วันนี้เอานิทานดี ๆ จาก เพจ นิทานพื้นบ้านมาให้อ่านกันอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องราวที่น่าจะนำไปปรับใช้ในการดูแลพนักงาน ดูแลทีมงานได้อย่างดี ลองอ่านดูนะครับ

ขอเปลี่ยนชื่อหัวข้อเนื้อหาในวันศุกร์ กลับมาเป็น นิทานสอนใจ เหมือนเดิมนะครับ ดูน่าจะได้ความรู้สึกที่ดีกว่า วันนี้ก็นำนิทานและเรื่องราวดีๆ มาฝากกันอีกเช่นเคยนะครับ

ความรักและความใส่ใจเป็นสิ่งที่ดี หลายครั้งเรายอมเสียสละสิ่งที่เราชอบ เรารัก เพื่อมอบสิ่งนั้นให้กับคนที่เรารัก แต่หลายครั้ง เราก็ทำไป โดยที่ไม่รู้ว่า สิ่งที่เราให้ไปนั้น อีกฝ่ายเขาชอบหรือไม่ ฝ่ายรับเอง เนื่องจากความรักที่มีให้ ก็ยินดีรับไว้ แม้ว่า สิ่งนั้นตนจะไม่ชอบเลยก็ตาม

เรื่องมีอยู่ว่าจู่ๆเศรษฐีนีนางหนึ่งก็เกิดหลงใหลได้ปลื้มกับเก้าอี้สีเขียวที่ตกทอดมาแต่บรรพบุรุษของเธอ เธอจึงต้องการทาสีบ้านทั้งหลังของเธอให้เป็นสีเขียวเหมือนเก้าอี้ตัวนั้น

ท่านมีของมีค่าที่เก็บเอาไว้อย่างเดียว โดยที่ไม่ได้นำมาใช้ประโยชน์อะไรหรือไม่ บางคนก็เก็บไว้เพื่อคุณค่าทางจิตใจ บางคนก็บอกว่า เก็บไว้อย่างเดียว ไม่เอามาใช้ประโยชน์ หรือต่อยอดสิ่งที่ดี ๆ มันก็เหมือนกับเราไม่มีของสิ่งนั้นอยู่ดี ลองอ่านนิทานเรื่องนี้ดูนะครับ