ในช่วงวันหยุด ก็ได้มีโอกาสได้พบปะกับเพื่อนฝูงที่หายหน้าหายตากันไปนานหลายปี ตั้งแต่เรียนจบกันไป บางคนก็มีคำบ่นเจ้านายมาให้ฟัง บ้างก็บ่นเรื่องของชีวิตครอบครัว ลูก บ้าง เมียบ้างตามประสา แต่ส่วนใหญ่ที่ผมได้ยินคำบ่นเยอะที่สุดก็คือ เรื่องงาน บ่นว่างานเยอะ ทำงานกันแทบตาย เหนื่อยเหลือเกิน บ้างก็บอกว่า งานที่ทำมันซ้ำซากจำเจ อ่านเพิ่มเติม “อย่าลืมลับคมความรู้อยู่เสมอ” →

การที่เราจะโพนทะนาว่าเราเป็นนักแม่นปืน เป็นนักยิงธนูที่แม่นยำที่สุดในโลก เราใช้อะไรเป็นข้อพิสูจน์ว่าเราเป็นอย่างที่บอกจริงๆ แน่นอนต้องมีคนมาท้าทายว่าไหนลองพิสูจน์สิ ว่าแม่นสักแค่ไหน แล้วการที่เราจะพิสูจน์ความแม่นนั้น ก็ต้องมีเป้าให้เรายิง ถ้าไม่มีเป้าก็ไม่รู้จะยิงอะไรเพื่อพิสูจน์ฝีมือให้คนอื่นเขารับทราบกัน (บางคนบอกว่า ก็ยิงไอ้คนที่ท้านั้นแหละ—ล้อเล่นนะ) อ่านเพิ่มเติม “ไม่มีเป้า ก็ไม่รู้ว่าแม่นหรือไม่” →

วันนี้มีนิทานมาเล่าให้ฟังอีกเรื่องหนึ่ง ก่อนจะเขียนให้อ่านกัน ขอเล่าถึงที่มาที่ไปว่าทำไมผมจึงนึกถึงนิทานเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ที่มาก็คือ ในการประชุมผู้บริหารของบริษัทซึ่งผมก็นั่งประชุมอยู่ด้วยนั้นมีการ เสนอแนะและแสดงความคิดเห็นต่างๆ มากมาย โดยสมาชิกในทีมบริหารของบริษัท นอกจากนี้ยังมีการวิจารณ์ความคิดเห็น หรือระบบงานเดิมๆ ที่เคยทำกันอยู่ว่า มีอะไรบ้างที่ดี และไม่ดี และอะไรที่ควรจะเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้น อ่านเพิ่มเติม “พ่อ ลูก ม้า และจุดยืนของตนเอง” →

ผมเคยได้มีโอกาสพูดคุยกับลูกทีมที่ทำงาน ด้วยกัน ในเรื่องของการปรับปรุงระบบการทำงานในบริษัทให้ดีขึ้นกว่าเดิมที่เคยเป็นมา โดยที่ผมเองก็ถามแต่ละคนว่า อยากจะเห็นหน่วยงานของเรา หรือบริษัทของเราเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างในทางทีดีขึ้น ผลที่ได้ก็คือ
ผมได้คำตอบมาเยอะแยะมากมาย เช่น “อยากให้บริษัทเราเจริญรุ่งเรือง” อ่านเพิ่มเติม “กล้าที่จะฝัน ก็ต้องกล้าที่จะเปลี่ยน” →

คุณเคยพูดกับตัวเองอย่างนี้หรือเปล่า

“ฉันมันแก่ไปที่จะเรียนแล้วล่ะ”

หรือ

“โอยย อายุขนาดนี้แล้ว จะให้ไปเรียนเปียโนหรอ โดนเด็กมันหัวเราะเยาะแย่เลย” อ่านเพิ่มเติม “ไม่มีคำว่าแก่เกินไปที่จะเริ่มต้น” →