วันนี้วันศุกร์ เอานิทานสอนใจดีๆ มาให้อ่านกันอีกเช่นเคยครับ วันนี้นำมาจากหนังสือธรรมลีลา ฉบับที่ 110 มกราคม 2553 โดยไม้หอม ซึ่งเป็นเรื่องราวของการสร้างประโยชน์ให้กับคนอื่น ชีวิตนี้เราเกิดมาแล้ว เราสร้างประโยชน์ให้กับคนอื่นบ้างหรือไม่ หรือสร้างแต่ความทุกข์ ความหนักใจ ไร้ประโยชน์แก่คนอื่นมากกว่า ลองอ่านดูนะครับ

วันนี้เอานิทานอีกเรื่องที่ดีมากมาให้อ่านกันอีกครั้งนะครับ เพราะผมเชื่อว่าหลายท่านน่าจะได้เคยอ่านผ่านตามาแล้วบ้าง ประเด็นก็คือ เราลงมือทำตามข้อคิดที่ได้จากนิทานเรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน ช่วงเวลาโควิด 19 แบบนี้ หลายคนงานน้อยลง หลายคนอยู่ในช่วงที่กำลังหางาน ฯลฯ ช่วงเวลาแบบนี้ เป็นช่วงที่เราสามารถฉกฉวยโอกาสในการพัฒนาตนเองได้อย่างดี เวลาที่มีมากขึ้นจากงานที่น้อยลง เราสามารถที่จะเอามาพัฒนาตนเองได้ ไม่ว่าจะอ่านหนังสือ ดู VDO e-learning ต่าง ๆ ซึ่งปัจจุบันใน internet ก็มีมากมาย อย่าให้เหตุผลที่ว่า งานเยอะจนไม่มีเวลาพัฒนาตนเองมาทำให้เราหมดโอกาสในการพัฒนาตนเอง เหมือนอย่างในนิทานเรื่องนี้เลยนะครับ

วันนี้เอานิทานดีๆ มาให้อ่านกันอีกเรื่องนะครับ คนเราทุกคนมีดีอยู่ในตัวเราทุกคน ดังนั้น เราสามารถพึ่งพาตนเองได้จากสิ่งที่เรามี ไม่จำเป็นที่จะต้องเอาตนเองไปเทียบกับคนอื่น แล้วทำให้เราเองดูด้อยค่าลงไป

วันนี้เอานิทานสอนใจมาให้อ่านอีกเช่นเคยนะครับ อ่านแล้วได้ข้อคิดอย่างไร ก็อย่าลืมนำเอาไปประยุกต์ใช้กับชีวิตของเราเองด้วยนะครับ

ทุกวันนี้มีผู้คนในประเทศไทยมีแต่ความทุกข์โศก เศร้า เสียใจ วุ่นวายใจ เครียด ฯลฯ เนื่องจากภาวะโควิด19 ที่ระบาดไปทั่ว ช่วงเวลาแบบนี้กำลังใจและความช่วยเหลือที่พอจะยื่นมือแก่กันได้ ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุด วันนี้จึงนำเอานิทานดีๆ มาให้อ่านกัน เพื่อปลุกปลอบขวัญและกำลังใจให้เรามีพลังฝ่าฟันปัญหาต่างไปได้