นิทานสอนใจ ซาลาเปาในกล่องวิเศษ

วันศุกร์กับนิทานสอนใจดี วันนี้นำเอานิทานของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา ที่เขียนไว้ในหนังสือเรื่อง ด้วยรักบันดาล…นิทานสีขาว เล่ม 3 มาให้อ่านกันนะครับ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีครอบครัวหนึ่งฐานะยากจนมาก แต่ละวันไม่มีอาหารเพียงพอให้ทุกคนรับประทาน ต้องทนอดมื้อกินมื้อตามยถากรรม แต่กระนั้นทุกคนในครอบครัวก็ไม่เคยประกอบพฤติกรรมไม่สุจริต พวกเขายอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง และมักปฏิบัติธรรมสวดมนต์ก่อนนอน รวมทั้งนั่งสมาธิเป็นประจำทุกวัน โดยพ่อแม่ของครอบครัวนี้จะอธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อของเพียงให้ลูกๆ ของพวกเขามีอาหารรับประทานพออิ่มท้องไปวันๆ เท่านั้น

วันหนึ่งขณะที่ทุกคนในครอบครัวกำลังสวดมนต์อยู่นั้น พลันก็เกิดเหตุการณ์ณ์มหัศจรรย์ขึ้น ทูตสวรรค์องค์หนึ่งปรากฎกายต่อหน้าพวกเขา และมอบกล่องวิเศษกล่องหนึ่งให้แก่ผู้เป็นพ่อ พร้อมกับบอกว่า

“นี่คือกล่องวิเศษ ในกล่องนี้จะมีซาลาเปาอยู่สองลูกให้พวกเจ้า แต่มีข้อแม้ว่า พวกเจ้าจะต้องหยิบกินเพียงวันละหนึ่งลูกเท่านั้น ส่วนอีกลูกก็ให้อยู่ในกล่องเช่นเดิม ถ้าทำดังนี้พวกเจ้าจะไม่มีวันอด และจะมีซาลาเปากินไปตลอดชีวิต”

กล่าวจบ ทูตสวรรค์ก็หายวับไป

ดังนั้นผู้เป็นพ่อจึงเปิดกล่องวิเศษออก และปฏิบัติตามคำสั่งของทูตสวรรค์อย่างเคร่งครัด โดยเขาหยิบซาลาเปาออกมาจากกล่องวิเศษเพียงลูกเดียวเท่านั้น แล้วแบ่งให้ทุกคนในครอบครัวรับประทาน ซาลาเปาในกล่องวิเศษนี้รสชาติดียิ่ง และน่าแปลกที่แม้ทุกคนจะได้รับประทานไปเพียงคนละนิดละหน่อย แต่แค่นั้นก็ทำให้พวกเขาอิ่มท้องได้ตลอดทั้งวัน

วันรุ่งขึ้นผู้เป็นพ่อก็เปิดกล่องวิเศษเพื่อกินซาลาเปาอีก ปรากฏว่ามีซาลาเปาอยู่ในกล่องวิเศษสองลูกเท่ากับเมื่อวาน เขาจึงหยิบซาลาเปาลูกหนึ่งมาแบ่งให้ทุกคนในครอบครัวรับประทานแล้วปิดฝากล่องวิเศษโดยไม่แตะต้องซาลาเปาอีกลูกเช่นเดิม

วันถัดมาซาลาเปาก็เพิ่มมาอีกลูกเช่นเดิม ผู้เป็นพ่อก็ทำทุกอย่างเหมือนเดิม เป็นเช่นนี้ไปทุกวัน ทำให้ครอบครัวนี้แม้จะไม่ได้ร่ำรวยขึ้น แต่ทุกๆ คนก็ได้กินอิ่มท้อง แลดูอ้วนท้วนสมบูรณ์ขึ้น จนเป็นที่สงสัยของชายเพื่อนบ้าน

ชายเพื่อนบ้านเฝ้าสังเกตครอบครัวยากจนนี้อยู่นาน ก็ไม่เห็นว่าครอบครัวนี้มีสินทรัพย์อะไรที่น่าจะทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น แต่คนในบ้านกลับดูสมบูรณ์พูนสุขอย่างผิดหูผิดตา ในที่สุดเมื่อเก็บความสงสัยไว้ไม่ไหว ชายเพื่อนบ้านจึงไปสอบถามจากภรรยาของชายยากจนว่า

“ขอโทษเถอะพี่สาว ระยะหลังมานี้ข้าสังเกตเห็นว่าครอบครัวของท่านดูมีความสุขขึ้น และเด็กๆ ก็ไม่ร้องไห้เพราะความหิวโหยเหมือนแต่ก่อน แต่กลับออกมาวิ่งเล่นอย่างร่าเริง และดูจะอ้วนท้วนขึ้นทุกวัน ไม่ทราบว่าพวกท่านได้ไปประกอบอาชีพอะไรมาหรือ จึงทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นเช่นนี้”

ด้วยความที่ครอบครัวนี้ปฏิบัติตนในศีลธรรมอันดีมาโดยตลอด ภรรยาชายยากจนจึงกล่าวตอบเพื่อนบ้านอย่างไม่คิดโกหกปิดบังว่า

“พวกเราหาได้ร่ำรวยเงินทอง และยังคงยากจนอยู่เช่นเดิม เพียงแต่บ้านของเราได้รับความเมตตาจากทูตสวรรค์โดยท่านได้มอบกล่องวิเศษให้แก่บ้านเรา ในกล่องใบนั้นมีซาลาเปาอยู่สองลูก และเราจะหยิบมากินได้เพียงวันละหนึ่งลูกเท่านั้น”

“วันละหนึ่งลูก!” ชายข้างบ้านร้องลั่น “แค่นั้นจะพอหรือ ในเมื่อบ้านท่านมีคนอยู่ตั้งหลายคน”

พอสิ แค่ซาลาเปาหนึ่งลูกนั้นก็ทำให้พวกเราอิ่มท้องและมีแรงทำงานไปตลอดทั้งวัน แต่เราต้องหยิบมากินวันละหนึ่งลูกนะ แล้ววันต่อไปซาลาเปาก็จะเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งลูก เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ไม่มีวันหมด” ภรรยาชายยากจนบอกเล่าอย่างพาซื่อโดยไม่ได้สังเกตเห็นความละโมบที่ฉายอยู่ในแววตาของชายข้างบ้านเลย

หลังจากวันนั้นกล่องวิเศษก็หายไปจากบ้านของครอบครัวยากจน ทุกคนในครอบครัวเสียใจมาก แต่ก็ไม่รู้จะไปตามเอาคืนจากที่ไหน พวกเขาจึงต้องทำใจยอมรับความอดอยากด้วยการสวดมนต์อธิษฐานขอให้มีอาหารประทังชีวิตอีกเช่นเดิม

ผ่านไปหลายวัน ทูตสวรรค์ก็มาปรากฏกายอีกครั้ง พร้อมกับถามว่า

“เราให้กล่องวิเศษพวกเจ้าไปแล้ว ทำไมยังอดอยากกันอีก หรือพวกเจ้าไม่ทำตามที่เราบอก”

ชายผู้เป็นพ่อรีบตอบทูตสวรรค์ว่า

“ข้าแต่ทูตสวรรค์ พวกเราไม่กล้าฝืนคำสั่งท่านหรอกครับ เพียงแต่ที่เราต้องกลับมาอดอยากเช่นเดิมก็เพราะมีขโมยมาขโมยกล่องวิเศษที่ท่านมอบให้พวกเราไปขอรับ”

ทูตสวรรค์นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดขึ้นว่า

“เอาอย่างนี้ เราจะมอบกล่องวิเศษให้เจ้าอีกใบหนึ่ง ทุกวันให้เจ้าปิดประตูหน้าต่างทุกบานในบ้านให้หมด พร้อมกับลงกลอนแน่นหนา แต่ห้ามเปิดกล่องวิเศษใบนี้อย่างเด็ดขาดจนว่าจะล่วงเข้าวันที่เจ็ด”

แล้วทูตสวรรค์ก็มอบกล่องวิเศษใบใหม่ให้แก่ครอบครัวยากจนแล้วก็หายวับไป

ครอบครัวยากจนทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด จนชายข้างบ้านรู้สึกผิดสังเกตอีก เขาจึงตะล่อมถามภรรยาที่แสนซื่อของชายยากจนอีกครั้ง

“ระยะห้าหกวันมานี้ ข้าสังเกตว่าบ้านท่านไม่ค่อยเปิดประตูหน้าต่างเลยนะ พวกท่านทำอะไรกันอยู่ในนั้นหรือ”

ภรรยาก็ตอบอย่างไม่ปิดบังอีกเช่นเคยว่า

“กล่องซาลาเปาวิเศษของเราถูกขโมยไป ทูตสวรรค์จึงมอบกล่องวิเศษใบใหม่ให้บ้านของเรา แต่พวกข้ายังไม่รู้หรอกนะว่าข้างในเป็นอะไร เพราะทูตสวรรค์กำชับให้พวกเราปิดประตูหน้าต่างและลงกลอนแน่นหนาไปจนถึงวันที่เจ็ดจึงจะเปิดกล่องออกดูได้ว่ามีสิ่งใดอยู่ในนั้น และพรุ่งนี้ก็จะครบเจ็ดวันแล้วล่ะ”

ได้ฟังดังนั้นความละโมบก็กระโจนเข้าครอบงำจิตใจของชายข้างบ้านอีก

“กล่องใบนั้นต้องเป็นของเรา พรุ่งนี้เราจะกินซาลาเปาทั้งสองลูกในกล่องใบแรกให้หมด และเอากล่องเปล่าๆ ไปสับเปลี่ยนกับกล่องวิเศษใบที่สองจากบ้านนั้น พวกมันจะได้ไม่สงสัย และนึกว่าทูตสวรรค์เล่นตลกกับพวกมันเอง ในกล่องใบที่สองคงมีเงินทองมากมายที่เพิ่มทุกวันไม่มีวันหมดดังเช่นกล่องซาลาเปาใบแรกอีกเป็นแน่”

เช้ามืดอันเงียบสงัด ขณะที่ทุกคนกำลังหลับสบาย ชายข้างบ้านเปิดกล่องซาลาเปาใบแรกแล้วกินซาลาเปาสองลูกจนหมดโดยไม่แยแส เขาคิดว่ากล่องใบที่สองจะต้องให้อะไรกับเขามากกว่า ซาลาเปาแค่สองลูก หลังจากนั้นก็ย่องไปที่บ้านของครอบครัวยากจน งัดหน้าต่างเพื่อเข้าไปขโมยกล่องวิเศษใบที่สอง โดยนำกล่องวิเศษใบแรกไปสับเปลี่ยนด้วย

เมื่อได้กล่องใบที่สองมาแล้ว ก็รีบกลับบ้าน และปิดประตูหน้าต่างทุกบาน แล้วค่อยๆ แง้มฝากล่องออกดูอย่างตื่นเต้น

และทันใดที่เปิดฝากล่องออก แมลงพิษมากมายก็พุ่งตัวออกมาและบินเข้าไปรุมกัดต่อยชายข้างบ้านอย่างเอาเป็นเอาตาย จนเขาต้องวิ่งหนีออกจากบ้าน ว่ากันว่า ชายคนจอมโลภคนนี้ถูกแมลงมีพิษไล่กัดต่อยไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว และไม่มีใครได้เห็นเขาอีกเลย

ฝ่ายครอบครัวยากจน เมื่อถึงเวลาเปิดฝากล่องออก ก็พบกับซาลาเปาสองลูกเช่นเดิม

 

ข้อคิดจากผู้เขียน

น่าแปลกใจที่ดูเหมือนว่ามนุษย์จะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวในโลกนี้ที่ไม่รู้จักพอ เมื่อมีแล้วต้องมีอีก เมื่อมีมากก็ต้องมีเพิ่ม เพราะฉะนั้นปัญหาที่สำคัญที่สุดของมนุษย์ก็คือความโลภ แต่ความโลภไม่ใช่คนผิด มนุษย์ต่างหากที่ผิดเพราะมีความโลภ ดังนั้น หลายๆ ครั้ง ความโลภก็สอนมนุษย์ด้วยบทเรียนที่แสนเจ็บแสบ ด้วยการทำให้มนุษย์ที่มีความโลภนั้น สูญสิ้นทุกอย่างจนไม่มีอะไรเหลืออีกเลยในชีวิต

2 thoughts on “นิทานสอนใจ ซาลาเปาในกล่องวิเศษ

Add yours

  1. ขอบคุณในความเมตตาของอาจารย์ ที่หาเรื่องดีๆ ได้ข้อคิด มาเล่าได้ทุกศุกร์ ขอผลแห่งความเมตตานี้ นำพาความสุข ความเจริญมาสู่ท่านเทอญ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: