คนเราก็ยังชอบฟังคำพูดอันเสนาะหู ชอบที่จะให้คนอื่นชื่นชมเรา พูดจาดี ๆ กับเรา หลายครั้งคำพูดที่ดี เป็นกำลังใจให้กับคนที่กำลังท้อแท้ได้มาก และหลายครั้งที่คำพูดทำให้หลายคนมีปัญหา และความขัดแย้งต่าง ๆ ตามมามากมาย ดังนั้นการใช้คำพูดจึงควรพิจารณาใช้ให้ถูกต้องตามกาลเทศะ สมควรแก่สถานการณ์ต่าง ๆ นิทานวันนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่เปรียบเปรยการใช้คำพูดไว้ได้อย่างดี

วันนี้นำนิทานเกี่ยวกับความเพียร และความพยายามอย่าไม่ลดละ มาให้อ่านกัน ทุกวันนี้คนเราหลายคนละทิ้งความเพียรของตนเองลงไปอย่างมากมาย อยากประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว จนลืมไปว่า ความสำเร็จที่จะได้มานั้น มันไม่ได้มาจากการแค่ลงมือทำแค่วันเดียว แล้วเราจะสำเร็จได้อย่างล้นหลาม แต่มันต้องอาศัยความเพียร ความพยายามอย่างต่อเนื่อง

จิตใจคนเราล้วนบ่งบอกทุกสิ่ง แม้ภายนอกจะดูดีมากมายแค่ไหน แต่ถ้าภายใจจิตใจของคนเรามีแต่สิ่งสกปรก มีแต่ความคิดในแง่ลบ เจ้าคิดเจ้าแค้น สุดท้ายคนอื่นก็มองเห็นความสกปรกของจิตใจ แม้จะมีร่างกายภายนอกที่สวยงาม

วันนี้เอานิทานสอนใจในการใช้ชีวิตและการทำงานมาให้อ่านกันครับ เรื่องนี้ผมนำมาจาก สมุดบันทึกนิทานมูลนิธิเด็ก 2547 เล่าใหม่โดย คุณวินทร์ เลียววาริณ ลองอ่านกันดูนะครับ

วันศุกร์วนมาอีกเช่นเคยนะครับ ผมก็หานิทานสอนใจดี ๆ มาให้ได้อ่านกัน อย่างน้อยด้วยคติข้อคิดบางอย่างที่ได้จากนิทาน ทำให้เราได้เรียนรู้ บางเรื่องก็เป็นข้อคิดที่ดี กระตุกเราให้ไม่หลุดไปจากการทำความดี บางเรื่องก็สร้างแรงบันดาลใจได้ดี รวมทั้งสร้างพลังในความพยายามทำสิ่งต่าง ๆ ให้สำเร็จ ดังเช่นเรื่องนี้ ที่กำลังจะได้อ่านกัน