ช่วงเวลาว่างๆ ได้มีโอกาสไปเดินตามร้านหนังสือ ในระยะหลังๆ เห็นหนังสือที่เกี่ยวกับการสร้างความสุขในชีวิตวางอยู่บนแผงหนังสือมากมายเลยทีเดียวครับ ก็เลยอดคิดไม่ได้ว่า ที่มีหนังสือประเภทนี้เยอะ เป็นเพราะคนเราในยุคนี้ไม่ค่อยจะมีความสุขกันอย่างจริงๆ หรือเปล่า ก็เลยต้องมีคนที่เขียนถึงวิธีการหาความสุขมาให้เราได้อ่านกัน อ่านเพิ่มเติม “ความสุขแบบสั้นๆ หรือแบบยาวๆ อยู่ที่เราเลือก”
ในระยะหลังๆ มานี้ เรามักจะได้ยินเรื่องราวของค่าจ้างมากมาย เนื่องจากนโยบายของภาครัฐที่เขาได้หาเสียงไว้ ก็เลยทำให้มีประเด็นเรื่องนี้คุยกันไปต่างๆ นานา พอนึกถึงเรื่องเงินแล้ว ผมก็มานั่งนิ่งๆ แล้วคิดว่า จริงๆ แล้วคนเราทำงานไปเพื่ออะไรกันแน่ อ่านเพิ่มเติม “คุณทำงานเพื่อเงิน หรือเพื่ออะไร”
วันเวลาในชีวิตของเรานั้นมันผ่านไปแล้ว ก็ไปลับ ไม่มีทางที่จะเรียกให้มันย้อนกลับมาได้เลย คนบางคนใช้เวลาอย่างไร้ค่า ปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์ และไม่มีมูลค่าเพิ่มใดๆ ให้กับชีวิตของตนเอง เพียงแค่ต้องการความสบายเท่านั้น บางคนวันนี้สบาย ไม่ต้องทำอะไรมากมาย แต่กลับต้องมาลำบากในบั้นปลาย แล้วก็มานั่งบ่นว่า “รู้แบบนี้ขยันไว้ก็ดี” คนที่พูดแบบนี้ แสดงว่ามีความเสียดายวันเวลาที่ผ่านไป แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถที่จะย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้เลย อ่านเพิ่มเติม “คุณเสียดายอะไรบ้างในชีวิตที่ผ่านมา”
วันนี้ขอเอาสิ่งที่ผมได้อ่านจาก Talent Management blog ของ Sean Conrad ที่เขาเขียนในเรื่องของ 7 เหตุผลที่ทำให้คนเรามีนิสัยผลัดวันประกันพรุ่ง แล้วก็เป็นผลทำให้การทำงานของเราแทนที่จะเสร็จก่อนเวลา กลับกลายเป็นไม่ทันเวลา หรือต้องมาเร่งๆ เอาวันที่ใกล้ส่งงาน ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อชีวิตการทำงานของเราเลย แต่ก็แปลกนะครับ คนเราส่วนใหญ่กลับชอบที่จะเลื่อนวัน และผลัดวันออกไปก่อน ถ้างานยังไม่รีบ เหมือนกับว่าเรารักที่จะสบายไว้ก่อน แล้วค่อยมาลำบากทีหลัง อ่านเพิ่มเติม “7 เหตุผลที่คนเราผลัดวันประกันพรุ่ง”
ผมเชื่อว่าท่านผู้อ่านหลายท่านน่าจะเคยได้ยินประโยคหัวเรื่องของผมในวันนี้ ไม่ว่าจะมีการอบรมกันในเรื่องของการทำงานเป็นทีม การสร้างแรงจูงใจให้พนักงาน หรือภาวะผู้นำ ฯลฯ จะต้องมีแนวคิดของนักจิตวิทยาคนนี้มาเล่าให้ฟังกันเสมอ แนวคิดนี้เป็นของ Thomas A Harris ซึ่งมีแนวคิดในการมองตนและมองคนอื่นดังนี้
แนวคิดนี้เรียกว่า 4 life positions ครับมีดังนี้ครับ
ประเด็นก็คือ พอพูดถึงคำว่า I’m OK, and You’re OK ขึ้นมาแล้ว ทุกคนจะคิดว่าตนเองมีความเชื่อแบบนี้แน่นอน แต่ในทางปฏิบัติเป็นแบบนี้จริงๆ หรือไม่นั้น ก็อีกเรื่องนะครับ
ผมเคยเห็นหัวหน้างานหลายคนที่เวลาเข้าอบรมเรื่องนี้แล้ว ต่างก็ตอบอย่างชัดเจนว่า เขาเป็นคนที่มองคนอื่นดี และมองตนเองดี ก็คือเข้าข่าย I’m OK and You’re OK
แต่พอถึงเวลาทำงานจริงๆ ก็มักจะทำตัวยกตนข่มท่าน พยายามที่จะแสดงให้คนอื่นเห็นว่าตนเองเก่งกว่าในทุกเรื่อง โดยคุยโวโอ้อวดว่าตนเองมีความสามารถในการทำงาน มีประสบการณ์ในการทำงานนี้มามากมาย ทั้งนี้ก็เพื่อที่จะสร้างความน่าเชื่อถือให้กับทีมงานของตนเอง
แต่ในขณะเดียวกัน ก็มองลูกทีมตัวเองว่าเป็นคนที่ไม่เอาไหน เรื่องงานก็ยังทำได้ไม่เต็มที่ เรื่องพฤติกรรมก็ยังต้องปรังปรุงอีกมาก และมักจะคิดเสมอว่า ทำไมไม่เอาอย่างตนเองที่ทำงานดีมาตลอด
ผมคิดว่าสังคมของเราส่วนใหญ่จะสอนให้เราคิดแบบว่า I’m OK but you’re not OK มาตลอด ตั้งแต่วัยเรียนแล้ว ก็จะมีการแข่งขันกันในการสอบเข้า คนที่สอบเข้าได้ ก็คิดว่าตนเองเป็นคนเก่ง และมองคนที่สอบไม่ได้ว่าสู้ตนเองไม่ได้ และมีความภูมิใจในตนเองมากขึ้นเรื่อง จนสุดท้ายกลายเป็นความยึดติด และมองคนอื่นด้อยกว่าตนเองตลอดเวลา
ไม่ใช่แค่เรื่องเรียนหนังสือเท่านั้น การทำงานก็เช่นกัน จะต้องมีผู้แพ้ ผู้ชนะ อยู่ตลอดเวลา สังเกตได้เวลาที่เราคุยกันในที่ประชุม หรือคุยกันในหมู่เพื่อนๆ ด้วยกัน เราจะต้องมีการคุยข่มกันเอง ว่าฉันรู้เรื่องนี้มาแล้ว อีกคนก็จะบอกว่าฉันรู้มามากกว่าเธออีก อีกคนก็จะสำทับว่า ฉันต่างหากที่ได้เคยลองทำมันมากะมือ พวกเธอจะไปรู้อะไร จากนั้นก็จะเงียบไป และเริ่มเปลี่ยนเรื่องคุย พอเปลี่ยนเรื่องได้สักพัก ก็จะเข้าสู่วงจรเดิมอีกครับ
นี่คือการที่คนเราคิดแบบ I’m OK but you’re not OK แบบเต็มๆ เลยครับ
แล้วท่านเองล่ะครับมีแนวคิดแบบไหนในใจครับ ก็อยากให้ทุกคนเปลี่ยนมาเป็น I’m OK and you’re OK กันให้หมด โลกนี้จะได้มีแต่ความสงบสุข (ฝันกลางวันอีกแล้วเรา)
ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร: Think People Consulting
