นายจ้างดิ้นรนอยู่รอด แต่ก็ต้องไม่ลืมพนักงานเช่นกัน

ช่วงนี้มีข่าวเรื่องของการเลิกกิจการ การปรับปรุงกิจการ การควบรวม การขายกิจการ ฯลฯ กันมากมาย บ้างก็เลิกด้วยความจำเป็นเพราะประสบกับภาวะขาดทุนจริงๆ พยายามแล้วแต่ก็ไม่สามารถที่จะกลับคืนขึ้นมาได้ แต่บางองค์กรกลับเลิกด้วยเหตุผลซ่อนเร้น สุดท้ายก็เพื่อที่จะหาเหตุที่จะลดพนักงานและพยายามที่จะไม่ให้มีค่าใช้จ่ายในการเลิกจ้างพนักงานมากจนเกินไป

หรือพูดกันให้ง่ายก็คือ อยากให้ธุรกิจอยู่รอดปลอดภัย แต่พนักงานที่เคยอยู่ช่วยทำงานให้กับองค์กรมาด้วยกันนั้น ไม่ต้องไปสนใจอีกต่อไป พยายามที่จะให้พนักงานออกจากองค์กรไปไม่ว่าด้วยวิธีการใดก็ตาม

บางแห่ง ก็พยายามที่จะไม่ขึ้นเงินเดือนให้พนักงาน ไม่จ่ายโบนัสให้กับพนักงาน โดยให้เหตุผลว่า องค์กรประสบกับภาวะขาดทุน แต่พนักงานกลับรู้สึกว่ามีความขัดแย้งกับสิ่งที่ผู้บริหารพูด ก็คือ ปากบอกว่าขาดทุน แต่กลับเห็นผู้บริหารซื้อสินทรัพย์ ซื้อเครื่องจักร และยังมีเงินลงทุนอีกมากมาย แต่กลับไม่มีเงินที่จะขึ้นเงินเดือน และให้โบนัสพนักงาน

ข้อเท็จจริงเป็นอย่างใดบ้าง เราเองคงจะไม่สามารถรู้ได้ นอกจากข้อมูลของผู้บริหารที่มีอยู่ในมือ และอยู่ที่ว่าผู้บริหารจะแจ้งพนักงานอย่างตรงไปตรงมาหรือไม่

สำหรับผู้บริหารองค์กร (ในฐานะที่ผมเองก็เคยบริหารองค์กร และบริหารอยู่) เราเองต้องการความสำเร็จขององค์กร แต่เราไม่สามารถทำงานคนเดียวได้ ก็เลยต้องจ้างพนักงานเข้ามาทำงานให้เรา เพื่อให้ส่งมอบผลงานที่ดีให้กับเรา แล้วเราเองก็จ่ายค่าตอบแทนให้กับพนักงานในรูปแบบเงินเดือนค่าจ้าง และสวัสดิการ

ยิ่งธุรกิจต้องการการเติบโตมากขึ้น ต้องการความยั่งยืน เราก็ยิ่งต้องลงทุนในการพัฒนาพนักงานเพื่อให้เขาเก่งขึ้น และสามารถที่จะทำงานให้กับองค์กรของเราได้ ตามที่ผู้บริหารคาดหวัง และแน่นอนว่า เมื่อพนักงานทำผลงานได้ดี องค์กรเองก็ควรจะต้องตอบแทนผลงานแก่พนักงานอย่างเป็นธรรมเช่นกัน ทั้งนี้ก็เพื่อให้พนักงานรู้สึกว่า ทำงานที่นี่แล้ว ได้รับทั้งค่าตอบแทนที่เหมาะสม และได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เป็นองค์กรที่เหมาะสมที่เขาจะฝากชีวิตไว้

แต่ผู้บริหารบางองค์กรกลับทำในสิ่งตรงกันข้าม ก็คือ พยายามที่จะรีดทั้งแรงกาย แรงใจ รีดทุกอย่างจากพนักงาน โดยแรกๆ ก็ตอบแทนดี แต่พออยู่ไปนานๆ กลับไม่ให้ความสนใจพนักงาน พยายามที่จะเอารัดเอาเปรียบพนักงานมากขึ้นเรื่อยๆ มองพนักงานว่าเป็นแค่เพียงแรงงานที่มาทำงานให้ ถ้ามีโอกาสที่จะไม่ขึ้นเงินเดือนให้ก็ฉวยโอกาสนั้นในทันที บางแห่งก็อ้างว่าบริษัทขาดทุน และไม่มีโบนัสให้พนักงาน แต่ผู้บริหารกลับร่ำรวยและมีเงินใช้อย่างเหลือเฟือ

ถ้าองค์กรบริหารในลักษณะนี้ต่อไปเรื่อยๆ สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือ

  • พนักงานขาดแรงจูงใจในการทำงาน ทำงานให้เต็มที่แต่กลับถูกเอาเปรียบ เมื่อพนักงานรู้ว่า บริษัทปฏิบัติต่อพนักงานอย่างไม่เหมาะสม พนักงานเองก็จะเริ่มที่จะไม่ใส่ใจงานของตนเองเช่นกัน

 

  • คนเก่งไม่เหลือ คนเก่งๆ ที่ทำงานให้องค์กร ก็เริ่มที่จะลาออกจากองค์กรไป เพราะรู้ว่า ทำไปก็เท่านั้น ไม่ได้รับการปฏิบัติที่เป็นธรรม

 

  • พนักงานอยู่แต่ตัว แต่ไม่มีใจทำงานให้ พนักงานที่มีผลงานปกติ ก็จะทำงานแบบขอไปที ทำงานเพื่อที่จะได้รับเงินเดือนเท่าที่บริษัทให้ จะไม่คิดทำอะไรมากไปกว่าที่ทำอยู่อีกต่อไป อยู่แต่ตัว แต่ไร้หัวใจให้กับองค์กร

แต่เมื่อเป็นแบบนี้ไปนานๆ เข้า สิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมาก็คือ องค์กรจะกลายเป็นไร้ผลงาน ไร้ประสิทธิภาพ ไร้อนาคต เพราะคนที่สร้างผลงาน สร้างประสิทธิภาพ และสร้างอนาคตให้องค์กรนั้น หมดใจกับองค์กรแห่งนี้ไปนานแล้ว

นี่คือสิ่งที่ผู้บริหารระดับสูง และเจ้าของธุรกิจควรจะตระหนักถึงความสำคัญของทรัพยากรบุคคลไว้ให้มาก ถ้าท่านให้ความสำคัญกับคน คนก็จะให้ความสำคัญกับท่าน ในทางตรงกันข้าม ถ้าท่านไม่ให้ความสำคัญคน พยายามที่จะเอาเปรียบคนด้วยวิธีการต่างๆ พนักงานก็จะไม่ให้ความสำคัญกับท่าน และพยายามจะเอาเปรียบท่านด้วยเช่นกัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: