อีกหนึ่งสัปดาห์ของการทำงานกำลังจะผ่านไปอีกสัปดาห์แล้ว เป็นอย่างไรกันบ้างครับ หลายท่านอาจจะเหนื่อยกับการทำงาน เหนื่อยกับปัญหาต่างๆ ที่เข้ามาในการทำงาน และต้องหาทางแก้ไขกันไปตามสถานการณ์ ถ้าเรามองปัญหาว่าเป็นสิ่งที่ช่วยให้เราเก่งขึ้น เราก็จะมีความสุขกับการแก้ปัญหานั้นๆ แต่ถ้าเรามองปัญหาว่าเป็นปัญหา เป็นสิ่งที่ไม่ดี ไม่ชอบ เราก็จะมีแต่ความทุกข์ในการทำงาน เพราะทุกงานล้วนแต่มีปัญหาทั้งสิ้น เพียงแต่จะมากหรือจะน้อยแตกต่างกันออกไป ดังนั้นทัศนิคติของเราที่มีต่อสิ่งต่างๆ ในชีวิตจึงเป็นตัวกำหนดความสุขใจของเราเอง

คนเราทุกคนล้วนมีคุณค่าในตนเอง มีความสามารถที่จะทำอะไรก็ได้ อยู่ที่ว่า ตัวเราเองนั้นอยากจะทำ หรือมีความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะลงมือสร้างคุณค่าให้กับตนเองหรือไม่ บางคนไม่มีแขนไม่มีขา มีตัว แต่กลับประสบความสำเร็จในระดับโลก ผิดกับคนที่มีแขนขาครบแต่กลับไม่เคยคิดที่จะทำอะไรให้กับชีวิตของตนเองเลยสักนิด ลองอ่านนิทานเซนอีกเรื่องนะครับ เผื่อว่าจะเป็นกำลังใจให้ท่านผู้อ่านได้มีพลังในการสร้างสรรค์ชีวิตของตนเองมากขึ้น

ช่วงปีใหม่แบบนี้ เป็นช่วงที่ทุกท่านได้รับคำอวยพรที่ดีจากคนอื่น เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขใจ สบายใจ เพื่อที่จะเริ่มต้นปีใหม่ได้อย่างมีพลัง วันนี้เอานิทานเซนอีกเรื่องมาให้อ่านกัน เป็นอีกมุมมองของเซนที่มักจะมีแง่คิดให้เราได้ไตร่ตรอง และมักจะเป็นความจริงเสมอ ลองอ่านดูนะครับ

วันนี้ก็เอานิทานเซนอีกเรื่องมาให้อ่านกันนะครับ เป็นเรื่องราวของการมีชีวิตอยู่ของเราเอง เคยถามตัวเองหรือไม่ครับว่าทำไมเราต้องเกิดมา ทำไมเราต้องมีชีวิตอยู่ ทำไมเราต้องทำงาน ฯลฯ ลองอ่านนิทานเรื่องนี้ดู แล้วอาจจะได้พบกับคำตอบด้วยตัวของท่านเองก็ได้

วันศุกร์ผมเอานิทานดี ๆ มาให้อ่านอีกเช่นเคยนะครับ ในยุคนี้ คนเราต้องการความรวดเร็ว รออะไรไม่ค่อยจะได้ อยากได้อะไรก็ต้องได้เดี๋ยวนี้ ตอนนี้ อยากประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว อยากเลื่อนตำแหน่งเร็ว ๆ อยากได้คำตอบเร็ว ๆ ฯลฯ แต่ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนต้องอาศัยธรรมชาติของเวลา การเร่งความเร็วไปเสียทุกอย่างมันอาจจะไม่ได้ส่งผลดีต่อตัวเราเองทุกเรื่อง ลองอ่านนิทานเรื่องนี้ดูนะครับ