นิทานสอนใจ ลองเปลี่ยนมุมมองต่อปัญหา แล้วจะแก้ปัญหาได้

วันนี้ผมเอาเรื่องราวที่เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว มาให้อ่านกันนะครับ เป็นเรื่องราวของเด็กคนหนึ่งที่สามารถแก้ไขปัญหาได้ โดยการแค่เปลี่ยนมุมมองของปัญหาใหม่ ซึ่งอาจจะเป็นการบังเอิญหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่สิ่งที่เราจะได้ข้อคิดจากนิทานเรื่องนี้ก็คือ ถ้าเราลองเปลี่ยนแง่มุม หรือมุมมองของปัญหาที่เราเห็นเสียใหม่ บางทีเราก็อาจจะสามารถแก้ไขปัญหานั้นได้อย่างง่ายดาย ลองอ่านดูนะครับ

เย็นวันหนึ่งเด็กชายปีนขึ้นไปนั่งตักผู้เป็นพ่อแล้วกระซิบว่า

“พ่อฮะเราแทบไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันเลย”

คนเป็นพ่อรักลูกมากและรู้อยู่แก่ใจว่าลูกพูดถูก เขาจึงตอบไปว่า “จริงของลูก พ่อขอโทษนะ และพ่อสัญญาว่าจะชดเชยให้ พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ ทำไมเราไม่ใช้เวลาด้วยกันทั้งวันเลยล่ะ แค่เราสองคนนะ”

เด็กชายเข้านอนด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับจินตนาการถึงวันรุ่งขึ้น เขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ทำเรื่องสนุกๆ กับพ่อ

เช้าวันรุ่งขึ้นผู้เป็นพ่อตื่นเร็วกว่าปกติ เขาอยากอ่านหนังสือพิมพ์และดื่มกาแฟก่อนที่ลูกจะตื่น ขณะที่กำลังดื่มดำกับการอ่านหนังสือพิมพ์ เขาก็ต้องแปลกใจที่จู่จู่ ลูกก็ดึงหนังสือพิมพ์ไปจากมือเขา และตะโกนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า

“พ่อฮะผมตื่นแล้ว เรามาเล่นกันเถอะ”

ถึงแม้ผู้เป็นพ่อจะตื่นเต้นและอยากใช้เวลากับลูกเต็มแก่ แต่ก็รู้สึกอยากทำกิจวัตรในยามเช้าต่ออีกหน่อย เขารีบเค้นสมอง และพบวิธีที่น่าจะได้ผล เขาคว้าตัวลูกชายมากอดเสียแน่นแล้วบอกว่า

“เกมส์แรกที่พวกเราจะเล่นคือต่อจิ๊กซอว์ เมื่อต่อเสร็จเราค่อยออกไปเล่นข้างนอกกันตลอดทั้งวัน”

ตอนที่ผู้เป็นพ่ออ่านหนังสือพิมพ์อยู่นั้น เขาเห็นโฆษณาหนึ่งมีรูปโลกขนาดใหญ่เต็มหน้ากระดาษเค้ารีบเปิดหาหน้านั้นฉีกมันออกเป็นชิ้นๆ และวางชิ้นส่วนทั้งหมดลงบนโต๊ะพร้อมกับสกอตเทปเมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วก็หันไปบอกลูกชายว่า

“พ่ออยากรู้ว่าลูกจะต่อภาพนี้ได้เร็วแค่ไหน”

เด็กน้อยลงหรือต่อภาพด้วยความกระตือรือร้น ส่วนผู้เป็นพ่อก็ดื่มด่ำกับการอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ โดยมั่นใจว่าเขาสามารถถ่วงเวลาได้สักพัก

แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา เด็กชายก็ดึงหนังสือพิมพ์ไปจากมือพ่อ แล้วป่าวประกาศด้วยความภาคภูมิใจว่า

“ผมต่อเสร็จแล้ว!”

ผู้เป็นพ่อถึงกับตกตะลึง เพราะรูปโลกที่อยู่ตรงหน้าเขาคือรูปโลกที่ถูกต่ออย่างสมบูรณ์แบบและไม่มีชิ้นส่วนไหนเลย ที่อยู่ผิดที่ผิดทางเขาเอ่ยปากถามลูกด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจระคนประหลาดใจว่าทำไมถึงต่อเสร็จเร็วขนาดนี้

เด็กชายยิ้มกว้าง แล้วตอบว่า “ง่ายจะตายครับ ตอนแรกผมต่อไม่ได้ แล้วคิดว่าจะยอมแพ้แล้ว เพราะมันยากมากแต่พอก้มลงไปเก็บชิ้นส่วนที่ทำหล่นลงพื้น ผมก็บังเอิญเงยหน้ามองขึ้นมาที่ตรงกระจกโต๊ะที่อยู่ข้างใต้ และเห็นว่าอีกด้านหนึ่งของกระดาษที่เอามาทำจิ๊กซอว์ เป็นรูปผู้ชายคนหนึ่ง ผมก็เลยคิดอะไรบางอย่างออก”

เด็กชายเล่าไปว่า “พอผมต่อรูปผู้ชายเสร็จรูปโลกก็เสร็จตามไปด้วย เห็นมั้ยครับ ง่ายมาก”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: