นิทานสอนใจ ใจสับสน ทุกอย่างก็สับสน

วันนี้วันศุกร์ ผมนำเอานิทานเซนสอนใจดีๆ อีกเรื่องหนึ่งมาให้อ่านกันนะครับ ลองอ่านดูแล้วพิจารณาถึงสิ่งที่ได้จากนิทานว่า ท่านได้อะไรจากนิทานเรื่องนี้บ้าง

เด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเล่นอยู่ริมฝั่งคลอง ทันใดนั้นเขามองเห็นทองคำก้อนหนึ่งเปล่งประกายระยิบระยับอยู่กลางน้ำ เขารู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก และรีบกระโดดลงไปในน้ำเพื่อเก็บมัน

แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่สามารถที่จะเก็บทองคำก้อนนั้นได้เลย

ตอนนี้ทั่วร่างกายของเด็กหนุ่มนั้น ทั้งสกปรก และเปียกไปหมด เขาเหนื่อยล้าหมดแรง แถมยังเก็บทองคำไม่ได้

คนที่หมดหวังอย่างเขาทำได้เพียงกลับขึ้นฝั่ง แต่เมื่อผิวน้ำสงบ ทองคำก็ปรากฏให้เห็นอีกครั้ง

ชายหนุ่มคิดว่า “เนี่ยะ ทองคำอยู่ในน้ำชัดๆ แต่ทำไมถึงเก็บไม่ได้สักทีนะ เอ….ทองก้อนนั้นมันหายไปไหนแล้ว…”

เขาไม่ยอมถอดใจในเรื่องนี้ จึงกระโดดลงน้ำ เพื่อหาทองคำก้อนนั้นอีกครั้ง และครั้งนี้ก็ยังคงล้มเหลว และไม่ได้อะไรกลับมาอีกเช่นเคย

ในเวลานี้เอง พระพุทธเจ้าได้ทรงปรากฏตัวขึ้น ท่านทรงเห็นทั่วร่างกายของเด็กหนุ่มคนนี้ ทั้งเปียกและสกปรกไปหมดทั้งตัว จึงได้ตรัสถามเด็กหนุ่มว่าเกิดอะไรขึ้น

เด็กหนุ่มตอบด้วยความทุกข์ใจว่า “ผมเห็นทองคำก้อนหนึ่งอยู่ในน้ำ แต่ว่าลงไปเก็บเท่าไหร่ ก็เก็บไม่ได้สักที”

พระพุทธเจ้าทอดพระเนตรไปยังน้ำที่สงบ และแหงนมองไปที่ต้นไม้และกล่าวว่า

“หนุ่มน้อย ทองคำนั้นอยู่บนต้นไม้ ไม่ได้อยู่ในน้ำ!”

 

อ่านจบแล้วรู้สึกอย่างไรบ้างครับ เคยเป็นอย่างหนุ่มน้อยในนิทานเรื่องนี้บ้างหรือไม่ครับ ที่พยายามลงมือทำเท่าไหร่ ก็ไม่สำเร็จสักที สุดท้ายก็มารู้ว่า เราลงมือทำไปในทางที่ผิด โดยที่จิตใจของเรามัวแต่ยึดมั่นถือมั่นว่า นั่นคือสิ่งที่ถูกแล้ว

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: