วันนี้เอานิทานสอนใจในการใช้ชีวิตและการทำงานมาให้อ่านกันครับ เรื่องนี้ผมนำมาจาก สมุดบันทึกนิทานมูลนิธิเด็ก 2547 เล่าใหม่โดย คุณวินทร์ เลียววาริณ ลองอ่านกันดูนะครับ

วันศุกร์วนมาอีกเช่นเคยนะครับ ผมก็หานิทานสอนใจดี ๆ มาให้ได้อ่านกัน อย่างน้อยด้วยคติข้อคิดบางอย่างที่ได้จากนิทาน ทำให้เราได้เรียนรู้ บางเรื่องก็เป็นข้อคิดที่ดี กระตุกเราให้ไม่หลุดไปจากการทำความดี บางเรื่องก็สร้างแรงบันดาลใจได้ดี รวมทั้งสร้างพลังในความพยายามทำสิ่งต่าง ๆ ให้สำเร็จ ดังเช่นเรื่องนี้ ที่กำลังจะได้อ่านกัน

วันศุกร์ มาพร้อมกับนิทานสอนใจดี ๆ เพื่อสร้างความสบายใจ และได้ข้อคิดในการใช้ชีวิตที่แสนจะเครียดในยุคปัจจุบัน คนเราทุกคนล้วนมีความหวังอยู่ในจิตใจ มีความคิดที่ดี มีสิ่งที่สดใสอยู่ในตัวเรา แต่ด้วยวันเวลา และสภาพแวดล้อมที่เราฝ่าฟันมานั้น อาจจะให้เราหลงลืมไปว่า ข้างในตัวเรานั้น ยังคงมีสิ่งที่ดี ๆ ซ่อนอยู่ ลองกลับมาค้นหากันอีกสักครั้ง

วันนี้นำนิทานสอนใจดี ๆ มาฝากกันอีกเช่นเคยครับ การลงมือทำในวันนี้เป็นสิ่งสำคัญ อย่ามัวแต่ฝัน และรอคอย สิ่งที่มองไม่เห็น หรือ สิ่งที่เราคิดว่ามันจะมาหาเรา โดยที่เรายังไม่แน่ใจว่ามันจะมาถึงเราหรือไม่ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

วันนี้ก็นำนิทานสอนใจดี ๆ มาให้อ่านกันอีกเช่นเคยนะครับ