วันนี้เอานิทานมาฝากเช่นเคยนะครับ หลายคนพยายามหาความสุข อยากรู้ว่าความสุขอยู่ที่ไหน จึงพยายามไขว่คว้า ค้นหา บางคนก็ซื้อหาของใหม่ๆ เข้ามา ด้วยคิดว่า ของเหล่านั้นจะทำให้เรามีความสุข จริงๆ แล้วความสุขอยู่ที่ไหนกันแน่

ท่านผู้อ่านเคยคิดหาทางลัดที่จะมีทักษะอะไรบางอย่างแบบให้เป็นเร็วๆ บ้างหรือไม่ พยายามหาวิธีการต่างๆ เพื่อที่จะทำให้เราเป็นให้เร็วที่สุด ผมคิดว่าปัจจุบันนี้หลายคนมีความคิดในแบบว่า เห็นความสำเร็จของคนอื่นแล้ว อยากสำเร็จแบบนั้นบ้าง โดยลืมไปว่า ความสำเร็จของเขานั้น ต้องผ่านความยากลำบากอะไรมาบ้าง ต้องผ่านการฝึกฝนอย่างไรมาบ้าง ต้องทนต่อความผิดพลาด ล้มเหลวมากี่ครั้ง ฯลฯ

จะทุกข์ หรือจะสุข ล้วนอยู่ที่ใจของเรา ผมเชื่อว่า ท่านผู้อ่านหลายท่านน่าจะพอมีประสบการณ์ในเรื่องนี้มาบ้าง คนเรามีมุมมองต่อเรื่องหนึ่งๆ ไม่เหมือนกัน คนที่มองว่าเป็นปัญหา มันก็จะเป็นปัญหา คนที่มองว่ามันเป็นโอกาส มันก็คือโอกาส ดังนั้น มุมมองของเราจึงทำให้เราสุข หรือ ทุกข์ได้ทั้งสิ้น และที่สำคัญก็คือ คนเรา เลือกได้ว่าที่จะมองในมุมไหน … เราเลือกได้

ยังมีคนหลายคนที่ศึกษาแต่ทางทฤษฎี แต่ทางปฏิบัติยังไปไม่ถึงไหน หรือ บางคนสั่งสอนคนอื่นได้ แต่ตัวเองกลับไม่สามารถทำได้อย่างที่เคยสอนคนอื่นไว้ นิทานวันนี้น่าจะทำให้เราได้ข้อคิดอะไรบางอย่างในการเรียนรู้ และการใช้ชีวิต ลองอ่านดูนะครับ

วันนี้นำเอานิทานมาฝากกันอีกเช่นเคยนะครับ เป็นนิทานที่เผยแพร่ผ่านทางอินเตอร์เน็ต ซึ่งก็ไม่ทราบว่า ผู้แต่งเป็นใคร ถ้าท่านใดทราบ ก็ฝากแจ้งมาด้วยนะครับ จะได้ให้เครดิตกับผู้แต่งครับ