หนังสือดี อีกเล่มที่นักบริหารทรัพยากรบุคคลควรอ่าน

วันนี้ขอเอาหนังสือที่เขียนโดยนักเขียนซีไรท์ และเป็นศิลปินแห่งชาติ มาแนะนำกันนะครับ ชื่อหนังสือว่า เรื่องเล่าแบรนด์ (ของผม) ของคุณชาติ กอบจิตติ (ขออนุญาตเรียกอาชาติ เพราะคุณอารู้จักกับคุณพ่อของผมอย่างดี แต่ผมไม่รู้จักคุณอาเป็นการส่วนตัว) ซึ่งเพิ่งออกวางขายช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมานี้เอง หลายท่านอาจจะสงสัยว่า หนังสือเล่มนี้เกี่ยวอะไรกับเพจการบริหารบุคคลแบบนี้ ถ้าท่านได้อ่านดูแล้ว ผมเชื่อว่า จะตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า มันเกี่ยว และเกี่ยวมากด้วยครับ

ผมอ่านหนังสือเล่มนี้รวดเดียวจบ พร้อมกับความรู้สึกว่า นักเขียนนิยายรางวัลซีไรท์ แต่สามารถเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับการบริหารจัดการ ทั้งด้านการตลาด แบรนด์ และการบริหารทรัพยากรบุคคลได้อย่างเห็นภาพดีทีเดียว และเขียนมาจากประสบการณ์ตรง ซึ่งอ่านจบแล้ว ให้ความรู้สึกว่า เราสามารถนำเอาประสบการณ์ที่คุณอาชาติ เล่าให้อ่านนั้น มาประยุกต์ และประกอบการทำงานของเราได้ดีมากๆ

ผมอ่านหนังสือเล่มแรกของคุณอาชาติ เมื่อสมัยเรียนมัธยม ตอนนั้น บอกตามตรงว่าไม่รู้จัก แต่คุณครูภาษาไทยแนะนำให้อ่าน ว่าเป็นหนังสือที่ดี ให้ลองอ่านดู ผมก็ไปหาซื้อมาอ่าน จำได้ว่า เล่มแรกที่อ่านก็คือ คำพิพากษา จากนั้นก็ติดตามอ่านมาตลอด จนมาถึงเล่มล่าสุดนี้

ผมขออนุญาตหยิบยกข้อเขียนที่เกี่ยวกับวิธีการบริหารคนในร้านของคุณอาชาติ ที่ได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้มาให้อ่านพอสังเขปนะครับ มาจากตอนที่ 12 หน้า 74

 

“วิธีจัดทัพของผม ผมเลือกคนดีก่อนเป็นอันดับแรก คนดี คนซื่อสัตย์ คนที่อยู่กับเรา คนที่เราไว้วางใจได้

เก่งหรือไม่เก่ง ยังไม่ใช่เรื่องสำคัญ

คนเก่งนั้นถ้าเป็นคนไม่ดี ความเก่งของเขาก็จะเป็นอันตรายต่อเรา ถ้าเราเก่งสู้เขาไม่ได้ จับเขาไม่ได้ ไล่เขาไม่ทัน ถ้าเขาเป็นคนไม่ดี เขาก็จะใช้ความเก่งนั้นมาบั่นทอนองค์กรของเราได้ ซึ่งเป็นอันตรายมากกว่าคนดีแต่ไม่เก่ง

ส่วนคนดี เราสอนให้เขาเก่งได้ ถึงแม้จะไม่ได้เก่งอะไรนักหนา แค่ทำงานในหน้าที่ให้ลุล่วงสมบูรณ์ได้โดยไม่บกพร่องก็คือว่าเก่งแล้ว

สำหรับคนที่เก่งด้วยดีด้วยนั้น ใครได้ไปเป็นผู้ร่วมงานด้วยก็คือว่าโชคดี การงานสำเร็จลุล่วงแล้ว ก็จงปูนบำเหน็จเขาให้จงหนัก”

อ่านแล้วนี่ก็คือแนวทางในการในการบริหารคนที่เรียกว่าถูกต้องตามหลักการ แต่อาชาติเรียนรู้จากประสบการณ์และนำมาถ่ายทอดให้เราได้อ่านกันโดยไม่ได้ผิดไปจากหลักการบริหารคนเลย

 

อีกบทหนึ่งที่ผมอ่านแล้วชอบมาก ก็คือ ตอนที่ 34 หน้า 174 อาชาติแกเขียนไว้ว่า

“เรา-ในฐานะเจ้าของกิจการเล็กๆ เราจะยอมให้ลูกน้องขึ้นมาขี่ข้างบนเราไม่ได้ ไม่ว่ากรณีใดๆ ยกเว้นว่าลูกน้องคนนั้นเป็นสามีเรา หรือภรรยาเรา ถ้าลูกน้องโดยทั่วไปแล้ว อย่าให้ใครขึ้นมาขี่เราได้เป็นอันขาด

เรื่องมันจะยุ่ง ถ้าเขารู้ว่าขาดเขาเสียคนหนึ่ง กิจการของเราจะไปไม่ได้ ถึงตอนนั้นเขาจะขึ้นขี่เรา เพราะเขากุมกิจการของเราอยู่ในกำมือของเขา ข้อต่อรองจะตามมา

เมื่อใดที่เราถูกกำหนดได้โดยคนที่เราปกครองอยู่ ทั้งๆ ที่เราเป็นเจ้าของกิจการ เป็นคนหาเงินมาเลี้ยงพวกเขา (ตามค่าแรงที่กฎหมายกำหนด) ให้ระลึกไว้เสมอว่า

ความฉิบหายกำลังมาเยือน”

 

อ่านแล้วรู้สึกได้เลยว่า องค์รกรขนาดใหญ่เองก็มีโอกาสพบเจอกับปัญหาแบบนี้ด้วยเช่นกัน ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นองค์กรขนาดเล็กๆ

นอกจากนี้ คุณอาชาติ ยังให้แนวทางในการบริหารจัดการการตลาด การทำการตลาดแบบออนไลน์ เช่น ผ่านเฟซบุ๊ค การจัดการเรื่องการผลิต การขนส่ง บทที่สนุกอีกบทก็คือ เรื่องราวของการเมืองในองค์กร และรวมไปถึงการบริหารทรัพยากรบุคคล

ผมคิดว่าหนังสือเล่มนี้ถือเป็นตำราในการบริหารจัดการได้อีกเล่ม เพียงแต่เป็นตำราที่ถ่ายทอดจากประสบการณ์จริง ที่อาชาติได้เรียนรู้ผ่านการลงมือทำจริง ผ่านปัญหาจริง ผ่านการแก้ไขปัญหาจริงๆ แล้วเอามาเล่าผ่านตัวหนังสือให้ได้อ่านกัน

ยืนยันว่า อ่านแล้วได้ทั้งความสนุก ขำขัน เห็นใจ ได้แรงบันดาลใจ ได้ความรู้ รวมทั้งได้ประสบการณ์ที่ดี เพื่อนำเอามาประยุกต์ใช้ในการทำงานของเราได้อีกมากมายครับ

ผมไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรจากหนังสือเล่มนี้นะครับ แต่อ่านแล้วอดใจไม่ได้ว่า อยากให้ท่านผู้อ่านได้อ่านด้วย เพราะสนุกจริงๆ ครับ

ลองหาซื้อมาอ่านดูกันนะครับ

One thought on “หนังสือดี อีกเล่มที่นักบริหารทรัพยากรบุคคลควรอ่าน

Add yours

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: