ก็ยังมีผู้จัดการที่มองว่า การบริหารคนเป็นเรื่องของฝ่ายบุคคล ไม่ใช่หน้าที่ของผู้จัดการ

เรื่องของการบริหารคนในองค์กรในยุคนี้ ความเชื่อต่างๆ ที่เคยปรากฏในอดีต ก็เริ่มที่จะหายไป และปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ผู้จัดการสายงานต่างก็เริ่มเข้าใจดีว่า การบริหารพนักงานที่อยู่ในการควบคุมของตนเองนั้น เป็นหน้าที่ของผู้จัดการเอง ไม่ใช่หน้าที่ของฝ่ายบุคคลโดยตรง

แต่ก็ยังปรากฏให้เห็นในยุคนี้อีกเช่นกันว่า ผู้จัดการในอีกหลายองค์กร ที่ยังมองว่า การบริหารคนต้องเป็นหน้าที่ของฝ่ายบุคคล มิเช่นนั้น จะจ้างฝ่ายบุคคลมาทำอะไร

ประเด็นเกิดขึ้นเมื่อผู้นำองค์กรสอบถามผู้บริหารแต่ละฝ่ายว่า มีการวางแผนพัฒนาพนักงานในฝ่ายอย่างไรบ้าง มีการพัฒนาสายอาชีพของพนักงานอย่างไร และพอจะบอกได้หรือไม่ว่า ใครที่จะขึ้นมาแทนผู้บริหารที่กำลังจะเกษียณอายุในอีก 1 ปีข้างหน้า

คำตอบที่ได้จากผู้จัดการแต่ละฝ่ายก็คือ “ความเงียบ” เงียบแบบว่า ไม่มีใครที่สามารถตอบได้

สุดท้ายก็มีผู้บริหารฝ่ายหนึ่งตอบเสียงดังในที่ประชุมว่า

“หน้าที่พวกผมก็คือทำงานตามที่ได้รับมอบหมายมาให้สำเร็จ ไม่ได้มีหน้าที่มาพัฒนาพนักงาน และก็ไม่ได้มีหน้าที่มาบอกว่าใครต้องพัฒนาอะไรบ้าง นั่นมันหน้าที่ของฝ่ายบุคคลไม่ใช่หรือไง?!!!”

ท่านผู้อ่านคิดอย่างไรครับ

ฝ่ายบุคคลของที่นี่มีการวางแผนเส้นทางสายอาชีพของพนักงานไว้ให้ มีเกณฑ์ในการเลื่อนตำแหน่งไว้ให้ รวมทั้งมีเครื่องมือช่วยในการพิจารณาว่าพนักงานแต่ละคนนั้นจะต้องได้รับการพัฒนาในเรื่องอะไรบ้าง แต่เครื่องมือเหล่านั้นจะต้องอาศัยผู้จัดการ ซึ่งเป็นหัวหน้าโดยตรงของพนักงานเป็นคนวิเคราะห์และบอกให้ฝ่ายบุคคลทราบ เพื่อที่จะได้ไปดำเนินการต่อในเรื่องของการจัดหาวิทยากร และเครื่องมือ และวิธีการพัฒนาพนักงานที่เหมาะสมมากขึ้น

แต่กลับไม่มีผู้จัดการคนไหนสนใจนำเอาเครื่องมือเหล่านี้ไปใช้งาน อีกทั้งพอถึงเวลาที่จะเลื่อนตำแหน่งให้พนักงาน กลับมีเวลาที่จะพิจารณาเสนอชื่อเลื่อนตำแหน่งลูกน้องตนเองกันให้ควั่ก โดยที่ยังเคยคิดที่จะพัฒนาพนักงานกันเลย

ในการบริหารคนในยุคนี้และต่อเนื่องอนาคตนั้น ฝ่ายบุคคลจะทำหน้าที่ในการวางทิศทาง และกรอบในการพัฒนา ไม่ว่าจะเป็น Reskill หรือ upskill โดยจะเป็นคนกำหนดเครื่องมือ วิธีการในการพัฒนา ฯลฯ

โดยที่ผู้จัดการจะต้องเป็นผู้เอาเครื่องมือเหล่านี้ไปใช้ และจะต้องเป็นคนที่วิเคราะห์ลูกน้องตนเองให้ออกให้ได้ว่า พนักงานคนไหนที่ต้องพัฒนาอะไร ใครมีจุดแข็งอะไรที่สามารถต่อยอด ใครมีจุดอ่อนอะไรที่ต้องพัฒนาปรับปรุง สิ่งเหล่านี้ ฝ่ายบุคคลไม่สามารถที่จะทราบได้เลย เพราะเขาไม่ได้เป็นคนสั่งการ มอบหมาย ควบคุมงาน และดูแลพนักงานคนนั้นโดยตรง

ดังนั้น การบริหารคนที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด จะต้องอาศัยผู้จัดการที่จะต้องทำหน้าที่วิเคราะห์ลูกน้องของตนเอง อีกทั้งยังต้องมีการวางแผนพัฒนาลูกน้องของตนเองแต่ละคนด้วยเช่นกัน ใครอยากโตไปไหน ก็ต้องวางแผนพัฒนากันก่อน แล้วค่อยเสนอเลื่อนตำแหน่งตามเกณฑ์ที่กำหนด

ไม่ใช่อยากเลื่อนตำแหน่งให้ แต่ไม่เคยคิดที่จะวางแผนพัฒนาพนักงาน

แบบนี้ก็คงเลื่อนตำแหน่งให้ไม่ได้ เพราะไม่เข้าเกณฑ์อะไรที่กำหนดไว้เลย

และสุดท้ายก็จะเกิดปัญหาขาดผู้สืบทอดตำแหน่งที่เหมาะสมตามมา เพราะไม่เคยวางแผนพัฒนาใครล่วงหน้าไว้ นั่นเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: