นิทานสอนใจ น้ำมีรูปร่างอย่างไร

วันศุกร์ เช่นเคยนะครับ ผมนำนิทานดีๆ มาให้อ่านกันครับ เรื่องราววันนี้มาจากหนังสือเล่มเดิมครับ How to design your life เขียนโดย Wen Dao ครับ ลองอ่านดูนะครับ หวังว่าจะได้รับข้อคิดดีๆ จากนิทานเรื่องนี้ครับ

มีชายคนหนึ่งที่น่าเวทนามาก เพราะทำอะไรก็ไม่สำเร็จ จึงมีคนแนะนำให้เขาไปขอคำแนะนำจากผู้รู้ เขาจึงไปหาผู้รู้ และเล่าเรื่องราว และปัญหาของตัวเองให้ฟัง ผู้รู้นิ่งคิดไปนานจึงเอ่ยปากถามผู้ชายคนนั้นว่า

“น้ำมีรูปร่างอย่างไร”

ชายคนนั้นส่ายหน้าตอบว่า “น้ำมีรูปร่างเสียที่ไหนกัน” ผู้รู้ไม่ตอบแต่เทน้ำลงไปในแก้ว

ชายคนนั้นกระจ่างในทันใด “ผมรู้แล้วน้ำมีรูปร่างเหมือนแก้วน้ำ”

ท่านผู้รู้ไม่พูดอะไรต่อ แต่ยกแก้วน้ำเทน้ำลงในแจกันข้างๆตัว ชายคนนั้นกระจ่างขึ้นในทันทีว่า

“ผมเข้าใจแล้ว ท่านใช้น้ำเพื่อจะบอกให้ผมรู้ว่าทุกแห่งหนในสังคมต่างก็มีกฎเกณฑ์ของมันเองเหมือนกับภาชนะที่ใส่น้ำ เราก็ควรจะทำตัวเหมือนน้ำ เมื่อถูกใส่ลงไปในภาชนะใด เราก็ต้องทำตัวให้เหมือนภาชนะนั้น ความหมายของท่านก็คือ ผมต้องปรับตัวให้เข้ากับสังคมใช่หรือไม่”

ท่านผู้รู้พยักหน้ายอมรับจากนั้น ค่อยๆ ยกแจกันขึ้นเทน้ำลงในกระถางต้นไม้ที่มีดินอยู่เต็มกระถาง น้ำค่อยค่อยซึมลงดินหายไปหมด ผู้รู้ก้มลงหยิบดินมาหยิบมือหนึ่งถามว่า

“ดูสิน้ำซึมหายไปหมดแล้ว”

ชายคนนั้นนิ่งคิดไปนานมากสุดท้ายพูดขึ้นด้วยความดีใจว่า

“ชีวิตคนเราก็เหมือนกับน้ำ หากอยู่กับสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบใจมากๆ จนเกินกว่าที่ร่างกายจะรับไหว ก็จะหายตัวไปอย่างรวดเร็วเหมือนสูญเสียความเป็นตัวเอง”

“เช่นนั้นแหละ” ผู้รู้พยักหน้ายอมรับ สักครู่ก็พูดว่า “แต่ก็ไม่ใช่เสียทั้งหมด” พูดจบก็เดินออกจากประตูไปชายผู้นั้นเร่งเดินตามหลัง

ใต้ชายคาผู้รู้ ก้มลงและใช้มือลูบไปมาบนขั้นบันไดสักพัก ก็หยุด ชายผู้นั้นจึงยื่นมือไปลูบที่จุดเดียวกันบ้าง เขารู้สึกว่ามันบุ๋มลงไป เขาไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่ารอยบุ๋มบนขั้นบันไดที่เรียบมันซ่อนความนัยอะไรไว้

ผู้รู้พูดขึ้นมาว่า “ทุกครั้งที่ฝนตก น้ำฝนก็จะไหลลงมาจากชายคาไม่หยุด รอยบุ๋มนี่ก็คือผลที่เกิดจากน้ำที่หยดลงมาโดน”

ชายผู้นี้กระจ่างในที่สุด

“มนุษย์ทุกคนบนโลกใบนี้มักถูกใส่ลงในภาชนะแบบต่างๆ อยู่เสมอ ฉะนั้นคนเราต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัวให้ดั่งน้ำ แต่หากภายในภาชนะมีสิ่งสกปรกเจือปนอยู่มากจนเกินกว่าที่น้ำจะรับไหว น้ำก็จะถูกกลืนหายไปเช่นเดียวกับคนที่มัวแต่ปรับตัวให้เข้ากับสังคม เดินตามคนอื่น จนลืมความเป็นตัวเอง สุดท้าย ตัวเองก็จะหายไปจากสังคมนั้น”

“การเป็นคนก็เหมือนกับหยดน้ำเล็กๆ ที่มีความพยายามอย่างไม่ยอมแพ้ที่จะเปลี่ยนก้อนหินที่แข็งแกร่งให้ได้ ความสม่ำเสมอของหยดน้ำที่กระทบก้อนหิน ก็สามารถทำให้ก้อนหินบุ๋มลงไปได้ เช่นเดียวกับความพยายามอย่างสม่ำเสมอของคนเรา แล้ววันหนึ่งเราก็จะสามารถจะประสบความสำเร็จในชีวิตของเราได้เช่นกัน”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: