว้นอกห้องประชุม”

โดย ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร | ที่ปรึกษาด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล | Think People Consulting

บลอกที่ WordPress.com .

ขึ้น ↑