ในโลกปัจจุบันที่ความวุ่นวายถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย ใจของเรามักเตลิดไปกับเรื่องราวในอดีตที่แก้ไขไม่ได้ หรือกังวลกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง จนลืมไปว่าความสุขที่แท้จริงนั้นตั้งอยู่ตรงหน้า ในเสี้ยววินาทีที่เรายังมีลมหายใจเข้าและออก การดึงสติกลับมาจึงเปรียบเสมือนการปักสมอเรือให้หยุดนิ่งท่ามกลางพายุที่บ้าคลั่ง ลองอ่านนิทานเรื่องนี้ดูนะครับ