อยู่ทำงาน ไม่คิดลาออก แต่ไม่สร้างผลงาน ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ได้

ได้รับคำถามมาจากท่านผู้อ่านว่า “พนักงานที่บริษัทส่วนหนึ่งเป็นพนักงานที่ทำงานกับบริษัทมานาน เวลาไปถาม ก็ตอบว่า รักบริษัทมาก ไม่คิดจะออกไปไหน อยากทำงานที่นี่ แต่พนักงานกลุ่มนี้กลับเป็นพนักงานที่ไม่เคยสร้างผลงานที่ดีให้กับบริษัทเลย มีแต่วันๆ เดินไปเดินมา ไม่ทำงาน อีกทั้งยังเป็นผู้นำในการก่อการในสิ่งที่ไม่ดีจนทำให้ผู้บริหารต้องปวดหัวมาหลายครั้ง ตอนนี้ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร”

ซึ่งจากคำถามที่ถามมา ผมก็ให้คำตอบไปทั้งในแง่ของมาตรการแบบไม้อ่อน และไม้แข็ง ว่ากันไปตามกฎหมาย ฯลฯ

ประเด็นที่น่าสนใจก็คือ ทำไมถึงมีพนักงานแบบนี้อยู่ในองค์กรแบบนี้ได้ และไม่ได้อยู่สั้นๆ ด้วยนะครับ อยู่ยาวมาก อีกทั้งผู้บริหารเองก็ไม่กล้าจะทำอะไรพนักงานกลุ่มนี้อีก

สาเหตุที่ได้มาจากการวิเคราะห์กรณีนี้ก็คือ

  • ผู้บริหารไม่เอาจริงเอาจัง ผู้บริหารรู้ว่าพนักงานไม่มีผลงาน แต่ก็ไม่มีมาตรการอะไร รู้ว่าพนักงานมีพฤติกรรมที่ไม่ดี แต่ก็ไม่มีมาตรการใดๆ อีกเช่นกัน แถมเวลาขึ้นเงินเดือน และได้โบนัส ก็ได้พอๆ กับพนักงานที่ทำงานจริงจัง พอเจอแบบนี้เข้า พนักงานกลุ่มนี้ก็เรียนรู้แล้วล่ะครับว่า นายไม่กล้าทำอะไรเขาแน่นอน เขาก็ยิ่งได้ใจมากขึ้น

 

  • ขาดระบบเรื่องการพิจารณาผลงาน สาเหตุอีกประการหนึ่งก็คือ ขาดระบบประเมินผลงานแบบจริงจัง เข้มงวด ตามผลงานและพฤติกรรมที่ควรจะเป็น ผลก็เลยทำให้ใครจะประเมินอย่างไรก็ได้ ไม่มีระบบ ก็ยิ่งทำให้ผู้จัดการไม่กล้าที่จะประเมินพนักงานกลุ่มนี้แบบตรงไปตรงมา เพราะกลัวว่า ถ้าประเมินตรงไปตรงมาแล้ว จะก่อให้เกิดผลเสียตามมากับการทำงานในฝ่ายของตนเอง สุดท้ายพนักงานกลุ่มนี้ก็สบาย และได้ใจต่อไป

 

  • ไม่มีใครกล้าลงโทษจริงๆ ฝ่ายบุคคลพยายามจะแจ้งผู้บริหารว่า เราต้องลงโทษ อาจจะทางอ้อม ก็คือ ให้มีผลกับผลงานประจำปีไป เพื่อให้ได้รางวัลผลงานที่น้อยที่สุด หรือไม่ได้รางวัลผลงานเลย เพื่อเป็นการบอกพนักงานกลุ่มนี้ว่า ถ้าปีหน้าไม่ปรับปรุงตัวเอง ก็จะเป็นแบบนี้ต่อไป แต่พอเรื่องไปถึงมือผู้บริหาร ผู้บริหารก็ไม่กล้าที่จะฟังธงลงมาว่าควรจะทำอย่างไร สุดท้ายก็แทงเรื่องกลับลงมาว่า อย่าไปทำอะไรแบบนั้นเลยเดี๋ยวจะมีปัญหามากขึ้นไปอีก

พอบริษัทไม่มีมาตรการกับพนักงานกลุ่มนี้ มันก็เลยทำให้พนักงานกลุ่มนี้ยิ่งได้ใจ ยิ่งสร้างปัญหาให้กับบริษัทมากขึ้นเรื่อยๆ พนักงานมือดี ที่ตั้งใจทำงาน พอมาเจอเข้ากับกรณีแบบนี้ ต่างก็ถอดใจ และลาออกจากองค์กรไปหมด เพราะคิดว่าองค์กรนี้ผู้บริหารไม่มีภาวะผู้นำ อีกทั้งระบบก็ไม่เด็ดขาด แบบนี้อยู่ไปก็ไม่มีความก้าวหน้าแน่นอน

ผลกระทบทางลบตามมากันอีกมากมายครับ ฝ่ายผู้อ่านเคยเจอกับกรณีแบบนี้บ้างหรือไม่ครับ

สุดท้ายสำหรับองค์กรนี้ ผมพบว่า เป็นที่ผู้บริหารระดับสูงเองไม่กล้าที่จะตัดสินใจ กลัว และตัวผู้บริหารเองก็มีวาระในการดำรงตำแหน่งแค่เพียง 2 ปีเท่านั้น ก็เลยไม่อยากจะสร้างอะไรที่มันทำให้พนักงานรู้สึกไม่ดี ดังนั้นระยะเวลา 2 ปีที่ผู้บริหารอยู่ ก็จะพยายามเอาใจพนักงาน ไม่ว่าพนักงานคนนั้นจะทำผิดแค่ไหน ก็ไม่มีมาตรการอะไรออกมาเลย

ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ผมว่าบริษัทน่าจะอยู่ไม่ได้แน่นอน

ดังนั้นในการบริหารทรัพยากรบุคคล ฝ่ายบุคคล และผู้บริหารจะต้องมีจิตใจที่มองไปทางด้านผลงาน และความถูกต้องมากกว่าความถูกใจ อีกทั้งการบริหารจัดการจะต้องเป็นธรรมบนพื้นฐานของผลงานที่ได้ และถ้าพนักงานทำผิด ก็ควรจะมีการลงโทษตามระเบียบที่กำหนดไว้ เพื่อให้ระบียบมีความศักดิ์สิทธิ์ และใช้เป็นมาตรการสำหรับพนักงานที่มีปัญหาได้อย่างดี

ส่วนพนักงานที่มีผลงานดี พฤติกรรมดี ก็ให้มีระบบการให้รางวัลผลงานที่ดี ทั้งรางวัลที่จับต้องได้ และจับต้องไม่ได้

สุดท้ายแล้วเรื่องราวเหล่านี้จะศักดิ์สิทธิ์ได้ ก็ด้วยภาวะผู้นำของผู้บริหารระดับสูงขององค์กรนั่นเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: